Δεν είμαι ειδικός στα… χαρτιά. Άντε, το πολύ-πολύ καμιά «τριάντα μία» που παίζαμε σαν παιδιά ή καμιά «ξερή» που και αυτήν τη λησμόνησα από την… αχρησία. Μπιρίμπα δεν γνωρίζω, κι ας με συγχωρέσουν οι ευγενείς των Αθηνών που κατανάλωσαν αυτές τις ημέρες αρκετές ώρες ασχολούμενοι με το… σπορ εις την εξωτική Αράχωβα και εις τα βόρεια προάστια της πρωτευούσης.
Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου
Άρα θα ήμουν ίσως ο τελευταίος που θα δήλωνε γενικότερα θαυμαστής του τζόγου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω τα… καλά και τα άσχημά του. Εκείνο που έμαθα από τους λάτρεις του, πάντως, είναι ότι πάντα κερδισμένη βγαίνει η… μάνα εις όλες τις εκδοχές του «αθλήματος».
Αυτό βέβαια είναι γενική αρχή, μια και, όπως σε όλους τους κανόνες, έτσι και σε αυτόν υπάρχουν εξαιρέσεις.
Δεν γνωρίζω αν ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αρέσκεται εις τον τζόγον. Έτσι που τον βλέπω, θα έλεγα ότι δεν είναι από τις… αδυναμίες του, μια και κινείται με περισσότερο ορθολογισμό και λιγότερο πιστεύοντας στη θεά τύχη. Θα τον θεωρούσα περισσότερο ταιριαστό με το σκάκι.
Επίσης δεν ήμουν στην παρέα του Μετσόβου και του βουνού, ώστε να διαπιστώσω τελικά το αν έπαιξε χαρτιά ή σκάκι με τη συντροφιά του.
Από την άλλη όμως δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι, στην πολιτική του πορεία μέχρι τώρα, δεν δίστασε να κινηθεί με την ψυχολογία του τζογαδόρου, αναλαμβάνοντας ρίσκα, με χαρακτηριστικότερο όλων την υποψηφιότητά του για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Τώρα ο κ. Μητσοτάκης έχει μπροστά του ακόμη μία παρτίδα, και μάλιστα σκληρή. Και αυτή αφορά το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Από ό,τι διαχέεται εις την ατμόσφαιρα, η ανακοίνωση του ονόματος του υποψηφίου θα γίνει μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ και το κρίσιμο ραντεβού που θα έχει με τον πρόεδρο κ. Τραμπ.
Το ερώτημα είναι λοιπόν ποιο… χαρτί θα τραβήξει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και αν θα αποφασίσει να στηρίξει για δεύτερη θητεία έναν Πρόεδρο ο οποίος ναι μεν δεν τον ψήφισε, αλλά ομολογουμένως τα πήγε καλά σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της Μεταπολίτευσης.
Το βέβαιο είναι ότι το όνομα του κ. Προκόπη Παυλόπουλου παραμένει στο τραπέζι, μια και θεωρείται ότι θα είναι μια επιλογή που θα υποχρεώσει τον ΣΥΡΙΖΑ να την ψηφίσει. Το βέβαιο είναι ότι η… πασαρέλα ονομάτων δεν κάνει καλό σε κανέναν. Για να δούμε τελικά πώς θα λύσει τον κύβο του Ρούμπικ ο πρωθυπουργός με βάση τη δήλωση που έκανε και ο ίδιος ότι το πρόσωπο του Προέδρου, «πρέπει να συμβολίζει την ενότητα του έθνους. Κατά συνέπεια, θα ήταν σημαντικό να μην εκλεγεί μόνο από την παράταξη που θα τον προτείνει. Άρα, είναι σημαντικό το πρόσωπο που θα μπορεί να συγκεράσει πολιτικές δυνάμεις εντός του Κοινοβουλίου. Αναγνωρίζω ότι η ευθύνη της επιλογής είναι δική μου. Είναι μια βαθιά προσωπική απόφαση. Θα προτείνω το πρόσωπο που θεωρώ πλέον κατάλληλο, πιστεύοντας ότι η εισήγησή μου θα είναι τέτοια που θα πρέπει τα άλλα κόμματα να κληθούν να αιτιολογήσουν γιατί δεν θα την ψηφίσουν».
Ο χρόνος, έτσι και αλλιώς, μετρά αντίστροφα για να μάθουμε το όνομα του 8ου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
