Μπορεί η Τίφανι Κόουλ και η Εμίλια Καρ να γνωρίστηκαν στην πτέρυγα των μελλοθανάτων στις φυλακές της Φλόριντα, ωστόσο οι δύο γυναίκες δηλώνουν πως δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους η μία χωρίς την άλλη.
Η 30χρονη Εμίλια Καρ είναι η νεότερη γυναίκα σε πτέρυγα θανατοποινιτών στις ΗΠΑ, ενώ η 33χρονη Τίφανη Κόουλ, είναι η τρίτη κατά σειρά νεότερη γυναίκα.
Οι δύο γυναίκες έχοντας υποστεί σεξουαλική κακοποίηση από μικρή ηλικία έχουν καταδικαστεί για φόνο, ενώ όπως υποστηρίζουν οι ίδιες πλέον αγωνίζονται για να απαλλαγούν από την θανατική τους ποινή.
«Είναι νόμιμη δολοφονία», ανέφερε η Κόουλ μιλώντας στο ABC News κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης.
«Πόσοι πλούσιοι άνθρωποι πάνε στη φυλακή; αναρωτιέται η Καρ λέγοντας: «Είμαστε όλοι μειονότητες. Είμαστε όλοι άνθρωποι που είναι είτε μειονότητες ή δεν έχουν καθόλου χρήματα κανένα να εξαγοράσουμε την ελευθερία μας γιατί τίποτα δεν είναι δωρεάν σε αυτή τη χώρα. Δυστυχώς, η ισότητα είναι μια ψευδαίσθηση».
Όταν η Κόουλ κρίθηκε ένοχη για απαγωγή και φόνο πρώτου βαθμού ενός ζευγαριού στη Φλόριντα ήταν 26 ετών. Η Κόουλ μαζί με ακόμη τρεις άνδρες λήστεψαν ένα ζευγάρι, τους έδεσαν, τους μετέφεραν από τα σύνορα στην Τζόρτζια και τους έθαψαν ζωντανούς.
Για κακή της τύχη όμως οι ένορκοι είδαν τις φωτογραφίες της με τους υπόλοιπους να γιορτάζουν σε μία λιμουζίνα με μετρητά και σαμπάνια και ψήφισαν 9 προς 3 υπέρ της θανατικής ποινής.
Σε θάνατο όμως καταδικάστηκε και η Εμίλια Καρ για τη δολοφονία της Χέδερ Στρονγκ το 2009. Η Καρ τότε ήταν οκτώ μηνών έγκυος και τώρα έχει τέσσερα παιδιά, τα οποία δεν επιτρέπεται να δει.
Καμία από τις δύο δεν είχε κάνει ποτέ φυλακή πριν από τη σύλληψή τους και τώρα περνούν 24 ώρες την ημέρα κλειδωμένες σε ένα κελί μαζί.
Οι δύο γυναίκες άσκησαν έφεση, ωστόσο η διαδικασία διαρκεί κατά μέσο όρο από 10 έως 12 χρόνια και όπως ισχυρίζονται δεν αγωνίζονται για την αθωότητα τους, απλά θέλουν οι ποινές τους να μειωθούν από θανατική καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη.
«Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι θα πεθάνουμε. Εχουμε ήδη πεθάνει αν το δεχτούμε αυτό» εξηγεί η Κόουλ, «Δεν τελείωσε τίποτα. Υπάρχει συγχώρεση και υπάρχει ελπίδα».
