Είναι όντως ανησυχητικό το φαινόμενο. Και να το ξεκαθαρίσω, πριν κάποιοι πουν πως «αυτά είναι λεπτομέρειες»: Δεν είχε προλάβει ο Τσαβούσογλου να ολοκληρώσει τα της «επέμβασης Τούρκων κομάντος» σε ελληνικό έδαφος και συγκεκριμένα στη μικρή νησίδα Ανθρωποφάγος και οι γνωστοί «ειδήμονες» περί τα εθνικά μας θέματα (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, τηλεοπτικοί αναλυτές) άρχισαν να υπερασπίζονται τη χώρα, διασπείροντας στο νοήμον ελληνικό κοινό την ονομασία του νησιού, όπως ακριβώς την είχε ψελλίσει ο Τούρκος πρωθυπουργός, δηλαδή Ανθρωποφάς! Λες και η βραχονησίδα είναι τουρκική ή «γκρίζα ζώνη», όπως θέλει να υποστηρίζει η Τουρκία. Ακόμη και η Δημόσια Τηλεόραση παρουσίαζε σε γράφημα τον Μικρό Ανθρωποφάγο, ως Ανθρωποφάς…
Κι όμως, οποιονδήποτε ναυτικό χάρτη και αν είχαν ανοίξει, και πολύ περισσότερο τον επίσημο ναυτικό χάρτη, θα είχαν διαπιστώσει ότι σε λιγότερο από ένα μίλι απόσταση από τους Φούρνους, κάτω από την Ικαρία, υπάρχουν τα νησιά Ανθρωποφάγοι. Ο Μικρός και ο Μεγάλος Ανθρωποφάγος. Τα ελληνικά νησιά που περιμένουν το καλοκαίρι να υποδεχτούν τους εκατοντάδες ναυτικούς που βρίσκουν εκεί καταφύγιο από τα μελτέμια που λυσσάνε. Και οι οποίοι έρχονται από κάθε μέρος του πλανήτη, βλέποντας στους διεθνείς ναυτικούς τους χάρτες ότι βρίσκονται σε ελληνικά νερά. Λεπτομέρειες, θα μου πείτε. Άντε και ελαφρά τη καρδία ας αρχίσουν οι «ειδήμονες» από αύριο να αποκαλούν τα Ίμια με την τουρκική ονομασία, Καρντάκ…
Πέρα όμως από τις… λεπτομέρειες αυτές, στην ιστορία με τους Ανθρωποφάγους εγείρονται σημαντικά ερωτήματα. Το σενάριο της «εισβολής» των Τούρκων κομάντος που εξιστόρησε ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι δύσκολο να έχει υλοποιηθεί, αλλά όχι αδύνατο. Δύσκολο γιατί οι Φούρνοι και οι Ανθρωποφάγοι δεν είναι κοντά στην Τουρκία, όπως η Σάμος και το Αγαθονήσι ή τα Ίμια. Είναι μέσα στο Αιγαίο. Και πρέπει να κάνει κανείς «εισβολή» για να φτάσει εκεί. Δηλαδή αν πιστέψουμε τον Τσαβούσογλου, τουρκικές δυνάμεις ξεκίνησαν πραγματικά από τα Μικρασιατικά παράλια, πέρασαν ανάμεσα από τα στενά Σάμο και Αγαθονήσι χωρίς να τους πάρει είδηση η ελληνική επιτήρηση και φτάνοντας βαθιά στο Αιγαίο, μέχρι τους Φούρνους, ένα κατοικημένο νησί, με 6 μίλια θαλάσσια κυριαρχία, κατέβασαν την ελληνική σημαία από εκεί.
