Του Γιάννη Βασιλακόπουλου
Ο Ευρωπαϊκός Τύπος δίνει μιαν άλλη διάσταση στα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, που ίσως θα έπρεπε να κάνει την Ελλάδα, υπερήφανη μακριά από τις μικροκομματικές κόντρες εσωτερικής … καύσεως. «Στην Ελλάδα», έγραφαν, την επαύριον μιας άκρως εκκωφαντικής ευρωκάλπης. «Eπικράτησε η Αριστερά, μοναδική περίπτωση μέσα στις χώρες της Ένωσης, της οποίας το σώμα γέμισε ακροδεξιές πληγές εξαιτίας της κρίσης και της απόλυτης φτωχοποίησης». Παρά την ανησυχητική άνοδο της Χρυσής Αυγής και στην Αθήνα, οι Έλληνες ψηφοφόροι ακούμπησαν πλειοψηφικά στις Δημοκρατικές Δυνάμεις.
Την ίδια ώρα σαστισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες έστεκαν μπρος στα μικρόφωνα, έξω από το κτήριο της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες και προσπαθούσαν, συντετριμμένοι οι πιο πολλοί, από τα τάρταρα της πολιτικής τους δημοφιλίας να ερμηνεύσουν ένα μήνυμα απολύτως ευανάγνωστο ακόμη και για παιδί του δημοτικού: Ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ με το – κυβερνών – σοσιαλιστικό κόμμα της Γαλλίας να αναπνέει με δυσκολία, από την Τρίτη θέση, ηττημένο, από κοινού με τους Γκολικούς από την λαίλαπα του Ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Αν Μαρίν Λεπέν, κάνει λόγο για «ανάγκη λιγότερης λιτότητας, σε λιγότερη Ευρώπη» . Ρίχνει απεγνωσμένες ματιές στον προκάτοχο του Νικολά Σαρκοζί – συνοδοιπόρο του στο σκοτεινό μονοπάτι της αποδοκιμασίας – και παραδέχεται πως η απόλυτη υποταγή του στο άρμα της Άνκελα Μέρκελ εξόργισε τους Γάλλους και τους έκανε απόλυτους αρνητές της Γερμανοκίνητης Ευρώπης.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, άφησε το αυτοκρατορικό του ύφος, σε ένα «βαθύ σεντούκι» του αριθμού 10 της Downing Street βλέποντας τον Βρετανό Εθνικιστή Φάρατζ να στραπατσάρει για τα καλά τον Λονδρέζικο «καθωσπρεπισμό». Η Βρετανική Ακροδεξιά νικήτρια μετά από 108 χρόνια… Ο ηγέτης των Τόρις πάντως πρόλαβε να ψελλίσει ένα αναιμικό, αλλά με τη σημασία του, «εγώ δεν θα στηρίξω ποτέ τον Γιούγκερ» στα σκαλιά της Συνόδου. Αν πάρει στο πλευρό του και δυο μικρές χώρες, φρενάρει την πλειοψηφία Γιούγκερ Μηνύματα – χαστούκια όλα αυτά για τη Μέρκελ η οποία ωστόσο έχει και πολλούς εσωτερικούς πονοκεφάλους από τους οποίους κινδυνεύει το «κεφάλι» του Βερολίνου. Ο βασικότερος ακούει στο όνομαNPD. Οι «εναλλακτικοί» της Γερμανίας, κακόγουστο μασκάρεμα των νοσταλγών του Αδόλφου Χίτλερ, θα εκπροσωπηθούν στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι Γερμανοί νεκρανάστησαν, ότι τους έκανε να ντρέπονται… Στη Δανία, την Αυστρία και τη Φιλανδία, οι ακροδεξιοί θριάμβευσαν. Μέσα σε αυτό το κλίμα ακόμα και οι οραματιστές του Ευρωπαϊκού Οράματος, ίσως να φτάνουν στο σημείο να αμφιβάλλουν για το αν είναι κάπου χρήσιμη αυτή η Ευρώπη, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα οι ισορροπίες. Ακόμα και οι χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ, που κάποτε είδαν την Ε. Ε. ως σανίδα σωτηρίας, βλέποντας και το ότι η Ρωσία θεριεύει ξανά, πέρασαν στο στρατόπεδο των Αρνητών. Αυτό καταδεικνύει η αποχή, για παράδειγμα στην Τσεχία, που έφτασε το 80 τοις εκατό.
Το «αυτί» πάντως της απερχόμενης και στραπατσαρισμένης Ευρωπαϊκής Ηγεσίας δεν φαίνεται να ίδρωσε. Ίσως, σαν δείγμα πανικού, περιόρισαν την συζήτηση της εκτίμησης του εκλογικού αποτελέσματος, σε ένα παζάρι νομής θέσεων των επιτρόπων. Το πανηγυρικό tweet του Ζαν Κλοντ Γιουγκερ, το βράδυ της Εκλογικής Κυριακής, αφού μέτρησε τα εμφανώς μειωμένα «κουκιά» του Ε. Λ. Κ. «δικαιούμαι να πω ότι είμαι ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν» σκόνταψε στην διάθεση παραβίασης των κανόνων του παιχνιδιού από το Βερολίνο, που επιχειρεί να ακυρώσει την υποψηφιότητα των πέντε υποψηφίων που είδαμε στο Ευρωπαϊκό Ντιμπέιτ – ανάμεσα τους και των Αλέξη Τσίπρα …
«Οι ευρωβουλευτές σας εξαπάτησαν, το Συμβούλιο προτείνει πρόεδρο της Κομισιόν στο Ευρωκοινοβούλιο», δήλωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ η καγκελάριος της Γερμανίας, Α. Μέρκελ σε συνέντευξη τύπου μετά το πέρας του δείπνου των 28 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ.
Μπορεί η Μέρκελ να δηλώνει δημόσια πως στηρίζει τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου ως υποψήφιο του ΕΛΚ, όμως, στους ευρωδιαδρόμους λέει πως «το Συμβούλιο έχει να εξετάσει ακόμα μια ευρεία γκάμα υποψηφιοτήτων», προκρίνοντας την «ποιότητα έναντι της ταχύτητας». Είπε ακόμη ότι «ο Γιούνκερ δεν είναι κατ’ ανάγκη ο μοναδικός κατάλληλος για πρόεδρος της Κομισιόν». Στην «ευρεία γκάμα» ανήκουν και οι αποδοκιμασμένοι από τους πολίτες τους, πρωθυπουργοί της Δανίας και της Φινλανδίας.
Μέσα στα ονόματα που ακούγονται για μια θέση στον «ήλιο» είναι και αυτό της Ντόρας Μπακογιάννη, την οποία λέγεται πως στηρίζουν ισχυρά πρόσωπα της Κεντρικής Ευρώπης για τη θέση της Ευρωπαίας υπουργού Εξωτερικών. Όλα θα κριθούν γύρω στις 25 Ιουλίου. Αν και με το ΕΛΚ, αποφασιστικά ψαλιδισμένο, όπως και το ΕΣΚ, την Ευρωπαϊκή Αριστερά ελαφρώς ενισχυμένη – κυρίως λόγω της νίκης του Αλέξη Τσίπρα στην Ελλάδα – αλλά τους ευρωσκεπτικιστές, περίπου εκκωφαντικά παρόντες, οι ισορροπίες δείχνουν να έχουν ήδη διαταραχθεί…
