Συναντήσαμε τον Κώστα Καραγκούνη, βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της ΝΔ, και σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη μας μίλησε για την πανδημία, για την πορεία της χώρας αλλά και για το «ατόπημα» που έκανε την ημέρα του γάμου του, για τη συμβουλή που του έδωσε ο πατέρας του ως έμπειρος πολιτικός, καθώς και για τις ατελείωτες κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις που παρακολουθούσε στα εφηβικά του χρόνια.
Το τελευταίο διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση και σηκώνει τους αντιπολιτευτικούς τόνους ως προς τη διαχείριση της πανδημίας. Τι απαντάτε;
Δεν χρειάζεται να απαντήσω εγώ, διότι πολύ εύκολα μπορούν να απαντήσουν οι αριθμοί. Στο πρώτο κύμα της πανδημίας, το οποίο υπήρξε και το πιο φονικό στην Ευρώπη, η Ελλάδα έγινε παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση. Όποιος θέλει μπορεί να μπει και να διαβάσει τα επίσημα στατιστικά στο διαδίκτυο, για να διαπιστώσει ότι υπήρξαμε η καλύτερη χώρα στην Ευρώπη σε όλους τους επιμέρους δείκτες. Και τώρα, που είμαστε στο δεύτερο κύμα της πανδημίας, και πάλι τα στατιστικά για την Ελλάδα είναι εξαιρετικά. Μπορεί να μην είμαστε η καλύτερη χώρα στην Ευρώπη, όπως την άνοιξη, αλλά είμαστε και πάλι μέσα στις πέντε καλύτερες. Κοιτάξτε τι συμβαίνει σε χώρες που έχουν πληθυσμό 10 εκατομμύρια όπως εμείς, Βέλγιο, Τσεχία Πορτογαλία. Τρεις, πέντε, οκτώ φορές παραπάνω σε όλους τους δείκτες. Αυτά, λοιπόν, αρκούν για να δείξουν το κωμικό των αιτιάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, αντίθετα από ό,τι λέει, αυτά είναι εξαιρετικά επιδημιολογικά δεδομένα και, όταν λέω εξαιρετικά, τα εννοώ σε συγκριτική βάση, γιατί φυσικά δεν υπάρχει τίποτε το εξαιρετικό όταν μιλάμε για θανάτους και ανθρώπινη δυστυχία. Για κάθε λογικό άνθρωπο, αυτό δείχνει ότι η κυβέρνηση αυτή ξέρει τι κάνει και έχει αποτέλεσμα αυτό που κάνει. Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να κάνει το άσπρο μαύρο σε πείσμα των αριθμών εξηγείται από ένα απλό γεγονός. Δεν απέχουμε πολύ από τη συμπλήρωση δύο ετών στην εξουσία και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται δημοσκοπικά πολύ παρακάτω απ’ ό,τι πήρε στις εκλογές, πράγμα ανήκουστο για την αντιπολίτευση και με την κυβέρνηση να περνάει τόσο μεγάλη κρίση. Οπότε, θα σας το πω σχηματικά, για τον ΣΥΡΙΖΑ ισχύει το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη.
Κατά τη γνώμη σας, ποια νομίζετε ότι θα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που θα έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση στη μετα-κορονοϊό εποχή;
Εμείς λάβαμε την εντολή μας να ξανακάνουμε την Ελλάδα μια κανονική σύγχρονη χώρα με οικονομικό μέλλον και προοπτική μετά τα πέτρινα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, όταν κοντέψαμε να γίνουμε Βενεζουέλα. Αυτό ήταν το διακύβευμα πριν από την πανδημία. Αυτό παραμένει το διακύβευμα και μετά την πανδημία. Όταν τελειώσει αυτή η εφιαλτική παρένθεση, την οποία ζούμε, η κυβέρνηση έχει μπροστά της ακέραιη να υλοποιήσει την υπόσχεση που έδωσε στις τελευταίες εκλογές. Δηλαδή, τη δημιουργία μίας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας με μέλλον και προοπτική, με λιγότερους φόρους, με έμφαση στην ανάπτυξη, στην καινοτομία, στο περιβάλλον, στον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους και, με μια κουβέντα, την καλλιέργεια πεποίθησης στον Έλληνα ότι δεν είναι πολίτης δεύτερης κατηγορίας στην Ευρώπη.
