Πως το έχει γράψει ο αείμνηστος Μάνος Ξυδούς;
«Κολλημένοι στα ίδια τα λάθη, να σέρνονται.
Να ζητάνε βοήθεια απ’ τη λάσπη, για ν’ ανασταίνονται».
Απελπισμένοι πολιτικοί νάνοι, αποδίδουν όλα τα κακά του τόπου, τη δυστυχία των ανέργων και τη βαριά φορολογία, στον σημερινό Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.
Μόνο που ο συγκεκριμένος υπουργός δεν νομοθετεί. Στη Βουλή δεν έχει καν το δικαίωμα ψήφου. Δουλειά του είναι να εκτελεί τον Προϋπολογισμό και τους νόμους που οι δήθεν «διαμαρτυρόμενοι πολιτικοί» ψηφίζουν. «Με βαριά καρδιά» ενδεχομένως, αλλά αυτοί ψηφίζουν. Δεν ψηφίζει ο Στουρνάρας, ούτε ο Θεοχάρης.
Αφιονισμένα κομματόσκυλα, σε ιδιωτικές τους συζητήσεις «εκφράζουν το θυμό τους» για τον τρόπο που ο Στουρνάρας διαπραγματεύεται και διαχειρίζεται την οικονομία. Την ίδια όμως στιγμή, οι ίδιοι «αποκαλύπτουν», ότι στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα «παρών ήταν διαρκώς, ο στενός συνεργάτης και φίλος του Πρωθυπουργού , ο μοναδικός επίσημος διεκδικητής του υπουργικού θώκου ο οποίος διαρκώς ενημέρωνε το Μέγαρο Μαξίμου»…
Πως το είχε γράψει ο Μάνος Ξυδούς; «…ζητάνε βοήθεια απ’ τη λάσπη, για ν’ ανασταίνονται..»…
Το σχέδιο τους είναι απλό: Αποδίδουμε όλα τα δεινά στους τεχνοκράτες που διαχειρίζονται την κρίση, για να αποδείξουμε ότι οι πολιτικοί είναι καλύτεροι απλώς επειδή είναι οι αιρετοί του λαού.
Μόνο που την κρίση τη δημιούργησαν οι πολιτικοί.
Πολιτικοί που κυβέρνησαν και πολιτικοί που αντιπολιτεύθηκαν.
Πολιτικοί που υιοθέτησαν χωρίς αιδώ, με περισσό λαϊκισμό, κάθε αίτημα, οποιασδήποτε, επαγγελματικής ή κοινωνικής τάξης.
Ακριβώς επειδή αυτοί οι πολιτικοί ήταν «ευαίσθητοι» στις εντολές του εκλογικού τους σώματος και αγνόησαν επιδεικτικά τους κανόνες της χρηστής διαχείρισης. Κατόπιν κάλεσαν τους τεχνοκράτες για να λύσουν τον γόρδιο δεσμό.
Το συμπέρασμα είναι επίσης απλό: Η χώρα ολόκληρη αναζητά εξιλαστήρια θύματα, για τα λάθη που ο λαός, με τις επιλογές του την οδήγησε.
Πάντα φταίει κάποιος άλλος, ποτέ ο περήφανος λαός. Αυτός ο λαός που εξέλεγε, για δεκαετίες ολόκληρες, τον Άκη Τσοχατζόπουλο πρώτο βουλευτή στη Θεσσαλονίκη. Ο λαός που εξέλεξε, χθες μόλις, τον κύριο Μπέο, Δήμαρχο στον Βόλο.
Ο λαός που πλημμύριζε τις πλατείες, χορεύοντας και κορνάροντας σε κάθε εκλογική νίκη.
Ο λαός που διεκδικούσε αμοιβές, συντάξεις και επιδόματα γι’ ανθρώπους που ποτέ δεν δούλεψαν.
Η Ελλάδα -είναι αλήθεια- χρειάζεται καλύτερους πολιτικούς. Συνετούς διαχειριστές του δημόσιου χρήματος που με πραγματική ευαισθησία θα μπορούν να ηγηθούν του λαού ώστε να αποφύγουν τα λάθη του όχλου.
Οι Ευρωεκλογές –με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις- απέδειξαν ότι ο λαός δεν μαθαίνει από τα λάθη του. Επιλέγει τις Σειρήνες και ποτέ τον Οδυσσέα…
