«Με όρους άσκησης εξουσίας μέσω της θέλησης, πάντα κατά τον Επίκτητο, εκείνος, ο οποίος θέλει μόνον αυτό που μπορεί να κατακτήσει και αρκείται σε αυτό, δεν οδηγείται σε καταστάσεις λύπης και στενοχώριας, άρα είναι «ελεύθερος», ως απαλλαγμένος από επιθυμίες και επιδιώξεις που καθίστανται, εκ των πραγμάτων, ανέφικτες. Και, αντιθέτως, εκείνος, ο οποίος θέλει κάτι που δεν μπορεί να κατακτήσει, μη αρκούμενος σε αυτά, τα οποία έχει, δηλαδή εκείνος που επιδιώκει το ανέφικτο, οδηγείται, μοιραίως, σε κατάσταση λύπης και στενοχώριας και, έτσι, καθίσταται «δούλος». Κάτω από τις προϋποθέσεις αυτές ο Επίκτητος συμπυκνώνει την προαναφερόμενη σχέση «ελεύθερου» και «δούλου» μέσ’ από την απλότητα της ρήσης: «Ου πενία λύπην εργάζεται, αλλά επιθυμία»».
Διαβάστε τη συνέχεια στο pireasnow.gr
