Όποιον και να ρωτήσουμε, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, θα πει το ίδιο: Η Ιστορία κατά πρώτο λόγο και τα Θρησκευτικά κατά δεύτερο είναι τα δύο μαθήματα που σε όλες τις χώρες διαμορφώνουν την εθνική συνείδηση των λαών και δομούν τον συνεκτικό ιστό ενότητάς τους.
Γι’ αυτό και οι αλλαγές, μαζί με τις πολλαπλές «εκπτώσεις» που έχουν υποστεί αυτά τα δύο μαθήματα τα τελευταία χρόνια, δείχνουν πεντακάθαρα ότι επιχειρείται μία αλλαγή στο DNA του Ελληνισμού ή, διαφορετικά, μία «λείανση» του εθνικού φρονήματος των Ελλήνων.
Διαχρονικά, κύριος πολιτικός εκφραστής και υπερασπιστής αυτού του φρονήματος ήταν πάντα η κεντροδεξιά παράταξη, δεδομένου ότι η Αριστερά ανέκαθεν υποστήριζε τον διεθνισμό και τον αθεϊσμό, αν και ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι στη χώρα μας υπήρξαν μεγάλες μορφές της Αριστεράς, που υπήρξαν παράλληλα και μεγάλοι πατριώτες ή ακόμα και… θρησκευόμενοι!
Εντούτοις, ουδείς μπορεί να παραγνωρίζει ότι η κεντροδεξιά παράταξη υπήρξε ο πολιτικός φρουρός της ελληνικής και ορθόδοξης παράδοσης, αντιδρώντας σε καθετί που επιχειρούσε να βάλλει κατά οποιασδήποτε πρωτοβουλίας έπληττε το εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα των Ελλήνων.
Και αυτό ακριβώς έκαναν και όλοι οι πρόεδροι της ΝΔ μέχρι τώρα, συναισθανόμενοι, αν όχι τη σημασία διατήρησης του έθνους και του εθνικού φρονήματος, τουλάχιστον τον ρόλο και τη διαφορετικότητα της Κεντροδεξιάς έναντι ιδεολογημάτων που, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, επιχειρούν την πολτοποίηση των λαών, των εθνών και των πολιτισμών.
Προφανώς όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε την αξία του έθνους αποδέχεται ούτε τον πολιτικό ρόλο της Κεντροδεξιάς ενδιαφέρεται να διαφυλάξει.
Στον αντίποδα ακόμα και της πολιτικής του πατέρα του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά και στην «απέναντι όχθη» των ιδρυτικών αρχών του Κωνσταντίνου Καραμανλή, καθώς και σε πλήρη αναντιστοιχία με όσα έλεγαν και έκαναν μέχρι τώρα οι άλλοι αρχηγοί του κόμματος, επιμελείται με μεγάλη φροντίδα τη μετάλλαξη της ΝΔ σε ένα κόμμα της «νέας τάξης πραγμάτων», των απάτριδων και αποχριστιανοποιημένων ανθρώπων.
Και αν κάποτε οι πολίτες θύμωναν ή γελούσαν, οργίζονταν ή λοιδορούσαν τα όσα έλεγε η «αριστερή» κ. Ρεπούση από το βήμα της Βουλής για την ελληνική ιστορία, τι μπορεί να λένε σήμερα, βλέποντας τον «δεξιό» κ. Μητσοτάκη να ψηφίζει το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και το ενδεχόμενο υιοθεσίας παιδιών από τέτοια ζευγάρια;
Η πατρίδα, η θρησκεία και η οικογένεια, αποτελούσε το τρίποδο πάνω στο οποίο στηρίζεται διαχρονικά η ΝΔ και το οποίο ουδέποτε διανοήθηκε η παράταξη να το αμφισβητήσει.
Σήμερα όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «κλωτσάει» αυτό το τρίποδο. Το γκρεμίζει. Και μαζί του, γκρεμίζει τη ΝΔ ως κεντροδεξιά παράταξη.
O Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα, συνεπικουρούμενος από τους «προοδευτικούς μουσαφιραίους» που έχει δίπλα του και στους οποίους έχει δώσει ρόλο και κομματική εξουσία, παραχαράσσει τον καταστατικό και αξιακό χάρτη της Νέας Δημοκρατίας, αφήνοντας εκτός όλο και μεγαλύτερα τμήματα των κεντροδεξιών ψηφοφόρων.
Από τη μία πλευρά, εμφανίζεται μεταρρυθμιστής, που δεν λογαριάζει το πολιτικό κόστος, και από την άλλη φιλολαϊκός, που θέλει οι υπηρεσίες του κράτους να τιμολογούνται. Πατώντας, ωστόσο, σε δύο βάρκες, είναι αναπόφευκτο ότι θα πέσει στη θάλασσα.
Εννοείται πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να αποφασίζει όπως θέλει για τον εαυτό και τους συνεργάτες του. Όμως δεν έχει καταλάβει κάτι πολύ-πολύ σημαντικό: Ότι ο ίδιος έχει ανάγκη την κεντροδεξιά παράταξη. Η Κεντροδεξιά… δεν τον έχει ανάγκη! Γιατί θα αναγεννηθεί. Και αυτό θα το καταλάβει σύντομα…
του Νίκου Ι. Νικολόπουλου
Ανεξάρτητου βουλευτή, προέδρου Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
