Εντάξει, μπορεί να μην είχαν κανένα σχέδιο διακυβέρνησης οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά φαίνεται πως έχουν ένα σταθερό σχέδιο για τη διατήρηση της εξουσίας. Όπως τουλάχιστον αποδεικνύεται μέχρι τώρα από την ασκούμενη πολιτική τους, αλλά κυρίως από τις συνεχείς «κωλοτούμπες» που κάνουν από τον Ιανουάριο του 2015.
Την πρώτη μνημειώδη κυβίστηση έκανε η κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2015, τότε που ο Αλέξης Τσίπρας την είχε αποκηρύξει με στόμφο λίγες μέρες πριν την κάνει! Η τελευταία πράξη της τραγωδίας ολοκληρώθηκε την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, με την ψήφιση του σκληρότερου πακέτου μέτρων μετά το 2012, τα οποία, επίσης, ο ίδιος είχε αποκηρύξει με παρόμοιο, στομφώδη τρόπο.
Τώρα είμαστε στη φάση της κωμωδίας. «Αν δεν πάρουμε το χρέος, δεν θα εφαρμοστούν τα μέτρα που ψηφίσαμε», λένε ανενδοίαστα οι κυβερνώντες. Και βέβαια, γιατί να μην το λένε. Όπως δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να ψηφίσουν τα πάντα, έτσι θα αποδεχθούν όποια ρύθμιση του χρέους τούς προσφερθεί.
Γιατί –να μην υπάρχουν αυταπάτες– κάποια ρύθμιση «σε βάθος του χρόνου» θα γίνει, κατά πώς είπε στον Έλληνα πρωθυπουργό και ο νεοεκλεγείς Γάλλος πρόεδρος. Για την ακρίβεια, υπόσχεση ρύθμισης, από του χρόνου. Όποια κι αν είναι, θα γίνει δεκτή. Όπως πανηγύρισαν προκαταβολικά γι’ αυτήν που θα ερχόταν πριν από μέρες και δεν ήρθε, έτσι θα πανηγυρίσουν και αυτήν που θα έρθει τον Ιούνιο, όποια κι αν είναι.
Θυμάστε παραμονές συνεδρίασης του Εurogroup, τότε που ο Αλέξης Τσίπρας έκανε εκείνη την πολύκροτη δήλωση για τη γραβάτα που θα φορέσει.Ήταν βέβαιος, λέει, ότι «στις 22 Μαΐου θα έχουμε λύση για το χρέος». Ο ίδιος εξήγησε ότι αυτό κατάλαβε από την τότε συνομιλία του με την Άνγκελα Μέρκελ και αναφώνησε περιχαρής ότι τα νέα ήταν τόσο καλά, που δεν μπορούσε να τα πιστέψει («too good to betrue»)!
Η δήλωση αυτή ήταν τόσο ισχυρή, που έδωσε το έναυσμα σε ποικίλα κυβερνητικά και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ να πανηγυρίζουν προκαταβολικά, ορισμένα δε σε βαθμό γελοιότητας. Όπως π.χ. βουλευτής των ΑΝΕΛ, που πανηγύριζε ότι «επιτέλους βγαίνουμε από τη λαίλαπα των μνημονίων» και υπουργός που ανήγγειλε ότι ο πρωθυπουργός θα φορέσει τη γραβάτα, αφού η λύση για το χρέος έρχεται!
Για την ουσία όμως της όποιας λύσης για το χρέος, κανείς δεν έδινε την εντύπωση ότι ενδιαφερόταν. Και γιατί βέβαια να ενδιαφερθούν, αφού έχουν αποφασίσει εκ των προτέρων ότι θα αποδεχθούν όποια«ρύθμιση» τούς σερβίρουν ο Σόιμπλε, το ΔΝΤ και οι λοιποί που αποφασίζουν. Κι ας μας έλεγαν ότι οι βουλευτές θα ψηφίσουν τα μέτρα, αφού θα γνωρίζουν και τη ρύθμιση για το χρέος. Κωμωδία. Όπως και το κακόγουστο παιχνίδι που παίχτηκε και με τα μέτρα, τα οποία ψηφίστηκαν την περασμένη εβδομάδα. Μας είχαν πει ότι δεν θα ψηφιζόταν «ούτε ένα ευρώ» νέα μέτρα. Κι αυτοί ψήφισαν προκαταβολικά μέτρα που ξεπερνούν τη θητεία μιας κυβέρνησης. Έστω και αν η προνομοθέτηση μέτρων είναι αντιδημοκρατική.
Δεν είναι μήπως οι ίδιοι άνθρωποι που ως αντιπολίτευση απαξίωσαν τη μεγαλύτερη ρύθμιση χρέους στην οικονομική ιστορία (PSI, 2012 επί κυβερνήσεως Σαμαρά, Βενιζέλου) και ως κυβέρνηση την υπερασπίστηκαν, που έρχονται τώρα να πανηγυρίσουν για κάτι πολύ ευτελέστερο, το οποίο συνοδεύεται από το βαρύτατο δικό τους πακέτο μέτρων; Το κάνουν ήδη, θα το κορυφώσουν μόλις, τον Ιούνιο κατά πάσα πιθανότητα, ανακοινωθεί η ρύθμιση, όποια κι αν είναι. Θα το έκαναν βέβαια το βράδυ της Δευτέρας, αφού από το μυαλό του κ. Τσίπρα δεν περνούσε καν η ιδέα γι’ αυτό που έγινε. Να πετάξουν δηλαδή οι εταίροι μας την «μπάλα» στην κερκίδα, και μάλιστα στο τελευταίο διάζωμα. Μετά το 2018.
Ανέτρεψαν έτσι έναν, καθοριστικής σημασίας, τακτικό στόχο του. Επάνω στη ρύθμιση του χρέους είχε χτίσει τη στρατηγική του, που θα οδηγούσε στην ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και, εν συνεχεία, στην έξοδο στις αγορές. Και φυσικά, «κέρδος χρόνου» για…θριαμβολογίες και περαιτέρω παραμονή στην εξουσία.
Κι όμως, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γνώριζε ή τουλάχιστον έπρεπε να γνωρίζει πως με τη ρύθμιση του χρέους οι εταίροι μας θα ασχολούνταν μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος. Ο κ. Σόιμπλε, ο κ. Ντάισελμπλουμ το έλεγαν και το ξαναέλεγαν. Αλλά εμείς εδώ χαράσσαμε άκαμπτες και αδιέξοδες πολιτικές, κάναμε «σκληρές διαπραγματεύσεις» και ονειρευόμασταν…γραβάτα.
Μας τα είπε όμως το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το οποίο εξέδωσε την ετήσια λίστα με τις δέκα χειρότερες διαπραγματεύσεις της χρονιάς. Στην πρώτη θέση τοποθετήθηκε ο πρωθυπουργός μας και η διαπραγμάτευση που έκανε με τους Ευρωπαίους εταίρους, κυρίως το πρώτο εξάμηνο του 2015.
Του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 27/5
