Του Γιάννη Ντάσκα
Είναι το ίδιο να ακούσετε ότι 1 στα 10 παιδιά έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και το ίδιο να ακούσετε( ή να διαβάσετε) ότι περίπου 80 έως 100.000 άνδρες και γυναίκες της διπλανής πόρτας έχουν πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;
Μία συνάδελφός μας δημοσιογράφος μας έλεγε ότι σε ηλικία 10 ετών κοίταζε από το παράθυρο 3ου ορόφου τα παιδιά της γειτονιάς που έπαιζαν.Η φίλη της είχε κατέβει κι αυτή.Οι γονείς της φίλης της είχαν αναλάβει να προσέχουν τα δυο κορίτσια και το ένα αγόρι ηλικίας 7 ετών καθώς οι γονείς της σημερινής δημοσιογράφου είχαν φύγει για δουλειά μιας ώρας κάπου κοντά.
Ο άνδρας έδωσε άδεια στα δικά του παιδιά να κατέβουν ,η σύζυγός του πήγε στο διπλανό σούπερ μάρκετ και στα 20 λεπτά βίασε τη σημερινή δημοσιογράφο και μάλιστα την ώρα που κοίταζε από το παράθυρο χωρίς να της επιτρέψει να μετακινηθεί. Ήθελε το άλλοθι της συνεχούς παρουσίας στο παράθυρο αν…
«Όσες ζωές και να έχω ποτέ δεν θα ζω σαν τους κανονικούς ανθρώπους και τώρα στα 40 μου πιάνω τον εαυτό μου να κλαίει μακριά από τον σύζυγο και το παιδί μου χωρίς καμία αιτία.Κάποια στιγμή νιώθω ότι θα καταρρεύσω.Κέρδισα τη ζωή μου η την έχασα;Τι λες συνάδελφε;»
«Τόσο γρήγορα,με τόση θρασύτητα και ευκολία γίνεται το «κακό.»
«Τι έγινε με το βιαστή»; τη ρωτήσαμε.
Τίποτα ουσιαστικό μας είπε.Είπα στους γονείς μου ότι δε μου άρεσε ο τρόπος που με έπιανε και με κοίταζε και απομακρυνθήκαμε ενώ εκείνος φρόντισε σε 2-3 μήνες να αλλάξει σπίτι με την οικογένειά του.
Φοβήθηκα ότι αν το έλεγα ο πατέρας μου θα πραγματοποιούσε αυτό που έλεγε στη μάνα μου «Αν κανένα τέρας στο δρόμο μου την πειράξει θα ψάξω την ευκαιρία μέχρι να τον σκοτώσω».
Ο αριθμός των 80-100.000 παιδιών ανακοινώθηκε με τον άλλο τρόπο.Με το «ένα στα δέκα παιδιά» από τον γνωστότατο αξιωματικό της ΕΛ-ΑΣ Μάνο Σφακιανάκη προχθές για την Ελλάδα και με την επισημείωση-διαμαρτυρία του ότι από τους εκατοντάδες δράστες που έχουν συλληφθεί οι περισσότεροι ειναι έξω με παράθυρα του νόμου και μόνο μερικές δεκάδες κρατούνται αφού μάλιστα κάποιοι από αυτούς έχουν αποφυλακισθεί και ξανασυλληφθεί αφού ξανάκαναν το ίδιο.
