Για μία Ευρώπη δύο ταχυτήτων μιλά ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί και τάσσεται υπέρ μίας οικονομικής ζώνης Γαλλίας και Γερμανίας.
Μέσα σε ένα «κλίμα εχθρότητας θα διεξαχθεί το Europe Debate, αλλά αυτός δε θα είναι ο μόνος κίνδυνος», γράφει ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας σε άρθρο του που η γερμανική Welt και το γαλλικό Le Point, δημοσιεύουν σήμερα.
Αναφέρεται με συναισθηματικό τόνο στην ευρωπαϊκή ιστορία και τα διδάγματά της, στη Γαλλία και στη θέση της στην Ευρώπη, επικρίνει την αδιαφορία και την εχθρότητα και υπενθυμίζει το στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξασφαλίζει την ειρήνη.
«Φόροι χωρίς σύνορα, ανεξέλεγκτες και μη ελεγχόμενες δημόσιες δαπάνες , εκρηκτική αύξηση των ελλειμμάτων, γενική ισοπέδωση» είναι πραγματικότητα, αλλά «χάρη στην αμοιβαία αλληλεξάρτηση μεταξύ μας, το χειρότερο ευτυχώς δεν είναι πάντα εφικτό».
Η αποφασιστικότητα, όπως αναφέρει, είναι μία προϋπόθεση για τα κράτη που θέλουν να είναι μέσα στην Ευρώπη, καθώς επίσης θεωρεί ανόητος ο διαχωρισμός Ευρωπαίων και κυρίαρχων στην Ευρώπη.
Όσον αφορά τη Γερμανία αναφέρει χαρακτηριστικά πως «η Γερμανία δεν είναι μία επιλογή, δεν είναι μία εναλλακτική λύση αλλά μία πραγματικότητα». Υποστηρίζει ανοικτά τη «δημιουργία μίας μεγάλης, οικονομικής γαλλο-γερμανικής ζώνης συνοχής και σταθερότητας στη καρδιά της Ευρωζώνης» η οποία μέσω της οικονομικής και δημοσιονομικής τους σύγκλισης, θα ενισχύσουν την Ευρωζώνη και θα επιφέρουν σταθερότητα στην ήπειρο.
Στη συνέχεια αναφέρεται στο θέμα της ελεύθερης μετακίνησης και της μετανάστευσης . Τάσσεται υπέρ της ελεύθερης μετακίνησης, την οποία θεωρεί «αναμφισβήτητη πρόοδο». Θεωρεί την μηδενική μετανάστευση ψευδαίσθηση και εκτιμά πως « είναι φανερό, πως η συνθήκη Σένγκεν Ι πρέπει να ανασταλεί αμέσως και να αντικατασταθεί από τη Σένγκεν ΙΙ, στην οποία οι χώρες μέλη δεν θα μπορούν να ενταχθούν παρά μόνο αφού προηγουμένως έχουν υιοθετήσει μια κοινή πολιτική για τη μετανάστευση»
«Η Γερμανία και η Γαλλία πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για τη διαχείριση της οικονομικής διακυβέρνησης στη ζώνη του ευρώ και κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να το κάνει στη θέση τους» καθώς η «σημερινή κατάσταση μας καταδικάζει για ανικανότητα».
Για αυτό απαίτηση είναι να καταργηθούν «όχι λιγότερες από τις μισές σημερινές κοινοτικές αρμοδιότητες» τις οποίες «στο μέλλον θα πρέπει να αναλάβουν μεμονωμένα κράτη και να περιορίσουν της αρμοδιότητες της Ευρώπης σε μία δεκάδα βασικών τομέων όπως η γεωργία, ανταγωνισμός, οι εμπορικές διαπραγματεύσεις, η ενέργεια, η έρευνα».
Τέλος αναφέρεται στο ότι τα λάθη που έχουν γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να διορθωθούν και να μην επιστρέψουμε στο χθες.
