Στην Ελλάδα υπάρχουν δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, φιλελεύθεροι, σοσιαλιστές, κομμουνιστές…
Δόξα τω Θεώ αλλά και προς τιμή της δημοκρατίας μας, στην ελληνική κοινωνία –αλλά και στην ελληνική πολιτική σκηνή– μπορούν να υπάρξουν όλες οι φωνές και να εκπροσωπηθούν όλες οι ιδεολογικές απόψεις.
Στην Ελλάδα όμως υπάρχει και μία… ιδεολογία, πέρα και πάνω από κόμματα, την οποία ασπάζεται η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ανεξάρτητα από τη γωνιά του «ουράνιου τόξου» των πολιτικών ιδεολογιών.
Είναι ο πατριωτισμός!
Δηλαδή, η πολλάκις εκπεφρασμένη θέση και βούληση ενός έθνους με χιλιάδες χρόνια ιστορίας, να διατηρήσει ακέραια την εθνική του ταυτότητα και να υπερασπιστεί με κάθε κόστος την ιστορία του, τη χώρα του και όλα εκείνα τα στοιχεία που, αν και πέρασε πολλές φορές από «φωτιά και σίδερο», τον διατήρησαν ζωντανό μέχρι σήμερα.
Το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης στις 14 Ιανουαρίου έδειξε πόσο ισχυρή και πλειοψηφική παραμένει αυτή η… ιδεολογία. Και μόνο στην υποψία ότι η Μακεδονία μπορεί να πέσει θύμα πολιτικών και διπλωματικών διεργασιών που θα πλαστογραφήσουν την ιστορία, δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες σηκώθηκαν από καναπέδες και πολυθρόνες και πλημμύρισαν τη Θεσσαλονίκη. Όσοι δήθεν «μυαλωμένοι» και «προοδευτικοί» μίλησαν για «ακροδεξιούς» και «πατριδο-λαϊκιστές» απλώς ατσάλωσαν τους Έλληνες και προσέβαλαν τους χιλιάδες δημοκράτες (δεξιούς και αριστερούς) πατριώτες που έδωσαν το «παρών» στο συλλαλητήριο.
Και όσοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, προσπάθησαν να ματαιώσουν ή να… μικρύνουν τη συγκέντρωση είδαν με έκπληξη απέναντί τους ένα πλήθος που κανένας τους και κανένας από τους υπερασπιστές της «πολιτικής ορθότητας», της «σύνεσης» και της «μετριοπάθειας» δεν μπορεί να κατεβάσει στον δρόμο.
Οι Μακεδόνες και μαζί τους τόσοι και τόσοι Έλληνες από όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας φώναξαν πρώτα στους ντόπιους και μετά στους ξένους επίδοξους παραχαράκτες: «Μολών Λαβέ!».
Και όλοι εκείνοι οι προοδευτικούληδες λούφαξαν. Κατάλαβαν πως τον Έλληνα μπορείς να τον φτωχύνεις, να του επιβάλεις αμέτρητα «χαράτσια» και να τον γονατίσεις οικονομικά. Δεν μπορείς όμως να γονατίσεις την ψυχή του και να τα βάλεις με την πατρίδα του. Στην τρύπα τους, λοιπόν… Και για καλό τους, ας μην ξεμυτίσουν.
Ή. ακόμα καλύτερα, ας αλλάξουν χώρα. Όσοι αισθάνονται πως η λέξη «πατρίδα» δεν λέει τίποτα δεν μπορούν να μένουν εδώ. Γιατί εδώ είναι ένας τόπος τιμής και θυσίας. Τόπος, που δεν επιβουλεύεται καμία άλλη πατρίδα, αλλά και δεν αντέχει καμία επιβουλή. Είναι τόπος πατριωτών!
Αυτό θα το ξανακαταλάβουν σύντομα και πάλι. Στις 4 Φεβρουαρίου και στο συλλαλητήριο που αυτήν τη φορά θα γίνει στην Αθήνα. Γιατί από τη Γαύδο μέχρι το Ορμένιο, όλοι οι Έλληνες –πλην των απάτριδων– ξέρουν πως μπορούν να ζήσουν και χωρίς… ροκφόρ. Αλλά όχι χωρίς πατρίδα!
του Νίκου Νικολόπουλου
Ανεξάρτητος βουλευτής και πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 27/1