Σε αυτή την περίπτωση, είτε οι υπηρεσίες της Τουρκίας, που παρακολουθούν το Αιγαίο, διαπίστωσαν την έπαρση της σημαίας από τους Έλληνες νεαρούς πασχαλινούς εκδρομείς και έδωσαν την ευκαιρία στον Τούρκο για μια λεκτική προβοκάτσια, ένα ψέμα, μόνο και μόνο για να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία και να κάνει καψόνι στην ελληνική κυβέρνηση. Είτε πράγματι, μετά την έπαρση της σημαίας, Τούρκοι κομάντος έφτασαν νύχτα στον Ανθρωποφάγο και την υπέστειλαν, ανενόχλητοι από το ελληνικό κοιμώμενο κράτος! Μία εκδοχή την οποία η ελληνική πλευρά δεν αποδέχθηκε, διαψεύδοντας την «εισβολή» των Τούρκων κομάντος. Το βέβαιο είναι ότι, όπως διαβεβαίωσε και ο δήμαρχος των Φούρνων –και αυτή την εκδοχή θέλουμε να πιστέψουμε– όλες οι σημαίες την επομένη ήταν στις θέσεις τους. Δεν τις… είχε πάρει ο αέρας, όπως κάποτε, τη νύχτα των Ιμίων…
Το επεισόδιο αυτό πάντως με τον τουρκικό ισχυρισμό, ότι κομάντος κατέβασαν την ελληνική σημαία που ύψωσαν πολίτες σε ελληνικές βραχονησίδες, αναδεικνύει την άμεση ανάγκη επίδειξης σοβαρότητας και ετοιμότητας από πολίτες, φορείς, αλλά και από τις αρμόδιες Αρχές, ώστε η Ελλάδα να μην εγκλωβιστεί πάλι σε αδιέξοδες, επικίνδυνες αψιμαχίες με την Τουρκία, που τελικά οδηγούν στην επαναβεβαίωση των ισχυρισμών περί «γκρίζων ζωνών».
Μα θα μου πείτε: Δεν μπορεί ο κάθε Έλληνας πολίτης να υψώσει τη γαλανόλευκη σε ελληνικό έδαφος; Ασφαλώς και μπορεί. Όμως σε περιόδους δύσκολους και «πονηρούς», όπως σήμερα, δεν μπορεί να δίνεις την εικόνα ότι με τον τρόπο αυτόν ασκείς εξωτερική πολιτική. Είναι πολύ σοβαρή υπόθεση η εξωτερική πολιτική για να ασκείται αυτοβούλως από ιδιώτες. Η πρωτοβουλία των πολιτών να τοποθετήσουν ελληνικές σημαίες σε βραχονησίδες πέριξ των Φούρνων έγινε προφανώς με καλές προθέσεις και υπό την συναισθηματική φόρτιση που έχει προκαλέσει η απώλεια του Έλληνα πιλότου. Όμως, η ελληνική κυριαρχία δεν κατοχυρώνεται και δεν προστατεύεται με ιδιωτικές και μη συντονισμένες και σχεδιασμένες πρωτοβουλίες για ύψωση σημαιών σε κάποιες βραχονησίδες.
«Παιχνίδι των σημαιών» επιχειρήθηκε για πρώτη φορά το 1996, όταν ελληνικά ΜΜΕ και ο τότε δήμαρχος Καλύμνου έδωσαν άθελά τους στα Ίμια την ευκαιρία που η Τουρκία αναζητούσε, εγκαινιάζοντας επισήμως την εποχή των «γκρίζων ζωνών» και επαναφέροντας στο προσκήνιο τον εξ Ανατολών κίνδυνο. Στο σημείο που βρισκόμαστε όμως σήμερα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η εξ Ανατολών απειλή επιβάλλει τον επανασχεδιασμό της εξωτερικής μας πολιτικής. Και πάνω απ’ όλα, εθνική ενότητα.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από το ακριτικό Καστελόριζο έκανε έκκληση για σύνεση και διάλογο, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να γίνονται προκλητικές δηλώσεις και παρεμβάσεις. Στο χέρι του είναι να περάσουμε από τα ευχολόγια στην πράξη. Από το «θα τους συντρίψουμε» στην υπευθυνότητα. Από τα διχαστικά κηρύγματα στην εθνική ενότητα.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
