Με σφιγμένο στομάχι και βουρκωμένα μάτια, καθηλωμένοι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο παρακολουθούμε τους πρωταγωνιστές να εξιστορούν την τραγική εμπειρία της φωτιάς.
Ένας από τους επιζώντες, ο Νίκος Σταυρινίδης, κάτοικος Ραφήνας, βρέθηκε στη θάλασσα με τη σύζυγό του και έξι ακόμη οικείους του. Όπως περιγράφει, παρέμειναν στα ανοιχτά τέσσερις ολόκληρες ώρες, να κολυμπούν για τη ζωή τους, ενώ διεσώθηκαν από μηχανότρατα ανοιχτά της Αρτέμιδος (Λούτσας).
“Το μόνο που κάναμε ήταν να μπορούμε να επιπλέουμε”, όπως λέει ο ίδιος! Οι ισχυροί άνεμοι που προκάλεσε θαλασσοταραχή δυσκόλευε την προσπάθεια τους και μείωνε την ελπίδα τους για ζωή. Επίσης αναφέρει: “Δεν βλέπαμε τίποτα γιατί είχε πάρα πολύ καπνό. Η μόνη επαφή που είχαμε ήταν τα πολιτικά αεροπλάνα που προσγειώνονταν στο Ελευθέριος Βενιζέλος και έτσι μπορούσαμε να έχουμε μια εικόνα για το που βρισκόμαστε”.
Ο κάτοικος Ραφήνας περιγράφει πως ενώ βρέθηκαν στα ανοιχτά οκτώ, στην πορεία χάθηκαν δύο άνθρωποι. “Δυστυχώς, χάσαμε δύο, έναν νεαρό που η μαμά του και η αδερφή του ήταν μαζί μας και μια άλλη κυρία περίπου 70 χρόνων που δεν τα κατάφερε και χάθηκε δίπλα μας” σχολιάζει και προσθέτει: “Για μια ώρα περίπου ήταν ένα πτώμα δίπλα μας”.
Με πικρία αναφέρεται στον μηχανισμό από θαλάσσης που άργησε να κινητοποιηθεί. “Ο κρατικός μηχανισμός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. αυτό που έχω όμως σαν παράπονο είναι ότι τα πρώτα αλιευτικά εμφανίστηκαν μετά τις 22.00. Αν μας είχαν βρει πριν τις 21.00 δεν θα είχαμε απώλειες”.
