Από την περασμένη Δευτέρα, όταν και ξεκίνησε το «μεγάλο άνοιγμα», άρχισε και η επιστροφή στην κάποιας μορφής κανονικότητα. Η εστίαση είναι και πάλι εδώ –έστω και σε εξωτερικούς χώρους–, οι εμβολιασμοί επεκτάθηκαν στις παραγωγικές ηλικίες, οι διαδημοτικές κινήσεις απελευθερώνονται και οι πύλες του τουρισμού ανοίγουν οσονούπω.
Σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά τη φονική πανδημική κρίση και δεν υπάρχει πτυχή της δημόσιας ζωής που να έχει μείνει ανεπηρέαστη. Από την υγεία και την εκπαίδευση, τις εργασιακές σχέσεις, το κράτος και την οικονομία, μέχρι τον τουρισμό, τις μεταφορές και τη λειτουργία των αγορών, όλα έχουν αλλάξει. Αλλά και στο πεδίο των αντιλήψεων και των πεποιθήσεων, πολιτών και κυβερνήσεων, επήλθε μεγίστη αλλαγή.
Μέχρι πρότινος, οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου πάλευαν για τη μείωση των ελλειμμάτων και των χρεών και τώρα «ρίχνουν χρήμα στην αγορά», αφήνοντας στην άκρη ελλείμματα και χρέη. Τα εθνικά συστήματα υγείας, ενώ φάνταζαν στα μάτια των περισσοτέρων προβληματικά, σήμερα είναι συνώνυμα της σωτηρίας και της διάσωσης της ανθρώπινης ζωής.
Η θεμελιώδης ωστόσο αλλαγή που δείχνει να ασκεί πρωτοφανή επίδραση είναι η βίαιη ψηφιοποίηση των πάντων, η ταχεία αξιοποίηση των big data, η συγκέντρωση και η αξιοποίηση του πλήθους των προσωπικών δεδομένων. Πρόκειται για θεμελιώδη αλλαγή, που μεταβάλλει τις συναλλαγές, επαναπροσδιορίζει τη θέση και τον ρόλο της εργασίας και οδηγεί στον επαναπροσανατολισμό και στην αναδιάρθρωση παραγωγής και επιχειρήσεων. Κοινώς, είμαστε μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
Αυτή η επερχόμενη μεγάλη αλλαγή, αυτός ο ψηφιακός μετασχηματισμός των πάντων, αποτελεί και τη σοβαρότερη πρόκληση του μέλλοντος, την οποία η παρούσα κυβέρνηση αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά και μέχρι στιγμής αποτελεσματικά. Βέβαια, μπορεί η πατρίδα μας, όπως και όλες οι άλλες χώρες, να μην έχει τελειώσει οριστικά με την υπόθεση κορονοϊός, φαίνεται όμως, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, να βγαίνει από την κρίση ισχυρότερη, κάνοντας μια νέα αρχή, κατά την οποία ωστόσο μερικά πράγματα δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνουν όπως πριν.
Δεν πρέπει, π.χ., να γυρίσουμε στην εποχή όπου αντιμετωπίζαμε τη δημόσια υγεία και συνολικά τις δημόσιες υποδομές μόνο με όρους κόστους. Δεν πρέπει να γυρίσουμε σε εκείνο τον τρόπο σκέψης που έβλεπε το κράτος απλώς και μόνο ως εμπόδιο στην αγορά. Δεν πρέπει να γυρίσουμε στον ωχαδερφισμό και στην υποτίμηση της αλληλεγγύης. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στην αντίληψη ότι η κοινωνία είναι ένα σύνολο από αποκομμένες μονάδες, χωρίς συνοχή και χωρίς κοινό όραμα και με μόνο ενοποιητικό στοιχείο την κατανάλωση. Δεν πρέπει να επιστρέψουμε στην υποτίμηση της γνώσης, της επιστήμης και του ορθού λόγου, ιδίως όταν καταλάβαμε πόσο θανατηφόρος μπορεί να είναι ο «ψεκασμένος» ανορθολογισμός. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να παρακολουθούμε απλώς τα τρένα να περνούν, όταν γύρω μας τα πάντα αλλάζουν στις εργασιακές σχέσεις.
Αυτή η «νέα αρχή» που έρχεται, η εποχή των μεγάλων αλλαγών, επιβάλλεται όμως να απασχολήσει πραγματικά και σε βάθος όλους μας και ιδιαίτερα τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου και τους συνδικαλιστές. οι οποίοι, στο περιβάλλον της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης και των μεγάλων αλλαγών, επιμένουν στη «χρονομηχανή του παρελθόντος» και στο… Πεδίον του Άρεως. Αν θέλουμε όμως όλοι μας και ιδιαίτερα κάποιες πολιτικές δυνάμεις και συνδικαλιστές να είμαστε μέσα στη νέα εποχή που ξημερώνει, θα πρέπει να αποτινάξουμε από πάνω μας το παρελθόν. Όσοι αισθάνονται όμως ότι ακόμη ανήκουν σ’ αυτό ας μείνουν εκεί, για να παρακολουθούν απλώς τα τρένα που περνούν…
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