Σύμφωνα με κάποια από τα στοιχεία που έδωσε ο κ.Σφακιανάκης, σε ό,τι έχει να κάνει με τους καταδικασθέντες για διακίνηση ή παραγωγή υλικού παιδικής πορνογραφίας, μια πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη στην Πορτογαλία και προωθήθηκε στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής έδειξε ότι το 93% αυτών που διακινούν και αγοράζουν τέτοιο είδους υλικό είναι εν δυνάμει βιαστές ανηλίκων! Στη χώρα μας, μέχρι το 2007, αν δεν αποδεικνυόταν ότι οι διακινητές υλικού παιδικής πορνογραφίας κερδοσκοπούσαν από τις πράξεις τους, δεν τιμωρούνταν. Χρειάστηκε ολόκληρη σταυροφορία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος που έφτασε μέχρι τη Βουλή για να αλλάξει τελικά ο νόμος και να αυστηροποιηθεί η νομοθεσία. Φυσικά και πάλι, πολλοί από αυτούς εκμεταλλεύονται ευνοϊκές διατάξεις, παραθυράκια και κενά για να μην κάνουν ούτε μία μέρα φυλακή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του κ.Σφακιανάκη αυτή τη στιγμή ελεύθεροι ανάμεσά μας κυκλοφορούν 800 και πλέον παιδόφιλοι και σε πολλές περιπτώσεις οι βιαστές ήταν άτομα του στενού περιβάλλοντος.
Κάθε μέρα γίνεται στην Ασφάλεια τουλάχιστον μία καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, ενώ το 60% των παιδόφιλων στρέφεται σε αγοράκια ηλικίας από 7 μέχρι 16 ετών και το 40% σε κοριτσάκια ηλικίας από 8 έως 15 ετών. Οι περιπτώσεις παιδιών που παγιδεύτηκαν στα δίχτυα «ηλεκτρονικών αρπακτικών», τα οποία όχι μόνο κακοποιήθηκαν σεξουαλικά και διασύρθηκαν στο Διαδίκτυο, αλλά έγιναν και αντικείμενα εμπορικής εκμετάλλευσης, είναι εκατοντάδες.
Ο κ.Σφακιανάκης αναφέρθηκε και σε περιπτώσεις,όπως αυτή της συναδέλφου μας δημοσιογράφου λέγοντας:
«Τα τραύματα που προκαλούνται στις ψυχές αυτών των παιδιών τούς ακολουθούν για μια ολόκληρη ζωή και χρειάζεται τεράστια προσπάθεια και υπομονή από την οικογένεια και τους αρμόδιους φορείς για να τα κάνουν να σταθούν στα πόδια τους και να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Εκείνο όμως που πραγματικά σοκάρει είναι, σύμφωνα με τις έρευνες, το γεγονός πως μόνο ένα από τα πέντε παιδιά που κακοποιούνται θα μιλήσει στην οικογένεια ή τις Αρχές για τη φρίκη που έζησε. Η ντροπή και οι ενοχές κρατούν τα στόματα ερμητικά κλειστά, πνίγουν τον πόνο και κρατούν στο σκοτάδι τις ανατριχιαστικές αποκαλύψεις. Κάτι που σημαίνει ότι ακόμη και τα νούμερα που παρουσιάζονται όχι μόνο ενδέχεται να είναι πλασματικά, αλλά και να πολλαπλασιάζονταν αν τα παιδιά μιλούσαν.»
Να σημειώσουμε δυο χαρακτηριστικές παραμέτρους του βάθους πουέχει το πρόβλημα στην Ελλάδα:
1.το τόσο σοβαρό προβλημα φαίνεται απο την ώρα που ανέλαβε τη θέση ο κ.Σφακιανάκης,και έχουμε βεβαιότητα ότι όταν αποστρατευθεί θα πάψουμε να ασχολούμαστε.Οπως παλιότερα με τα ναρκωτικά που τα έπιαναν κατά τόνους επι Ραχωβίτσα κλπ
2.η υπόθεση Αλεξ στη Βέροια συγκλόνισε την Ελλάδα.Εκλεισε ως υπόθεση φιλονικία ςπαιδιών αν και ήταν καραμπινάτη παιδεραστία και μάλιστα με θύματα και άλλα παιδιά και δράστες κύκλωμα επωνύμων υπεράνω υποψίας.Ως σήμερα δεν έχει βρεθεί ούτε τρίχα του παιδιού…
Υ.Γ. Ο κ.Σφακιανάκης αναφέρθηκε και στην Πορτογαλία.Και εκεί η μικρή Αγγλιδούλα, Μαντλίν, είναι εξαφανισμένη και ούτε ίχνος της…
