To… γερμανικό «μηχανάκι» της δεκαετίας του ’90. Ο Μηνάς Χατζίδης γεννήθηκε στο Κέτβιγκ της Γερμανίας τον Ιούλιο του 1966 και ξεκίνησε την καριέρα του στις ομάδες ESV Βούπερταλ και Βουπερτάλερ SV.
Γνωστός έγινε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν, ενώ έπαιξε και για τρία παιχνίδια στην Μπόχουμ. Στην Ελλάδα ήρθε για τον Ολυμπιακό επί Γιώργου Κοσκωτά, το 1988. Αν και στη Γερμανία αγωνιζόταν στο κέντρο και πιο μπροστά, στην Ελλάδα έπαιζε πολλές φορές πιο πίσω στο γήπεδο και στα άκρα, καθώς οι προπονητές ήθελαν να εκμεταλλευτούν την ταχύτητα και την αντοχή του.
Ήταν από τους ποδοσφαιριστές που έζησαν από πρώτο χέρι τα «πέτρινα χρόνια» της ομάδας του Πειραιά, καθώς αγωνίστηκε στους «ερυθρόλευκους» μέχρι το 1996. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε μόνο δύο Κύπελλα (’90 και ’92) και το Σούπερ Καπ του ’92. Παρ’ όλα αυτά υπήρξε από τους αγαπημένους της εξέδρας εκείνη τη δύσκολη περίοδο, ιδιαίτερα λόγω του πάθους και της «τρέλας» που έβγαζε μέσα στο γήπεδο.
Έφυγε πικραμένος από τον Ολυμπιακό, καθώς, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, η προσφορά που του έκανε η ομάδα για να ανανεώσει ήταν πολύ μικρή. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μισή σεζόν στην Καστοριά, ενώ αξιόλογη καριέρα έκανε στον Ηρακλή, όπου είχε δύο «γεμάτες» χρονιές μέχρι το 1998. Έπειτα αγωνίστηκε για μία σεζόν στη Βέροια και επέστρεψε στη Γερμανία. Συνολικά, στην Α’ Εθνική έπαιξε 252 φορές και σημείωσε 31 γκολ.
Στη χώρα όπου γεννήθηκε, αγωνίστηκε σε μια σειρά ομάδων χαμηλότερων κατηγοριών μέχρι τα 41 του χρόνια (Βουπερτάλερ, Έλβερσμπεργκ, Ουνιόν Σόλινγκεν, Κλέβε, Ρόνσντορφ, Ραντεβόρμβαλντ).
Φόρεσε 10 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και πέτυχε ένα γκολ. Ήταν στην 22άδα που ταξίδεψε στα γήπεδα των ΗΠΑ για το Μουντιάλ του 1994 και έπαιξε απέναντι στη Βουλγαρία και τη Νιγηρία.
Από τη στήλη «Πού χάθηκε ο…» της εφημερίδας Παρασκήνιο
Γράφει ο Νεκτάριος Δαργάκης
