Αφιερωμένος στα «μπάνια του λαού» μπορεί κατά τεκμήριο να είναι ο Αύγουστος και οι πολιτικοί επίσης μπορεί να δικαιούνται και αυτοί κάποιες μέρες ανάπαυσης και περισυλλογής, αλλά αυτή εδώ η γενική χαλάρωση που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες δεν επιτρέπεται να οδηγεί σε παράλυση της δημόσιας ζωής. Ιδιαίτερα στη χώρα μας, που κουβαλά συσσωρευμένα προβλήματα, τα οποία απαιτούν και εγρήγορση και κυρίως αποφασιστικές παρεμβάσεις.
Θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση δεν θα είχε παραδοθεί και αυτή στη θερινή ραστώνη, έχοντας μπροστά της ένα δύσκολο φθινόπωρο, με δεκάδες εκκρεμότητες ανοικτές για την τρίτη αξιολόγηση. Κι όμως πολλοί στην κυβέρνηση περί άλλα τυρβάζουν. Το επεσήμανε και ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλοι ασχολούνται με μικροπολιτική, άλλοι έχουν ως προτεραιότητα τις καθημερινές αρλούμπες που εκπέμπουν από τηλεοράσεως και κυρίως από τα social media και ελάχιστοι ασχολούνται με τα του οίκου τους.
Και αφού επιδεικνύουν τόση… υπευθυνότητα και συνέπεια τον φετινό Αύγουστο φαντασθείτε τι έχει να γίνει τον Αύγουστο του 2018, τότε που (τυπικά) η χώρα βγαίνει από τον κύκλο των μνημονίων. Αλλά ο Αύγουστος του 2018 μπορεί να μοιάζει με ακόμη ένα μακρινό ορόσημο, στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο κοντά από όσο μπορεί κανείς να πιστεύει. Με δεδομένο ότι η σημερινή, ή μια νέα κυβέρνηση που θα προκύψει μετά από πρόωρες εκλογές, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα επίχειρα της συμφωνίας που έκλεισε ο ΣΥΡΙΖΑ για την περίοδο 2015-2018, μεταθέτοντας τις πολύ σημαντικές αποφάσεις για το 2019 και μετά, οι επόμενοι δώδεκα μήνες είναι και θα πρέπει να θεωρούνται καθοριστικοί για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και για τη δημιουργία υγιών προϋποθέσεων για την οριστική έξοδο της χώρας από τα μνημόνια.
Οι εξελίξεις των επόμενων μηνών θα φέρουν το μακρινό αυτό ορόσημο μπροστά μας με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα. Στο διάστημα αυτό και μετά το μάθημα ότι τα μνημόνια δεν καταργούνται με ένα άρθρο και τη ζημιά δισεκατομμυρίων που υπέστη η χώρα τα δυόμισι τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να επιδείξει σοβαρότητα και υπευθυνότητα και όχι… χαλαρότητα, όπως τώρα. Το χρονικό διάστημα Αύγουστος 2018 – Αύγουστος 2019 μπορεί να μας φαίνεται μακρινό, αλλά δεν θα είναι μια τυπική χρονική περίοδος για την Ελλάδα και γι’ αυτό δεν πρέπει κανείς να υποτιμά τους κινδύνους της υποτροπής ή του ατυχήματος, πολύ δε περισσότερο όταν όλοι μπορούν από τώρα να αντιληφθούν πως οι απαιτήσεις των δανειστών για επιπρόσθετες «εξασφαλίσεις» των δανεικών τους θα αυξηθούν ιδιαίτερα στην επόμενη αξιολόγηση του φθινοπώρου.
Θα είναι θεωρητικά το πρώτο δωδεκάμηνο χωρίς το δεκανίκι των προγραμμάτων χρηματοδότησης μετά το 2010, και η χρονιά με τις υψηλότερες χρηματοδοτικές ανάγκες για τα επόμενα 40 χρόνια.
Θα είναι επίσης η χρονιά κατά την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να επιτύχει και να συντηρεί πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ, η χρονιά της ταυτόχρονης περικοπής των συντάξεων και του αφορολόγητου που ψηφίστηκαν φέτος, και η χρονιά κατά την οποία το εγχώριο πολιτικό σκηνικό θα δονείται από διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις (βουλευτικές αν δεν γίνουν νωρίτερα το 2018, αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές). Σε αυτό το περιβάλλον η χώρα θα πρέπει να έχει ήδη κερδίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών για να αντλεί φτηνό και πολύ χρήμα προκειμένου να εξοφλεί εξ ολοκλήρου από τις αγορές τα δάνεια και τις υποχρεώσεις της. Αν υποτιμηθούν όλα αυτά, ελλοχεύει ένας μεγάλος κίνδυνος. Να βρεθεί ο κ. Τσίπρας στο κρεβάτι του Προκρούστη, με το κόμμα να τραβάει από τη μια και οι αγορές από την άλλη. Σε ένα χρόνο υπάρχει πράγματι η προοπτική να βγούμε από τα μνημόνια και τον ζουρλομανδύα της επιτήρησης.
Καθώς όμως θα οδεύουμε προς τον εκλογικό κύκλο, η πίεση για επιστροφή στον λαϊκισμό και ειδικότερα για παροχές θα είναι τεράστια. Και η κυβέρνηση έδειξε μέχρι τώρα ότι είναι εξαιρετικά ευάλωτη σε αυτές τις πιέσεις. Εάν ενδώσει, και παράλληλα σημειωθούν αστοχίες στα έσοδα ή κάποια άλλη απρόσμενη εξέλιξη, ξέρει πολύ καλά πως παραμονεύουν οι ιέρακες για να μας φορέσουν άλλο ένα μνημόνιο με τη μορφή προληπτικής γραμμής. Αρκετά όμως έχει πληρώσει ως τώρα η κοινωνία και η οικονομία αυτή τη χαλαρότητα, αυτό το έλλειμμα υπευθυνότητας και συνέπειας. Όσοι δεν μπορούν πάντως να αναλάβουν τα βάρη που τους αναλογούν, όσοι… κουράστηκαν ή δεν αντέχουν να συγκρουστούν με την κομματική πελατεία τους μπορούν να πάνε για… μόνιμες διακοπές.
