Το φαινόμενο Βαρουφάκης λάμπει και δια της απουσίας του. Μπορεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών να μην βρίσκεται πλέον στο πολιτικό προσκήνιο αλλά συνεχίζει να απασχολεί την επικαιρότητα. Διότι τη μία ο Γιώργος Κιμούλης χαρακτηρίζει «σοφή επιλογή» την τοποθέτηση του στο ΥΠΟΙΚ και την άλλη ο Κλάους Ρέγκλινγκ υπολογίζει το κόστος της «βαρουφάκειας» διαπραγμάτευσης στα 100 δισ.
Ο επικεφαλής του ESM έριξε μια ακόμη «βόμβα» για την περίοδο που έκανε τις διαπραγματεύσεις ο Γιάννης Βαρουφάκης αφού μίλησε για τις συνέπειες που είχε αυτή στην ελληνική οικονομία.
Μιλώντας χθες στον ΣΚΑΪ και στην Σία Κοσιώνη, ο κ. Ρέγκλινγκ είπε ότι το κόστος για την Ελλάδα ξεπέρασε τα 100 δισ. ευρώ, αν υπολογιστεί και η απώλεια στο ΑΕΠ.
– Σία Κοσιώνη: «Πώς νιώθετε για αυτή τη μεταστροφή της ελληνικής κυβέρνησης. Υπάρχει μία μεγάλη συζήτηση στην Ελλάδα για το κόστος της πρώτης περιόδου της κυβέρνησης Τσίπρα, της περιόδου Βαρουφάκη. Ποια είναι η άποψή σας; Ποιο ήταν το κόστος στην ελληνική οικονομία;»
– Κλάους Ρέγκλινγκ: «Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει κανείς. Γνωρίζω ότι η ΤτΕ έχει υπολογίσει ένα ποσό ύψους 80 δις ευρώ αν δεν κάνω λάθος. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί και στις προβλέψεις για την ανάπτυξη, που πριν αλλάξει η κυβέρνηση, η εκτίμηση του ΔΝΤ το Δεκέμβριο του 2014, είναι δημοσιοποιημένη, μιλούσε για ανάπτυξη στην Ελλάδα 2,5% το 2015 και 3,5% το 2016. Άρα αυτό αθροιστικά μας κάνει ανάπτυξη 6%. Αντιθέτως, αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μικρή ύφεση, αυτό θα μπορούσε επίσης να μετρηθεί για να υπολογίσεις το κόστος. Έξι μονάδες του ΑΕΠ, άρα αυτό κάνει περισσότερο από 100 δισ. ευρώ. Όπως είπα δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος, αλλά το κόστος ήταν πολύ μεγάλο».
– Σία Κοσιώνη: Συνεπώς ανακουφιστήκατε όταν η ελληνική κυβέρνηση άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόταν το περασμένο καλοκαίρι.
– Κλάους Ρέγκλινγκ: Ως δημοκράτης, πρέπει να ζήσω με οποιαδήποτε απόφαση των πολιτών. Η αλλαγή των κυβερνήσεων είναι κάτι κανονικό στις δημοκρατίες, αλλά σαφώς εκείνη την περίοδο, δεν υπήρχε καλή συνεργασία ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση -και ειδικά τον τότε υπουργό οικονομικών, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΔΝΤ. Τα πράγματα χάλασαν, οι μεταρρυθμίσεις σταμάτησαν κι αυτό δεν ήταν προς το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας.
