Αυτή η ιστορία της επιδότησης ενοικίου μπορεί, κατά την κυβέρνηση, να μοιάζει ασήμαντη και να έκλεισε με την… ευθιξία που επέδειξε η αριστερή υπουργός, κατά πώς μας είπε ο πρωθυπουργός, στην πραγματικότητα όμως υπονομεύει καίρια την αξιοπιστία της «πρώτη φορά Αριστεράς» αλλά και γενικότερα των πολιτικών. Πολύ περισσότερο, όταν ο κ. Τσίπρας είχε αναγάγει σε κυρίαρχο θέμα της πολιτικής του το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» και τη σύγκρουση με το «παλιό» πολιτικό σύστημα.
Όταν όμως έχεις αναγάγει την ηθικολογία σε προνομιακό πεδίο άσκησης πολιτικής, όταν κουνάς διαρκώς το δάχτυλο στους πολιτικούς σου αντιπάλους, όταν επαίρεσαι ότι «είσαι φτιαγμένος από άλλα υλικά», όταν το βασικό σου πολιτικό επιχείρημα είναι ότι διαφέρεις από το παλιό πολιτικό σύστημα, οφείλεις και να το αποδεικνύεις εμπράκτως. Δυστυχώς, για την «πρώτη φορά Αριστερά», αυτή η ιστορία με την επιδότηση ενοικίου της κας Αντωνοπούλου (αλλά και άλλων υπουργών), με την οποία επιβεβαιώνεται το απόφθεγμα ότι το νόμιμο δεν είναι και ηθικό, επιφέρει ισχυρό πλήγμα στο ηθικό της πλεονέκτημα. Και αποδεικνύει ότι η αλαζονεία της εξουσίας πληρώνεται ακριβά, ιδιαίτερα όταν παριστάνεις μονίμως τον αδιάφθορο, τον υπεράνω, τον τιμητή των πάντων. Και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται εκτεθειμένα για πράξεις, παραλείψεις τους ή για εκμετάλλευση της εξουσίας τους.
Μια κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία υποσχόμενη ότι πρώτο και μοναδικό μέλημά της είναι η προστασία των φτωχών και των αδυνάτων δεν μπορεί να νομοθετεί για λογαριασμό των προνομιούχων στελεχών της. Υποτίθεται ότι, ιδιαίτερα για την Αριστερά, η πολιτική δεν είναι επάγγελμα, αλλά προσφορά και αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία. Πέρα από τη δεδομένη οικονομική επιφάνεια της, η κα Αντωνοπούλου αλλά και ο επίσης υπουργός σύζυγός της δεν είχαν καμία απολύτως ανάγκη να διεκδικούν επιδότηση ενοικίου. Ούτε ο κ. Σγουρίδης είχε ανάγκη τα πενήντα ευρώ τον μήνα, που, όπως ο ίδιος δήλωσε, εισέπραττε για ενοικίαση σπιτιού στο Αιγάλεω.
Την ώρα που δοκιμάζονται χιλιάδες πολίτες, την ώρα που υπάρχουν αμειβόμενοι με 700 ευρώ, όπως οι αναπληρωτές καθηγητές για παράδειγμα, που καλούνται να επιβιώσουν από πόλη σε πόλη, είναι πρόκληση υπουργοί να διεκδικούν επιδόματα και αμοιβές, πέρα από την υπουργική τους αποζημίωση.
Και η πρόκληση είναι μεγαλύτερη όταν γίνεται από στελέχη ενός κόμματος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που υποτίθεται ότι ήρθε στην εξουσία με όχημα το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς».
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
