«Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διέρρηξε, σ’ έναν βαθμό, τη συμμαχία με τμήματα των μεσαίων στρωμάτων με τη φορολογική και ασφαλιστική πολιτική», παραδέχεται ο Φώτης Κουβέλης, σε μια εξομολόγηση εφ’ όλης της ύλης στο «Π», «καθώς η πολιτική της ετεροκαθορίσθηκε, σε κρίσιμα στοιχεία, από τον οικονομικά και κοινωνικά αρνητικό χαρακτήρα των μνημονικών δεσμεύσεων». Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, σήμερα, συγκροτεί την αριστερή παράταξη που θα εκφράζει τη μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία εξελίσσεται θετικά και στηρίζεται στην εκπεφρασμένη πολιτική θέληση να προχωρήσει δυναμικά και πειστικά, ως στρατηγική επιλογή, η οποία ούτε αμφισβητείται ούτε περιορίζεται σε διαδικασίες κεκλεισμένων των θυρών για την κοινωνία.
Απευθυνόμενος προς το ΚΙΝΑΛ, ο κ. Κουβέλης επισημαίνει πως «κρατά τις πόρτες του κλειστές για τον πολιτικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στον οποίο και πολιτικά αναίτια επιτίθεται», ενώ πρέπει να καταλάβει ότι «αντίπαλος είναι ο νεοφιλελευθερισμός, η αντικοινωνική και βαθιά συντηρητική πολιτική της ΝΔ».
Αν κάνετε έναν πολιτικό απολογισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –και δη έναν και πλέον χρόνο μετά την ήττα στις εκλογές–, πού θα καταλήγατε;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει τον απολογισμό του τον Φεβρουάριο του 2020. Απολογισμό δημόσιο, αναγνωρίζοντας με παρρησία κενά, ολιγωρίες και σφάλματα.
Η Αριστερά δεν έχει τίποτε να κρύψει. Η αναγνώριση των δικών της ελλειμμάτων είναι σημαντικό μέρος της δύναμής της. Πρέπει να επισημανθεί ότι διέρρηξε, σ’ έναν βαθμό, τη συμμαχία με τμήματα των μεσαίων στρωμάτων με τη φορολογική και ασφαλιστική πολιτική, γιατί δεν μπορούσε να διευρύνει την πολιτική της με το «παράλληλο πρόγραμμα», που αφορούσε κυρίως τους οικονομικά ασθενέστερους πολίτες. Δεν μπόρεσε να εξηγήσει την αποσπασματική επιδοματική πολιτική της και ότι οι παρεμβάσεις αυτού του χαρακτήρα ενισχύουν την κοινωνική συνοχή. Δόθηκε έτσι η δυνατότητα στη Δεξιά να οικειοποιηθεί την έννοια της «μεσαίας τάξης». Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε στην πολιτική της μια συνεκτική θέση για το τι είναι σήμερα η «μεσαία τάξη» και ποια η θέση της στον κοινωνικό σχηματισμό. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ετεροκαθορίσθηκε, σε κρίσιμα στοιχεία, από τον οικονομικά και κοινωνικά αρνητικό χαρακτήρα των «μνημονικών δεσμεύσεων».
Εσείς, αγωνιστής της Αριστεράς, πού θα κατατάσσατε τον ΣΥΡΙΖΑ, στην Αριστερά ή στην ευρύτερη Κεντροαριστερά;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία οικοδομεί τη σύγχρονη Αριστερά. Την Αριστερά της εποχής μας. Συγκροτεί την αριστερή παράταξη που θα εκφράζει τη μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία. Αυτή μπορεί να γίνει ηγεμονική δύναμη και να αλλάξει την Ελλάδα στην κατεύθυνση της ισότητας και της αλληλεγγύης, στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία.
Είναι Αριστερά και όχι Κεντροαριστερά, γιατί γνωρίζει ότι ριζοσπαστικό είναι να θέλεις και να μπορείς να μετασχηματίζεις την κοινωνία με σταθερό κριτήριο το συμφέρον της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτό διεκδικεί.
Το εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι σωστή πολιτική επιλογή; «Κολλάει» κάπου ή προχωράει κανονικά;
Ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει. Η πορεία που επιλέγει προϋποθέτει την ευρεία κοινωνική συμμετοχή, στο πλαίσιο ενός πολιτικού φορέα ανοικτού σε όλους τους αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες, που θα τους εκπροσωπεί και θα εκφράζει τις διεκδικήσεις τους για την αλλαγή του οικονομικού, κρατικού και κοινωνικού μοντέλου. Έναν πολιτικό φορέα δημοκρατικό και με συλλογική δράση, με δημιουργική παρουσία στους κοινωνικούς χώρους. Ένα κόμμα που αντιμάχεται τον νεοφιλελευθερισμό.
Η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία εξελίσσεται θετικά και στηρίζεται στην εκπεφρασμένη πολιτική θέληση να προχωρήσει δυναμικά και πειστικά. Αποτελεί συλλογική στρατηγική επιλογή, η οποία ούτε αμφισβητείται ούτε περιορίζεται σε διαδικασίες κεκλεισμένων των θυρών για την κοινωνία.
Με την εμπειρία ενός και πλέον χρόνου διακυβέρνησης από τη ΝΔ, τι είναι αυτό που πρέπει να κάνει η σημερινή αντιπολίτευση, για να πείσει την κοινωνία και να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διακυβέρνηση;
Να αποκρούει συστηματικά και επίμονα τη νεοφιλελεύθερη και βαθιά συντηρητική πολιτική που εφαρμόζει και υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, διευρύνοντας τις κοινωνικές ανισότητες, υπηρετώντας τα συμφέροντα των ολίγων, των οικονομικά ισχυρών και όχι των πολλών. Συγκροτεί η ΝΔ το δικό της κλειστό και αυταρχικό κράτος, περιφρονώντας τα κοινωνικά δικαιώματα. Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία να καταθέτει και να αναδεικνύει μέσα στην κοινωνία το δικό του πρόγραμμα, τις δικές του θέσεις, τις δικές του διεκδικήσεις για την κοινωνία και τη δίκαιη ανάπτυξη της χώρας.
Πιστεύετε πως θα ήταν δυνατή μια μετεκλογική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ σε ένα ευρύτερο κυβερνητικό σχήμα;
Το ΚΙΝΑΛ δείχνει ότι θέλει να απομακρυνθεί από νεοφιλελεύθερες πολιτικές και προσεγγίσεις, παρά το γεγονός ότι καταγράφεται με αντιφατικές πολιτικές συμπεριφορές.
Κρατά τις πόρτες του κλειστές για τον πολιτικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στον οποίο και πολιτικά αναίτια επιτίθεται. Η ομαλοποίηση των σχέσεών του και ο διάλογός του με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δεν αντιστρατεύονται τον αυτοπροσδιορισμό του και ούτε οδηγούν στον ετεροκαθορισμό του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα υπαγορεύει τις κοινωνικές και πολιτικές προοδευτικές συνεργασίες και συμπλεύσεις. Αυτό οφείλει πολιτικά να αξιολογήσει το ΚΙΝΑΛ. Ο αντίπαλος είναι ο νεοφιλελευθερισμός, η αντικοινωνική και βαθειά συντηρητική πολιτική της ΝΔ.
Συνέντευξη στoν Γιάννη Σπ. Παργινό
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
