Η πανδημία, η καραντίνα, το social distancing -κοινώς λεγόμενο, κοινωνική αποστασιοποίηση- μας έκαναν να καταλάβουμε την αξία της ανθρώπινης επαφής. Μας δίδαξαν ότι η επικοινωνία διά ζώσης είναι και εκπαιδευτική και θεραπευτική πολλές φορές.
Σήμερα δεν υπάρχει η λεγόμενη «ζωντανή επικοινωνία». Τα πάντα γίνονται «εκ του μακρόθεν» ή μέσω του ψηφιακού κόσμου.
Ένα γκρίζο σύννεφο έχει απλωθεί πάνω από τις καρδιές μας και την καθημερινότητά μας. Το άλλοτε γνωστό σύνθημα «Μαζί» επαναλαμβάνεται συμπληρωμένο: «Μαζί, αλλά με ασφάλεια»!
Τέλος οι χοροί στα πανηγύρια, υπό έξωση οι θαμώνες των beach bars. Μακριά κι αγαπημένοι θα τραγουδάμε, θα χορεύουμε, θα διασκεδάζουμε…
Οι νέες σχέσεις εμπιστοσύνης χτίζονται πλέον με αλληλεγγύη. «Κράτα με να σε κρατώ, να ανεβούμε το βουνό», ό,τι πιο πολύτιμο αποκομίσαμε αυτήν την ιδιαίτερη περίοδο που βιώνουμε και δεν γνωρίζουμε για πόσο ακόμη.
Φυσικά, τα διθυραμβικά σχόλια από κάθε πλευρά του πλανήτη για την αντιμετώπιση του Covid-19 μάς κάνουν να νιώθουμε περήφανοι. Πήραμε αέρα στα πανιά μας και συσπειρωθήκαμε γύρω από την εξουσία, τις δύσκολες αυτές στιγμές, σύμφωνα με την αγγλική φράση «rally ’round the flag effect», έστω κι αν τα ιδεολογικά μας χνώτα δεν ταιριάζουν.
Στην οικονομία, η πανδημία προκάλεσε μια πληγή βαθιά χαίνουσα και πυορροούσα, σε όλους τους παραγωγικούς κλάδους, από τον τουρισμό μέχρι και τη διαφημιστική επικοινωνία. Με λιγότερες πωλήσεις, τα διαφημιστικά κονδύλια μειώθηκαν δραματικά. Τα πάντα βρίσκονται στο μικροσκόπιο της «υγειονομικής ζώνης των πρωτοκόλλων»!
Η λογική ως εργαλείο ερμηνείας της ζώσης πραγματικότητας δεν «δουλεύει» πλέον.
Όλα τα σχέδια πιθανόν να ανατραπούν από τον εξωγενή παράγοντα που ακούει στο όνομα «έξαρση της πανδημίας». Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, είμαστε πολλά «κλικ» μακριά από το να επανέλθουμε στη γνωστή μας μέχρι χθες «κανονικότητα».
Η ζωή όλων μας περνάει σε φάση «αφυδάτωσης».
Μια ματιά στους δρόμους θα το επιβεβαιώσει. Άνθρωποι γεμάτοι άγχος, ανησυχία, φόβο στα μάτια και κίνηση σε ιδιότυπη καραντίνα. Μάσκες, γάντια, σπρέι αντισηπτικών, σφιγμένες γροθιές για γρήγορο χαιρετισμό και μαντιλάκια εμποτισμένα με Dettol. Το αμυντικό όπλο, σε κάθε επιδημία, πανικό, έκτακτο εθνικό πρόβλημα, το χαρτί υγείας, στοκαρισμένο σε όλα τα σπίτια. Η πρώτη έλλειψη προϊόντος από τα σούπερ μάρκετ! Κακόβουλες και αδιασταύρωτες εξηγήσεις θεωρούν ότι η έλλειψη στοκ χασαπόχαρτου υποχρεώνει στην αγορά χαρτιού υγείας! Χρήζει ψυχολογικής ανάλυσης…
Μοναδική ελπίδα σωτηρίας της επικοινωνίας είναι το Διαδίκτυο. Κάνουμε εκείνο που μας επιτρέπεται. Ζούμε για να επικοινωνούμε ψηφιακά, ύστερα από μια τρίμηνη ψηφιακή ωρίμανση, λόγω εγκλεισμού.
Για να μπορέσουμε να ξαναβρούμε τον καλό παλιό εαυτό μας, να βγούμε από το «χάλι» που βρισκόμαστε, χρειαζόμαστε να υπάρξουν πολιτικές ηγεσίες σε όλον τον κόσμο με όραμα αλτρουισμού και συνεργασίας.
Τα φάρμακα τύπου placebo δεν αποδίδουν σε βαριά ασθενείς.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι πολιτικοί που βρίσκονται επικεφαλής πολλών κρατών σε κάθε βήμα τους πατάνε και τα κορδόνια των παπουτσιών τους.
Το μέλλον όλων μας έχει πολλή ξηρασία και δύσκολα θα βρούμε νερό για να ποτιστούμε. Οι ποικιλώνυμες εξουσίες καλούνται να δώσουν τα δικά τους δείγματα γραφής, για την επιστροφή στο ένδοξο παρελθόν. Μέχρι τώρα την έβγαλαν ζάχαρη, όμως η συνέχιση της πανδημίας μπορεί να τους εξαναγκάσει σε άτακτη φυγή. Οι πολίτες καραδοκούν!
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
