Τα παγκόσμια νεκροταφεία μηχανών που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό μας

Μερικές φορές ένα νεκροταφείο εγκαταλελειμμένων οχημάτων παραπέμπει στο παρελθόν και σε ορισμένα μουσεία. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν οκτώ τοποθεσίες που αποτελούν νεκροταφεία των πιο εντυπωσιακών εγκαταλελειμμένων μηχανημάτων στον κόσμο.

Όλα όσα κατασκευάζει η ανθρωπότητα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, μηχανές ή πλοία, όλα έχουν ένα όριο ωφέλιμης ζωής. Κανονικά όταν συμπληρωθεί το όριο της ζωής τους, όλα αυτά τα μηχανήματα γίνονται σκουπίδια, αλλά όχι πάντα.

Ξεχασμένα μνημεία διάφορων εθνών και χρόνων, άλλα δημιουργήθηκαν σκόπιμα, άλλα από αμέλεια και από ανθρώπινη παραμέληση, αυτά τα οκτώ νεκροταφεία μας κάνουν να σκεφτούμε περισσότερο ότι η ζωή είναι εφήμερη.

1. Το νεκροταφείο των αγκυρών της Πορτογαλίας

Το Νεκροταφείο των Αγκυρών είναι ένα μνημείο που θυμίζει ένα δύσκολο και επικίνδυνο επάγγελμα, το οποίο, ήδη, έχει εκλείψει στη νήσο Ταβίρα, στην Πορτογαλική επαρχία του Αλγκάρβε.

Την εποχή που ανθούσε το επάγγελμα αυτό, ο τόπος ήταν ένας οικισμός μιας μικρής αλιευτικής κοινότητας. Τα υπολείμματα της σκουριάς αυτού του παρελθόντος –οι πλευρές του παλιού αλιευτικού στόλου που χρησιμοποιείτο για να την αλιεία του τόνου- εξακολουθούν να παραμένουν στους αμμόλοφους.

Όταν τα αλιεύματα της περιοχής εξαντλήθηκαν ο τόπος εγκαταλείφθηκε από τους ψαράδες το 1968, οι οποίοι άφησαν πίσω τους τα πλοιάριά τους και όλα τα αλιευτικά μέσα που χρησιμοποιούσαν.  Με τα χρόνια, σχεδόν όλα τα αντικείμενα, εκτός από τις άγκυρες, συγκεντρώθηκαν από τους νέους κατοίκους του νησιού και μεταφέρθηκαν σε άλλο σημείο όπου και καταστράφηκαν.

2. Το Νεκροταφείο Ταξί στην Κίνα

Strong images, not recommended for an sensitive people . Cemetery taxi . Rest in peace AMEN pic.twitter.com/2EgRdqFCMu

— il TAXI di MILANO % (@SergioSierra67) 16 Αυγούστου 2014

“@SergioSierra67: Strong images, not recommended for an sensitive people . Cemetery taxi . Rest in peace AMEN pic.twitter.com/iqDwnkErEj”

— Tuna Guclu (@Tuna_Guclu) 18 Αυγούστου 2014

Πριν από την οικονομική έκρηξη στην Κίνα, οι περισσότεροι από τους πολίτες της δεν μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος της «πολυτέλειας» της κατοχής δικού τους αυτοκινήτου. Εκείνη την εποχή ο πιο κοινός τρόπος μετακίνησης στη χώρα ήταν το ταξί. Με την έλευση των νέων καιρών, πολλοί οδηγοί ταξί έμειναν άνεργοι και οι εταιρείες που εργάζονταν χρεοκόπησαν.

Κατά κανόνα τα άχρηστα αυτοκίνητα καταλήγουν να διαλύονται και να γίνονται ανταλλακτικά. Ωστόσο, το συγκεκριμένο νεκροταφείο, το οποίο βρίσκεται στην πόλη Τσονγκίνγκ, είναι αποκλειστικά για ταξί.

3. Το Νεκροταφείο Πλοίων στη Μαυριτανία

Η πόλη Νουαντχίμπου είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Μαυριτανία και θεωρείται εμπορικό κέντρο της χώρας. Αλλά η φήμη της προέρχεται και από ένα άλλο γεγονός: θα μπορούσε να καυχηθεί ότι φιλοξενεί στον κόλπο της το μεγαλύτερο νεκροταφείο πλοίων στον κόσμο.

Ο λόγος της συγκέντρωσης περισσότερων από 300 πλοίων στην περιοχή είναι ο «ισχυρός ιππότης Don Dinero», δηλαδή η επιθυμία των ιδιοκτητών των πλοίων να συρρικνώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο το κόστος της διάλυσής τους.

Από την δεκαετία του ’80, οι υπάλληλοι του λιμανιού, με ένα μεσαίο φιλοδώρημα, επιτρέπουν στους ιδιοκτήτες αλιευτικών και άλλων σκαφών να τα παροπλίσουν στην ακτή.

Ο μεγάλος αριθμός σκαφών στην περιοχή οφείλεται στο γεγονός ότι μετά την εθνικοποίηση του κλάδου της αλιείας, πολλά πλοία απλώς εγκαταλείφθηκαν εκεί.

4. Το Νεκροταφείο Τρένων στη Βολιβία

Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Βολιβίας, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από το δήμο Ουγιούνι, και το νεκροταφείο αυτό δημιουργήθηκε από τα πάρα πολλά τρένα που εγκατέλειψαν στην περιοχή οι μεταλλευτικές εταιρείες.

