Του Λευτέρη Ζαβλιάρη
Η πετονιά, το αγκίστρι και το δόλωμα ήταν ανέκαθεν μέσα στο αίμα του Έλληνα. Παλαιότερα το ψάρεμα ήταν ένα χόμπι το οποίο προσέλκυε κυρίως τις μεγαλύτερες ηλικίες, αφού η νεολαία, στην πλειοψηφία της, το θεωρούσε τουλάχιστον μια απαξιωμένη ενασχόληση. Λίγο η κρίση όμως, λίγο και το γεγονός ότι πρόκειται για ένα χόμπι που μπορεί να το κάνει κάποιος με ελάχιστα χρήματα, το ψάρεμα έχει αναδείξει σε μια κορυφαία ενασχόληση του μέσου Έλληνα.
Με καλάμι, με πετονιά, από την ακρογιαλιά ή με βάρκα, το ψάρεμα είναι ένα χόμπι που δε γνωρίζει από πλούσιους και φτωχούς και απευθύνεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι ο καλός ψαράς δεν γεννιέται αλλά, όπως λένε, γίνεται στην πορεία. Το να «ρίξει» κάποιος πετονιά για την ψαριά είναι μια υπόθεση λίγων λεπτών εκμάθησης.
Διαβάστε περισσότερα στο: karfitsa.gr
