Του Χρήστου Καπούτση
Η Ενέργεια, ίσως να είναι το κλειδί που θα οδηγήσει τη χώρα μας στο ξεπέρασμα της εφιαλτικής οικονομικής κρίσης, που μαστίζει την Ελληνική κοινωνία.
Ο Πρωθυπουργός Α. Σαμαράς μιλώντας στο συνέδριο του GreekEnergyForum, υποστήριξε ότι: «Οι ενδείξεις για τον ενεργειακό πλούτο της χώρας είναι εξαιρετικά ευοίωνες. Το λέω όχι μόνο σαν γνώμη, αλλά σαν γνώση». Στη συνέχεια ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στην σημασία των πηγών για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας με γεωστρατηγικές προεκτάσεις. Τα ενεργειακά ζητήματα αναδεικνύουν τον ρόλο της Ελλάδας είπε ο κ. Σαμαράς και πρόσθεσε, ότι μπορεί να γίνει πολύ μεγάλος κόμβος για παραγωγή και μεταφορά ενέργειας.
Με αφορμή τις παραπάνω επισημάνεις του πρωθυπουργού, θα πρέπει να διευκρινίσουμε τα εξής:
Έχει διεξαχθεί τρισδιάστατη σεισμογραφική έρευνα στην περιοχή μεταξύ της Κρήτης, της Κύπρου και της Αιγύπτουκαι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, για τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Επίσης, οι έρευνες είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές και δημιουργούν σοβαρές προσδοκίες για ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων στο Ιόνιο. Οι έρευνες έγιναν από το υπερσύγχρονο -3ης γενιάς- σεισμογραφικό σκάφος «RamformSovereign», της νορβηγικής εταιρείας PGS.
Ειδικά στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, που αποτελεί συνέχεια της «Λεκάνης της Λεβαντίνης και του Ηροδότου» γεωλογικά τουλάχιστον, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες εντοπισμού υδρογονανθράκων σε τεράστιες ποσότητες.
Είναι σαφές ότι, η εκμετάλλευση του φυσικού μας πλούτου και των ενεργειακών κοιτασμάτων που έχουν εντοπιστεί ή που πιθανολογούνται στην Ελληνική ΑΟΖ, θα έχει δύο παράλληλα οφέλη:
-Με οικονομικούς όρους αυξάνει το ΑΕΠ της χώρας, δηλαδή δημιουργείται εθνικός πλούτος.
-Με γεωπολιτικούς όρους, ισχυροποιείται η θέση και αναβαθμίζεται ο ρόλο της Ελλάδας στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.
Τα σχέδια για την ανόρυξη, εκμετάλλευση και μεταφορά του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου της Ελλάδας, για να υλοποιηθούν, θα πρέπει να υπερβούν ένα σημαντικό εμπόδιο. Είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου, Συρίας, Ισραήλ, Αιγύπτου και Λιβύης.
Πρόκειται για εξαιρετικά πολύπλοκο ζήτημα, αφού διακυβεύονται τεράστια γεωπολιτικά, γεωοικονομικά και ενεργειακά , συμφέροντα.
Ειδικά η ανακήρυξη της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) προσκρούει στις έντονες αντιδράσεις της Άγκυρας, που μάλιστα εκδηλώνονται με ιδιαίτερα επιθετικό τρόπο, ακόμη και με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας.
Ωστόσο, είναι προφανές ότι γεωστρατηγικά και τοποστρατηγικά, η ελληνική ΑΟΖ έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για μας, αλλά και κατ’ επέκταση για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ενέργεια λοιπόν, των δυο κρατών του Ελληνισμού (Ελλάδας και Κύπρου), θα έπρεπε να ήταν στην αιχμή της προεκλογικής εκστρατείας των πολιτικών κόμματων σε Ελλάδα και Κύπρο. Να πειστούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ότι η οριοθέτηση της Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, εξυπηρετεί απόλυτα και τα ενεργειακά συμφέροντα της Ευρώπης. Και ακόμη ότι, τα ελληνικά και κυπριακά ενεργειακά προϊόντα, είναι δυνατόν θα εξελιχθούν σε μια ικανοποιητική εναλλακτική λύση, για την σταδιακή απεξάρτησης της Ε.Ε. από το ρωσικό φυσικό αέριο, όπως είναι άλλωστε και η βασική προτεραιότητα της αμερικανικής διπλωματίας.
Οι εξελίξεις στην Ουκρανία, θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις και στον ενεργειακό τομέα. Οι αγωγοί μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στην κεντρική Ευρώπη, διέρχονται από τα ουκρανικά εδάφη.
Συνεπώς, θα πρέπει να «προκληθεί» μεγαλύτερη ανάμειξη της Ε.Ε. στην αξιοποίηση και μεταφορά των ενεργειακών αποθεμάτων της Ανατ. Μεσογείου, με πρώτο βήμα, την ευρωπαϊκή υποστήριξη στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση την ισχυροποίηση της Ελληνικής Εθνικής Κυριαρχίας και όχι της εκχώρησής της στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών.
