Είναι δυνατόν η «πρώτη φορά» αριστερή μας κυβέρνηση να φορτώνει τα βάρη στους αδυνάτους, κατά πώς είπε ο μισητός μας υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και να μην καταργεί προνόμια από ισχυρές οικονομικά ομάδες;
Ο Αλέξης Τσίπρας, φέρεται να είπε ο κ. Σόιμπλε, υποσχέθηκε π.χ. να καταργήσει τα προνόμια των εφοπλιστών, αλλά τίποτα δεν έγινε. Η αντίδραση βέβαια της κυβέρνησης, διά του κ. Φλαμπουράρη, αναμενόμενη: Ας μην μιλάει ο κ. Σόιμπλε, γιατί είναι γνωστή η συμμετοχή του στην ελληνική κρίση, είπε πάνω-κάτω.
Δεν θα αναφερθώ στις όποιες αποφάσεις έχει λάβει μέχρι τώρα η κυβέρνηση, από τον Ιανουάριο του 2015, που πλήττουν μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρομεσαίους, ιδιοκτήτες ακινήτων κ.ά., με μεγάλες περικοπές εισοδημάτων και επιβολή δυσβάστακτων φόρων. Θα περιοριστώ μόνον σε ό,τι απορρέει από το τελευταίο πολυνομοσχέδιο που ψήφισαν οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ και έχει σχέση με την… προστασία των αδυνάτων.
Μόλις πριν από λίγες μέρες, ο ΟΑΕΔ ανακοίνωσε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. Δ της παρ. 1 του άρθρου 57 του Ν. 4472/2017 (ΦΕΚ 74 Α), καταργείται το άρθρο 2 του Ν. 1545/85 (ΦΕΚ 91 Α). Να το «μεταφράσουμε»: Ο ΟΑΕΔ ανακοίνωσε πως, μετά την ψήφιση του τέταρτου μνημονίου, καταργείται το επίδομα των 73,73 ευρώ τον μήνα που δινόταν για πέντε μήνες σε ανέργους 20-29 χρόνων. Το επίδομα αυτό δινόταν από το 1985 σε νέους ανθρώπους που βρίσκονται στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, οι οποίοι ήταν άνεργοι και παρέμεναν γραμμένοι στα μητρώα ανέργων για έναν χρόνο. Το συνολικό ποσό που καταβαλλόταν σε αυτούς τους πέντε μήνες έφτανε το ιλιγγιώδες ποσό των 366,85 ευρώ.
Καμία κυβέρνηση, από τότε που θεσπίστηκε έως σήμερα, δεν τόλμησε να το «πειράξει». Το έκανε η σημερινή, που αυτοχαρακτηρίζεται και αριστερή. Οι 153 και ιδιαίτερα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν ότι το ψήφισαν; Και αν δεν γνωρίζουν γι’ αυτό, γνωρίζουν πως μέσα από τις χίλιες σελίδες αυτού του μνημονίου, στο οποίο είπαν «ναι σε όλα», καταργούνται επίσης το επίδομα ένδειας που έπαιρναν λιγότεροι από 1.000 απόλυτα φτωχοί άνθρωποι, το επίδομα 44,02 ευρώ τον μήνα που δινόταν στα απροστάτευτα παιδιά (ορφανά ή εγκαταλειμμένα), το πενιχρό ΕΚΑΣ, σε όσους είχε απομείνει, το επίδομα που δινόταν σε οικογένειες με ιδιαίτερα χαμηλά εισοδήματα και με ανήλικα παιδιά;
Η κατάργηση, λέει η κυβέρνηση, τέτοιου είδους επιδομάτων αποτελούσε προϊόν πιέσεων από τους δανειστές. Τι σόι σκληρή διαπραγμάτευση έκανε τότε η κυβέρνηση; Άσε που, όπως συχνά έχει πει ο Σόιμπλε, αλλά και άλλοι αξιωματούχοι της ΕΕ, δεν επιβάλλουν τα «εξειδικευμένα μέτρα» οι δανειστές, αλλά τα αποφασίζει η κυβέρνηση. Η οποία δεν θα έπρεπε να δώσει μάχη για κάτι τέτοια επιδόματα, που αποτελούσαν τον ελάχιστο δείκτη μιας μικρής έστω προστασίας για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε απόλυτη ανέχεια;
Δεν δόθηκε ωστόσο τέτοια μάχη, αλλά δίνονται υποτίθεται μάχες για «πολιτικές λύσεις» και μεγάλα θέματα –όπως η ρύθμιση του χρέους– οι οποίες και δεν αφορούν άμεσα τους οικονομικά αδυνάτους, αλλά όμως κι αυτές χάνονται, όπως αναδεικνύεται κάθε μέρα. Τώρα βρισκόμαστε σε μηδενικό σημείο, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Από την ηρωική του αναφορά για τα εξαιρετικά καλά νέα για το χρέος, που έρχονται λίγες ημέρες πριν και τα οποία θα τον αναγκάσουν να φορέσει γραβάτα, έχουμε περάσει στην απόλυτη διάψευση των προσδοκιών. Χαμηλώνοντας απόλυτα τον πήχη που ο ίδιος είχε βάλει, δήλωσε πως το σημαντικό δεν είναι η γραβάτα, αλλά να μη φύγει από την επικείμενη σύνοδο της ΕΕ με φέσι!
Αλλά αν η κυβέρνηση συνεχίζει να διαχειρίζεται και αυτό το πρόβλημα με επικοινωνιακό τρόπο, οι βουλευτές που ψήφισαν το τελευταίο πακέτο μέτρων πώς δέχτηκαν να ψηφίσουν όχι μόνο τις νέες περικοπές συντάξεων, αλλά ακόμα και την κατάργηση των μικρών αυτών επιδομάτων των οικονομικά αδυνάτων, χάρη της ρύθμισης του χρέους που δεν υπάρχει; Και τώρα, εγκλωβισμένος ο πρωθυπουργός στο αδιέξοδο της δικής του πολιτικής, ξαναθυμήθηκε μετά από δυόμισι χρόνια τη συναίνεση και την εθνική προσπάθεια.
Βέβαια, το καλοκαίρι του 2015, οι ηγέτες της ευρωπαϊκής αντιπολίτευσης τού την προσέφεραν απλόχερα, αλλά πριν καν στεγνώσει η μελάνη της υπογραφής του ΣΥΡΙΖΑ, «τρόικα εσωτερικού» τους ανέβαζαν, «συνεργάτες των Γερμανών» τους κατέβαζαν. Και αφού σταθεροποιήθηκαν στη θέση τους με τη δική τους «φιλική συμμετοχή», έκαναν εκλογές και τις κέρδισαν. Αν, κατά πώς είπε και μάλιστα χαριτολογώντας ο κ. Τσίπρας, όταν, κατεβάζοντας τον πήχη, μιλούσε για ρύθμιση χρέους και συναίνεση, το πρόβλημα σήμερα δεν είναι αν θα φορέσει γραβάτα, αλλά να μην τον φορτώσουν οι δανειστές φέσι, μία είναι η λύση: Εκλογές.
Σε αυτό συμφωνούν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Βέβαια, στο αίτημα αυτό δεν πρόκειται να ανταποκριθεί ο κ. Τσίπρας. Όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί οι ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης φοράνε «γραβάτα». Και δη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δημοσκοπικά τουλάχιστον…
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 10/6
