Ημέρες… εσωκομματικής εκεχειρίας ζουν τα… εναπομείναντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Το πάλαι ποτέ «Κίνημα», που ξεσήκωνε τις πλατιές μάζες, όχι μόνο δεν υπάρχει πια, αλλά αυτές οι πλατιές μάζες βρίσκονται τώρα «απέναντι» και ζητούν την παραδειγματική τιμωρία αλαζόνων, άλλοτε κραταιών, αλλά σήμερα με τη σκιά του ενόχου στην κοινωνική συνείδηση.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, εκτός από τον λαβύρινθο της συνεχούς συρρίκνωσης, έχει ως μεγάλο πονοκέφαλο τόσο το γεγονός πως σχεδόν η μισή Βουλή –αλλά και πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας– τού προσάπτει πολιτική ευθύνη για την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» και για την εν γένει μνημονιακή πραγματικότητα, όσο και ότι ενόψει του συνεδρίου των πρώτων ημερών του Μαρτίου συνιστά έναν θεατή των «διαρροών» προς πάσα κατεύθυνση…
Βεβαίως, οι… εναπομείναντες στο ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν τον κομβικό ρόλο που παίζει σε μια κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία το «Κίνημα» ως πυλώνας στήριξης της κυβέρνησης, όμως, στην –εκτός των άλλων βυθισμένη και σε οικονομικό τέλμα– Ιπποκράτους περί άλλων τυρβάζουν. Μπορεί η φυγή του Χρήστου Αηδόνη προς το κυοφορούμενο σχήμα Λοβέρδου να καλύφθηκε από την επιστροφή του Κώστα Σκανδαλίδη στα πάτρια, αλλά οι επιτελείς παίζοντας ρόλο… Κλουζώ παίζουν στοιχήματα για τον επόμενο που θα αποχωρήσει. Περιμένουν, δε, με αγωνία το «βρέφος» της κάλπης για την Προανακριτική, αφού κάθε αριθμητική ισορροπία αλλάζει και τη σημειολογία του πράγματος. Η κατά μέτωπο κόντρα με την Κουμουνδούρου δεν τους βγαίνει δημοσκοπικά κι ενώ το επίσημο ΠΑΣΟΚ θέλει να παραδώσει στην… πυρά μόνο τον Γ. Παπακωνσταντίνου, φοβάται μήπως ο… λάκκος της έρευνας κρύβει… φίδια και για άλλους, κορυφαίους και μη…
Ξανασμίγουν;
Το μοναδικό έως τώρα αισιόδοξο μήνυμα για το ΠΑΣΟΚ, που κάποιοι χαρακτηρίζουν πρόσκαιρο, είναι ότι λέγεται πως βρίσκονται στον δρόμο της επιστροφής και η Άντζελα Γκερέκου (η οποία, πάντως, «βλέπει» και προς Κουμουνδούρου) και ο Θόδωρος Παραστατίδης, ενώ ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος θα ψηφίσει το φορολογικό, και ο Χρήστος Αηδόνης, ο οποίος μάλλον δεν θα το ψηφίσει, έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο μέσω της ΡΙΚΣΣΥ. Ερωτηματικό υπάρχει για το τι θα γίνει με τον Μίμη Ανδρουλάκη…
Αν τελεσφορήσει η επιστροφή των τριών βουλευτών, η δύναμη της κοινοβουλευτικής ομάδας αυξάνεται στους 27, ενώ μεσοπρόθεσμα και στην πορεία προς το Συνέδριο μπορεί να ανέβει και στους 30. Να σημειωθεί ότι το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές εξέλεξε 33 βουλευτές.
(ΔΗΜ)ΑΡχή και… τέλος της κυβέρνησης και για το 2013
Του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Ο Βουδούρης κι ο Μουτσινάς δεν είναι προβλήματα, δεν εκπροσωπούσαν ποτέ τίποτα» ακούστηκε να λέει κορυφαίο στέλεχος της Αγ. Κωνσταντίνου λίγες ώρες μετά τον εξοβελισμό από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ των δύο μόνιμων αντιρρησιών.
Η αλήθεια είναι πως ειδικά τον εκ Μεσσηνίας τέως βουλευτή του ΠΑΣΟΚ –ο οποίος κατά τη διάρκεια της έντονης κινητικότητάς του στον κομματικό χάρτη πέρασε και μια βόλτα από τα γεννητούρια της Θνησιγενούς Κοινωνικής Συμμαχίας, της κ. Κατσέλη– ουδείς στη ΔΗΜΑΡ πίστεψε ποτέ πως αποτελεί κάποια «αξιωματική» πολιτική σταθερά.
Οι πονοκέφαλοι του Φώτη Κουβέλη είναι άλλοι, πιο σημαντικοί και ευρύτεροι. Έτσι κι αλλιώς, η Δημοκρατική Αριστερά ενώ ακόμη δεν έχει αγγίξει ούτε καν την… προεφηβική ηλικία, σε ό,τι αφορά την ιστορική της διαδρομή, έχει αναλάβει κιόλας ευθύνες… μεσόκοπου, καθώς –κι αυτό άλλοτε θα ακουγόταν οξύμωρο– η μοίρα της είναι ευθέως συνδεδεμένη με την τύχη της κυβέρνησης.
Το σενάριο προσφυγής στην κάλπη αποκλείεται, σύμφωνα με τον θεμέλιο λίθο της κυβέρνησης –όπως τουλάχιστον προκύπτει από την κοινοβουλευτική αριθμητική–, τον Φώτη Κουβέλη. Αυτό μάθαμε ότι, κατά τις ημέρες των εορτών, εξομολογήθηκε σε στενούς συνομιλητές του.
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ ξέρει πως η τύχη της κυβέρνησης κρέμεται από τους 14 βουλευτές του, όπως και το ότι η κοινωνία, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, εκτιμά την ώριμη και συνεπή στάση του και έχουν δώσει στην πράξη στη ΔΗΜΑΡ τον ορισμό της ως «Αριστερά της Ευθύνης», που ήταν το σύνθημα της εκκίνησής της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Κουβέλης, ο οποίος –όπως λένε και πηγές της Συγγρού– έχει και για τον πρωθυπουργό τη θέση του αξιόπιστου κυβερνητικού εταίρου, μόνο σε μια περίπτωση θα επανεξετάσει τη στάση του: αν από οποιοδήποτε στάδιο της έρευνας προκύψει χοντρή ευθύνη του Ευάγγελου Βενιζέλου. Παράγοντες, που συνομιλούν συχνά με τον ίδιο, λένε ότι «ο Φώτης υπηρετεί μια ζωή την αλήθεια. Δεν θα υπαναχωρήσει ποτέ πάνω σ’ αυτό…».