Η αιτία αυτής της μαζικής εγκατάλειψης ήταν η κατάρρευση της εξορυκτικής βιομηχανίας στη δεκαετία του 1940.

5. Το νεκροταφείο των σοβιετικών τεθωρακισμένων στο Αφγανιστάν

Αποτελεί μια ανάμνηση της αποχώρησης των σοβιετικών στρατευμάτων από τη χώρα το 1989 και όλα τα τεθωρακισμένα και τα οχήματα που άφησαν πίσω τους ανήκουν στα παρωχημένα T-55 και BTR-60 με διαφορετικές τροποποιήσεις με τις οποίες είχαν εξοπλιστεί τα Σοβιετικά Στρατεύματα της Στρατιωτικής Περιφέρειας της Κεντρικής Ασίας που εισέβαλε στο Αφγανιστάν το 1979.

Ο λόγος γι αυτό ήταν πολύ απλός: η σοβιετική στρατιωτική διοίκηση δεν είδε στην περιοχή αυτή έναν δυνητικά ισάξιο εχθρό σε δύναμη, γι αυτό και έστειλε τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό στα δυτικά της σύνορα.

Θεωρείται απίθανο αυτό το νεκροταφείο να εξαφανιστεί στο εγγύς μέλλον, για τον απλό λόγο ότι το Αφγανιστάν δεν διαθέτει εργοστάσια επεξεργασίας παλιοσίδερων.

6. 6. Το νεκροταφείο των ιστιοφόρων αλιευτικών πλοίων του Μοϊνακ του Ουζμπεκιστάν

Το Μοϊνάκ είναι μια πόλη του Ουζμπεκιστάν που σήμερα κατοικείται από 18.000 ψυχές, αλλά κάποτε ήταν πυκνοκατοικημένη λόγω της ανεπτυγμένης αλιευτικής βιομηχανίας της. Στη δεκαετία του 1960, ο πληθυσμός αυτού του πρώην λιμανιού άρχισε να μειώνεται εξαιτίας της προοδευτικής εξαφάνισης της Θάλασσας του Αράλ.

Αυτή η πόλη είναι η πιο απομακρυσμένη από την πρωτεύουσα της χώρας, την Τασκένδη, και  πολλοί ταξιδιώτες που την επισκέπτονται έχουν την αίσθηση ότι βρίσκονται στην άκρη της γης: το μάτι βλέπει μόνο την άργιλο της ερήμου Ουστρουγιούρτ, καθώς και την άμμο του βυθού της Θάλασσας του Άραλ που στέγνωσε, με πολλά σκουριασμένα αλιευτικά πλοία στον ορίζοντα.

7. Το μεγαλύτερο νεκροταφείο αεροσκαφών στον κόσμο: Τουσκόν Αριζόνα ΗΠΑ

Ο Όμιλος 309 Aerospace Maintenance and Regeneration Group (AMARG) είναι το μεγαλύτερο νεκροταφείο αεροσκαφών στον κόσμο με συνολική έκταση 2.080 εκταρίων, ο οποίος ταυτόχρονα λειτουργεί και ως κέντρο συντήρησης πολλών από αυτά.

Ο AMARG διαθέτει περίπου 4.500 αεροσκάφη, το 80% των οποίων χρησιμεύει για την προμήθεια ανταλλακτικών.

Μεταξύ αυτών των αεροσκαφών βρίσκονται και πολλά από αυτά που χρησιμοποίησαν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

8. Το νεκροταφείο των ναυπηγείων του Τσιταγκόνγκ στο Μπαγκλαντές

Το Τσιταγκόνγκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Μπαγκλαντές, με περίπου 4 εκατομμύρια κατοίκους. Σε αυτό το νεκροταφείο, φαντασμάτων πλοίων δουλεύουν χιλιάδες άνδρες, οι οποίοι ξύνουν κάθε πλοίο με τα ίδια τους τα χέρια.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται για τεράστια φορτηγά πλοία, τεράστια πετρελαιοφόρα,  επιβατηγά κρουαζιερόπλοια που έκαναν το τελευταίο τους ταξίδι για να αγκυροβολήσουν σ’ αυτές τις παραλίες της Νότιας Ασίας. Αμέσως μετά, εκατοντάδες εργαζόμενοι τοποθετούνται σε αυτά τα πλοία για να ανακτήσουν τα πιο πολύτιμα μέρη τους.

Τόνοι αμιάντου, μολύβδου και καδμίου επηρεάζουν σοβαρά την υγεία των ανθρώπων που εργάζονται σ’ αυτά. Σε υψηλότατες θερμοκρασίες οι εργάτες παίρνουν κομμάτια του μεταλλικού σκελετού από τα πλοία και τα μεταφέρουν στα φορτηγά που θα τα μεταφέρουν στα εργοστάσια επεξεργασίας, χωρίς να διαθέτουν γερανούς ή οποιονδήποτε άλλο ειδικό εξοπλισμό. Εργάζονται έως και 16 ώρες την ημέρα και καταλήγουν να παίρνουν μεροκάματο 1 ευρώ.

Ουδείς γνωρίζει, αλλά μάλλον και ούτε ενδιαφέρεται, για το πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν εδώ από εργατικά δυστυχήματα και ασθένειες.

Με αυτόν τον τρόπο, οι ιδιοκτήτες των πλοίων αυτών, καταγωγής από τις πλουσιότερες χώρες, «αναθέτουν το κόστους τους» και αποφεύγουν την πληρωμή για τη σωστή επεξεργασία των τοξικών ουσιών που περιέχουν.