Εκτιμάτε ότι η διεθνοποίηση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων, που επιχείρησε η κυβέρνηση, θα επιφέρει σκληρές κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;
Εξαρτάται από το τι εννοείτε άμεσα, διότι στις διεθνείς σχέσεις η ταχύτητα δεν είναι αυτοσκοπός. Το θέμα είναι να πάψουμε να ζούμε την κωμικοτραγική κατάσταση, να έχουμε μία γείτονα που το έτος 2020 μας εγκαλεί και θέτει ζητήματα που κατ’ ουσίαν έχουν ρυθμιστεί από την εποχή της Συνθήκης της Λωζάννης. Και αυτή που διεθνοποιεί καλύτερα από εμάς το πρόβλημα είναι η ίδια η Τουρκία, η οποία έχει κατορθώσει ένα ακατόρθωτο πράγμα στις διεθνείς σχέσεις. Δηλαδή να στρέψει όλους τους σοβαρούς διεθνείς παίκτες εναντίον της. Ο κ. Ερντογάν συμπεριφέρεται σαν να θέλει να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου και ακόμη και εκεί, στον υποτίθεται ζωτικό του χώρο, αυτοδιαψεύδεται. Είναι μια χώρα που από μόνη της τορπίλισε την ευρωπαϊκή της προοπτική και επιβεβαίωσε όσους έλεγαν ότι δεν έχει θέση στην Ευρώπη. Με άλλα λόγια, παρά τους λεονταρισμούς του κ. Ερντογάν, η Τουρκία στην πραγματικότητα βρίσκεται σε μια κατάσταση απομόνωσης και στρατηγικής ήττας και δεν μπαίνω καν στο ζήτημα ότι η οικονομία της τελεί υπό κατάρρευση. Με αυτά τα δεδομένα, η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίζει με κάθε αισιοδοξία το μέλλον. Μπορεί το πράγμα να αργήσει να επιλυθεί, όπως υπαινιχθήκατε, όμως μην έχετε αμφιβολία ότι ο χρόνος είναι με το μέρος μας.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση τάσσεται κατά του σχεδίου Πισσαρίδη. Πώς κρίνετε το σχέδιο «αντι-Πισσαρίδη», που εξήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ, και πώς σχολιάζετε τις δηλώσεις περί «συντηρητικού σχεδίου» από τη Φώφη Γεννηματά;
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μοναδική περίπτωση αντιπολίτευσης που, με την κυβέρνηση να χειρίζεται μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση, αντί να αυξάνει την επιρροή της, αντίθετα την χάνει. Δηλαδή, για να μιλάμε σοβαρά, ο ΣΥΡΙΖΑ προσεγγίζει την απώλεια δέκα ποσοστιαίων μονάδων από τις εκλογές. Αν αυτό το κόμμα λειτουργούσε δημοκρατικά, θα έπρεπε να είχε στείλει την ηγεσία του σπίτι της. Συνεπώς, οι άνθρωποι είναι τελείως ακατάλληλοι για να μιλήσουν για το σχέδιο Πισσαρίδη, πόσω μάλλον να παρουσιάσουν κάποιου είδους αντισχέδιο. Αν έχουν όντως κάποιο σχέδιο να ετοιμάσουν, νομίζω ότι προτεραιότητα στην περίπτωσή τους θα έχει ένα σχέδιο που να ανακόψει την πορεία τους προς το 10% και, μεταξύ μας, δεν τους έχω ούτε γι’ αυτό ικανούς. Όσο για την κα Γεννηματά, θα σας πω αυτό που είπα και πριν. Στόχος μας είναι ένα κράτος με λιγότερους φόρους, έμφαση στην καινοτομία, ψηφιοποίηση των υποδομών και προστασία του περιβάλλοντος. Δεν βλέπω κάτι συντηρητικό σε αυτά.
Επειδή θητεύσατε αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, γνωρίζετε πολύ καλά πως πάγιο αίτημα των πολιτών αποτελεί η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Πότε και πώς θα γίνει, επιτέλους, το αίτημά τους πραγματικότητα;
Συμφωνώ μαζί σας, αλλά. μιας και επικαλεστήκατε την παλαιότερη ιδιότητά μου, θα σας πω, γιατί το ξέρω από πρώτο χέρι. Ο πολίτης θέλει πρωτίστως καλή απονομή της δικαιοσύνης, δηλαδή η ταχύτητα είναι ζητούμενο αλλά δεν είναι το μείζον. Και θα σας πω γιατί νομίζω στο σημείο αυτό πρέπει να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, η Ελλάδα έχει καλούς και ανεξάρτητους δικαστές και σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Οπότε ο βασικός πυρήνας αυτού που θέλουμε βρίσκεται εδώ και είναι στο χέρι μας να τον βελτιώσουμε. Και φυσικά πιστεύω πολύ σύντομα θα δούμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο και στο θέμα της ταχύτητας.
Σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο των αυτοπεριορισμών λόγω πανδημίας, που βιώνουμε όλοι μας, τι είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο;
Δεν σας το κρύβω, αρκετά πράγματα. Και κυρίως η πιο συχνή και «ανεμπόδιστη» υπό μία έννοια επαφή μου με τους φίλους και συμπολίτες μου στην Αιτωλοακαρνανία.
