Άρθρα

Η σωτηρία της πατρίδας

Του ΙΑΚΩΒΟΥ ΦΡΙΖΗ

Τον τελευταίο καιρό έχουν γραφεί αμέτρητα κείμενα σ’ όλο το φάσμα του έντυπου και του ηλεκτρονικού Τύπου για την οικονομική κρίση που περνά η χώρα μας και για το πόσο υποφέρει ο λαός μας. Μήνες τώρα ακούμε για δεκάδες οικονομικά σκάνδαλα, για πολλές λίστες από τράπεζες του εξωτερικού, με ονόματα Ελλήνων καταθετών που έβγαλαν εκατομμύρια ευρώ, ίσως όχι φορολογημένα. Κάθε μέρα διαβάζουμε στον Τύπο αφάνταστες περιπτώσεις οικονομικής διαφθοράς σε δεκάδες κλάδους και φορείς.
Είναι τόσο σάπια, λοιπόν, η κοινωνία μας; Φτάσαμε στο σημείο να πληρώνονται χιλιάδες συντάξεις, για πολλά χρόνια, σε μη δικαιούχους; Ο λαός μας, με τη σοφία του, λέει ότι «το ψάρι βρομάει από το κεφάλι». Δηλαδή, η μεγάλη διαφθορά αρχίζει από την κεφαλή της κοινωνίας μας. Με απλά λόγια, η διαφθορά είναι εγκατεστημένη στους πολιτικούς –όχι φυσικά σε όλους–, στους εργολάβους, στους μεγαλοεπιχειρηματίες, γενικά στους υψηλόβαθμους οικονομικά παράγοντες και, κατ’ επέκταση, η διαφθορά «κατρακυλά» και στον λαό. Δεν είναι διαφθορά όταν αγοράζεις κάποιο προϊόν και ο πωλητής δεν δίνει απόδειξη στον αγοραστή; Έτσι φτάνουμε σ’ έναν φαύλο κύκλο διαφθοράς που δεν υπάρχει άκρη.
Αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης, που χρόνια τώρα καλά κρατεί στην πατρίδα μας, είναι η οικονομική κρίση που ζει ο λαός μας, σήμερα, με άγνωστο το πότε θα δούμε κάποιο ξέφωτο. Ο λαός μας, και βασικά οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι μικροεπαγγελματίες, οι άνεργοι, οι γέροι μας, αλλά και τα νιάτα μας, βιώνουν τραγικές μέρες. Σιγά-σιγά, η πείνα εξαπλώνεται, η φτώχεια μπήκε στα σπίτια μας, η ανέχεια έφερε την γκρίνια και την απελπισία σε τέτοιον βαθμό, ώστε να έχουμε εκατοντάδες αυτοκτονίες, αλλά και αύξηση της εγκληματικότητας σε πολλούς τομείς της κοινωνικής μας ζωής. Η ζωή του κόσμου, όμως, γίνεται αβάστακτη ακόμη περισσότερο, όταν το ίδιο το κράτος βάζει συνέχεια φόρους και χαράτσια, που κάνουν τη διαβίωση ανυπόφορη, κυρίως στον λαό που ζει από μια σύνταξη, από έναν μισθό, από ένα μεροκάματο.
Δεν υποφέρει όλος ο λαός μας. Υπάρχουν ακόμη πολλοί προνομιούχοι, που δεν τους αγγίζει η κρίση και σίγουρα δεν θα τους αγγίξει ποτέ! Γιατί παντού και πάντοτε, ο πλούτος κυριαρχεί της φτώχειας. Όταν ακούμε για καταθέσεις, όχι εκατομμυρίων, αλλά δισεκατομμυρίων, όταν βλέπουμε βίλες με πισίνες, όταν τα κότερα δεν σταμάτησαν τις βόλτες τους με τους επιβάτες τους, όταν ο λαός δεν έχει ένα κεραμίδι, κάποιοι άλλοι αγοράζουν βίλες στο Λονδίνο και στο Παρίσι, όταν ζητούν φόρους αβάστακτους από στον λαό που πεινά και κρυώνει, για ένα σπιτάκι που αγόρασε με χίλιες στερήσεις, όταν ο χορτασμένος δεν μπορεί να νιώσει την πείνα του άλλου, όταν ο πατέρας δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά του, όταν οι άρρωστοι δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους, όταν οι μανάδες στέλνουν νηστικά τα παιδιά τους στο σχολείο, όταν υπάρχουν ουρές για ένα πιάτο φαγητό από κάποιους φορείς, όταν βλέπεις αστέγους να κοιμούνται στα πεζοδρόμια και με μια κουβέρτα να σκεπάζουν το πεινασμένο κορμί τους, και από την άλλη πλευρά βλέπεις τις λιμουζίνες να σταματούν έξω από τα πανάκριβα μαγαζιά διασκέδασης, ε τότε δεν υπάρχει ελπίδα να σωθεί ο τόπος αυτός… Εκτός κι αν ο λαός μας, ο υπομονετικός αυτός λαός που τόσα έχει υποφέρει και που τόσα ακόμα περνά, ξεσηκωθεί με όση δύναμη του έχει μείνει και πάρει την τύχη του στα χέρια του. Πώς; Αυτό μόνο ο πεινασμένος θα το αποφασίσει!
Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης, χωρίς μετωπικές συγκρούσεις, αλλά με συλλογική ενότητα. Σήμερα τα πολιτικά κόμματα, μέσα στην κατηφόρα της διάλυσης της κοινωνικής συνοχής, δεν κάνουν τίποτα για τον λαό. Γενικά, το σκεπτικό τους είναι το πολιτικό κόστος. Υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις, αλλά είναι τόσο λίγες. Η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία. Και η Ελλάδα μας θα βρει τον τρόπο να σωθεί, αρκεί σύντομα ο λαός μας να πάρει το μέλλον του στα χέρια του, μακριά από φανατισμούς και διαχωριστικές γραμμές, για τη σωτηρία της πατρίδας.

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER