Ο Τζό Μπάιντεν είναι πλέον ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου και σε λίγους μήνες αναμένεται να αναλάβει καθήκοντα και σαφέστατα αρκετά πράγματα στην πολιτική των ΗΠΑ θα αλλάξουν.
Με την ανάληψη της ηγεσία της ισχυρότερης χώρας στον κόσμο από τον Μπάιντεν αναμένεται να υπάρξουν αλλαγές στην εξωτερική πολιτική. Πολλοί είναι αυτοί που αναφέρουν ότι οι σχέσεις ΗΠΑ με ΕΕ θα βελτιωθούν μετά από μια περίοδο κρίσης ειδικότερα στον οικονομικό τομέα.
Τι έχει όμως η Ευρώπη να αναμένει από τον νέο πρόεδρο;
Όπως αναφέρει το iefimerida.gr o Τραμπ κήρυξε την Ευρώπη ως «εχθρό» των ΗΠΑ για το εμπόριο και για να αποδείξει την άποψή του προχώρησε στο να επιβάλει δασμούς στον χάλυβα και το αλουμίνιο, καθώς και στα ευρωπαϊκά κρασιά. Ενώ διαφαίνεται ότι θα υπάρξει μια πιο φιλική προσέγγιση, η διοίκηση του Μπάιντεν είναι απίθανο να επιστρέψει στο status quo ante εν μία νυκτί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί τυφλώθηκαν από την ισχύ του ζητήματος του ελεύθερου εμπορίου το 2016. Μέχρις ότου ο Τραμπ έκρινε την ατζέντα του κόμματος, οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν ελεύθεροι έμποροι. Καθώς ο κόσμος έγινε όλο και πιο παγκοσμιοποιημένος, οι Δημοκρατικοί, παραδοσιακά το κόμμα της αμερικανικής εργασίας, πήδηξαν σε αυτό το τμήμα. Μέχρι να χάσουν το 2016, εν μέσω χλευασμάτων από τον Τραμπ ότι ήταν «παγκοσμιοποιημένες ελίτ».
Ενώ, λοιπόν, μπορεί να είναι ευκολότερο να σφραγιστεί μια εμπορική συμφωνία με τη διοίκηση του Μπάιντεν, δεν θα είναι μια εύκολη διαπραγμάτευση, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη ότι το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με την Ευρώπη έχει διογκωθεί σε πάνω από 170 δισ. δολάρια.
Όσον αφορά τα ζόρικα ζητήματα, όπως η ώθηση της Ευρώπης για ψηφιακό φόρο στους τεχνολογικούς γίγαντες και τη μακροχρόνια διαμάχη σχετικά με τις επιδοτήσεις για την Airbus και την Boeing, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Τούτου λεχθέντος, ο Μπάιντεν θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα για ανανέωση μιας διατλαντικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών. Η τελευταία ώθηση, υπό τον Ομπάμα, «έσβησε» στη γραμμή τερματισμού εν μέσω αντιδράσεων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Όμως, πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες ενδιαφέρονται να το κάνουν ξανά, ειδικά σε μια εποχή που οι οικονομίες τους κλονίζονται από την πανδημία.