Από εκεί και πέρα, σίγουρα μου λείπουν και κάποιες αθλητικές δραστηριότητες που είναι έξω από την πολιτική και επαγγελματική μου ενασχόληση, όπως το μπάσκετ λόγου χάριν, που δυστυχώς εκ των πραγμάτων τώρα δεν γίνεται να ακολουθήσω.
Για έναν μάχιμο πολιτικό αλλά και πολύτεκνο πατέρα τριών μικρών παιδιών, όπως εσείς, υπάρχει ελεύθερος χρόνος;
Δυστυχώς, ο χρόνος γενικά είναι πολύ περιορισμένος, ειδικά όταν στη διάρκεια της ημέρας έχω συνεχείς πολιτικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις. Διότι, πέρα από μάχιμος πολιτικός, ασκώ και μάχιμη δικηγορία. Οπότε ο ελεύθερος χρόνος αποτελεί για μένα πολυτέλεια.
Σίγουρα, το πιο ωραίο κομμάτι της ημέρας είναι όταν γυρίζω το βράδυ στο σπίτι, αγκαλιάζω, φιλάω και παίζω με τα παιδιά μου. Αυτός είναι ο ωραιότερος ελεύθερος χρόνος μου!
Έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 2009, μετράτε πλέον μια μακρά κοινοβουλευτική θητεία. Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στη μέχρι τώρα πορεία σας;
Είναι πολλές, γιατί, όπως πολύ σοφά λέγανε οι παλαιότεροι ημών, η πολιτική σού δίνει μια ανεκτίμητη χαρά όταν εκλέγεσαι και λαμβάνεις την ύψιστη τιμή από τους πολίτες, και αρκετές πίκρες κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής σου θητείας. Αναμφίβολα, όμως, τα χρόνια του μνημονίου ήταν και τα πιο δύσκολα. Δεν σας κρύβω ότι η ψήφιση κάποιων μνημονιακών διατάξεων ιδιαίτερα επιβαρυντικών για τους πολίτες, που οι συνθήκες και το δημόσιο συμφέρον με υποχρέωσαν να ψηφίσω, ήταν για μένα η πιο δύσκολη στιγμή.
Μεγαλώσατε μέσα σε μια οικογένεια πολιτικοποιημένη, λόγω του πατέρα σας. Τι θυμάστε από εκείνα τα χρόνια;
Θυμάμαι έντονα τις εκλογικές αναμετρήσεις και τις μεγάλες συγκεντρώσεις των πολιτικών αρχηγών. Θυμάμαι τον πατέρα μου, τον Ανδρέα, έναν χαρισματικό γιατρό και πολιτικό που αφιέρωσε κυριολεκτικά τη ζωή του στην κοινωνία, να με παίρνει μαζί του στις δικές του περιοδείες, στις δικές του ομιλίες. Θυμάμαι τον εαυτό μου να έχει παρακολουθήσει ατελείωτες ώρες συνεδριάσεων στο Κοινοβούλιο. Ήταν για μένα μεγάλο σχολείο να παρακολουθώ από κοντά τις ομιλίες τεράστιων πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής, από όλους τους πολιτικούς χώρους, ειδικά στις αρχές της δεκαετίας του 90,’ που όντως ήταν χρόνια ταραχώδης πολιτικά. Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι στα χρόνια εκείνα υπήρχε παράλληλα και ένα υψηλό επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, που σήμερα σπανίζει.
Τι συμβουλή κρατάτε από τον πατέρα σας;
Είναι πολλές. Αυτή όμως που θυμάμαι με έντονο τρόπο και την τηρώ απαρέγκλιτα από τότε είναι η εξής. Μου έλεγε χαρακτηριστικά να μην κάνω ποτέ τον αυτόκλητο σωτήρα. Πολύ σοφή η συμβουλή του, η οποία με έχει βοηθήσει ιδιαίτερα και όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου.
Επειδή σας γνωρίζω αρκετά χρόνια, θυμάμαι πως την ημέρα του γάμου σας φύγατε «σκαστός» από το υπουργείο για να προλάβετε στο παρά πέντε να βρίσκεστε στην εκκλησία, και μάλιστα το επόμενο πρωί ήσασταν και πάλι στο γραφείο σας. Έχω απορία αν η σύζυγός σας συγχώρησε το «ατόπημά» σας ή σας είχε θυμώσει;
Το «ατόπημά» μου είναι στα όρια της παραγραφής, οπότε μικρή σημασία έχει πια. Αστειεύομαι προφανώς! Σίγουρα την πείραξε, διότι αγχώθηκε για το κατά πόσο θα προλάβαινα να φτάσω εγκαίρως στην εκκλησία. Αν θυμάμαι καλά, μιάμιση ώρα πριν από τον γάμο ήμουν ακόμη στο υπουργείο. Το πότε έφυγα, το πότε ντύθηκα και εγώ δεν το θυμάμαι ακριβώς. Σημασία έχει ότι πρόλαβα!
Συνέντευξη στην Άννα Καραβοκύρη
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
