Προσώρας έχουν αποφευχθεί εσωτερικές αναταραχές στη συγκυβέρνηση. Το ενδεχόμενο, όμως, παραμένει ανοιχτό, μια και οι βουλευτές θα κληθούν εντός ολίγων ημερών να ψηφίσουν τα αναγκαία, αλλά όχι καλά, μέτρα, αψηφώντας τις «κόκκινες γραμμές» των διακηρύξεών τους.
Προσώρας παραμένουν, μια και η συγκολλητική ουσία της εξουσίας κρατάει αρραγή την κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία και αδιαφιλονίκητη την πρωτοκαθεδρία του αρχηγού, παρότι η εικόνα του έχει «θαμπώσει» σε κάποια σημεία, με κυριότερο αυτό της αξιοπιστίας λόγων και έργων. Οι υψηλοί τόνοι επίθεσής του στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν βρίσκουν πλέον πολλά «ευήκοα ώτα».
Η δημοσκοπική αποδοκιμασία της κυβέρνησης, αποδιδόμενη στις αιχμές κατά των ΜΜΕ που προβάλλουν μόνο «αρνητικές ειδήσεις», δεν επαρκεί ούτε ως δευτερεύουσα αιτιολογία για την υπεράσπιση της ασκούμενης πολιτικής.
Προσώρας ο αρχηγός παραμένει το «δυνατό» χαρτί, αν και εκφράζεται έντονος προβληματισμός από τους «δικούς» του για το νέο αφήγημά του: Ανάκαμψη μετά το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και αναδιάρθρωση του χρέους. Ένα νέο αφήγημα, ένα νέο success story με πολλές πιθανότητες να έχει την τύχη του προηγούμενου success story του αντιπάλου του! Για να επιβεβαιωθεί για μία ακόμη φορά η γνωστή ρήση «όπου ευημερούν οι αριθμοί δυστυχούν οι άνθρωποι».
Προσώρας η μάχη κατά της φτώχειας φαίνεται ότι θα είναι για μία ακόμη φορά χαμένη. Η σκληρή πραγματικότητα δείχνει περισσότερο από το ένα τρίτο του πληθυσμού να έχει φτωχοποιηθεί, οι απλήρωτοι λογαριασμοί σε φόρους και υπηρεσίες κοινής ωφελείας να έχουν πολλαπλασιαστεί, οι δαπάνες διαβίωσης να έχουν συρρικνωθεί, να έχει υψωθεί «πόρτα» σε επενδύσεις και τα σημεία βρασμού της κοινωνίας να βρίσκονται στο κόκκινο!
Προσώρας δίνουμε απάντηση φορώντας το αγωνιστικό αμπέχονο και πάμε ταξίδι για να αποτίσουμε ένα επαναστατικό τελευταίο «χαίρε» στον μεγάλο δάσκαλο. Ίσως στην επιστροφή μάς περιμένουν μια ηρωική έξοδος και απαλλαγή από τον εφιάλτη της επόμενης μέρας της διακυβέρνησης.
Προσώρας σε νέα φάση δομικής αντιπολίτευσης μπαίνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προβάλλοντας ως νέα dream team φρέσκων προσώπων, για να παίξουν το σύστημα «man to man» απέναντι στην κυβέρνηση, με αρκετές επιλογές κομματικών ενσήμων, εσωκομματικών ισορροπιών και έντονης τηλεοπτικής παρουσίας σε ιδεολογικοπολιτικές αντιπαραθέσεις.
Προσώρας δεν να ακούσουμε από κανέναν το «αυθημερόν τελευθήσατω»: την ποινή για όποιον πολιτικό ζημίωνε, με νόμο που πρότεινε και ψήφιζε, ηθικά την Αθήνα και δεν επαρκούσε η προσωπική του περιουσία να πληρώσει τον λογαριασμό. Αυτό επί αθηναϊκής Δημοκρατίας, γιατί σήμερα ούτε ψήγμα αυτοκριτικής δεν ακούμε από το πολιτικό προσωπικό, για το οικονομικό και κοινωνικό «γονάτισμα» στο οποίο μας έχει υποχρεώσει, με τους νόμους που ψήφισε. Το βολικό του… θεώρημα «μαζί τα φάγαμε», παρότι δεν εμφανίζονται στα «πόθεν έσχες» των πολιτών, γιατί δεν έκαναν καλό κουμάντο, είναι κρύο ανέκδοτο. Ή τρώμε κουτόχορτο ή στρουθοκαμηλίζουμε λόγω άκρατου φιλοτομαρισμού οι έχοντες το δικαίωμα του εκλέγειν!
Προσώρας πάμε ολοταχώς σε νέο επώδυνο μνημόνιο – και έχει ο Θεός!
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο το Σάββατο 3/12
