Μια εικόνα από το μέλλον της στις αγορές, είδε η Ελλάδα τις τελευταίες μέρες με την αναταραχή στα χρηματιστήρια και τις βίαιες συναλλαγματικές διακυμάνσεις.
Δηλαδή πως αλλιώς φανταζόμασταν την περιβόητη «χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές, χωρίς επιτήρηση και μνημόνια;». Πως θα μπορούσε να παραμένει διαρκώς αλώβητη η Ελληνική Οικονομία από τις διαρκείς μεταπτώσεις και τις αλλαγές κλίματος στην παγκόσμια οικονομία;
Ο έλεγχος και η επιτήρηση από τις αγορές είναι πολλαπλάσια αυστηρότερος από την επιτήρηση των «υπαλλήλων της Τρόικας».
- Η επιτήρηση από τις αγορές είναι καθημερινή όχι τριμηνιαία. Οι αναλυτές και οι διαχειριστές συμβουλεύουν τους πελάτες τους για το πώς θα διαθέσουν τις αποταμιεύσεις τους και παίζουν καθημερινά στοίχημα τις καριέρες τους και το μισθό τους.
- Δεν καταλαβαίνουν «από πολιτική διαπραγμάτευση των στόχων» ούτε νιώθουν τις «ευαίσθητες κοινοβουλευτικές ισορροπίες».
- Οι αγορές υιοθετούν τους διακηρυγμένους στόχους των κυβερνήσεων και κατόπιν αξιολογούν καθημερινά το ρυθμό υλοποίησής τους και την αποτελεσματικότητα τους.
Οι αγορές δεν κάνουν τον κόπο να επεξεργάζονται «εις βάθος ανάλυση των κοινωνικών δεδομένων». Στα τερματικά των διαχειριστών υπάρχουν αριθμοί και διαγράμματα. Στόχοι και αποτελέσματα. Οι επιλογές των αγορών είναι χιλιάδες.
Αν μία επιλογή αποδειχθεί λανθασμένη, τη σβήνουν από το χάρτη των προσδοκιών και την εντάσσουν στην κατηγορία των φόβων. Προσδοκίες και φόβοι καθοδηγούν τα κεφάλαια.
Όποιος δεν αντέχει αυτή την καθημερινή βάναυση αξιολόγηση των αγορών, εντάσσεται σε «πρόγραμμα». Υπογράφει δανειακές συμβάσεις και μνημόνια. Υπόκειται σε επιτηρήσεις και πολιτικές αξιολογήσεις.
Εδώ κι ένα μήνα, υπάρχει αναταραχή στις αγορές των ευρωπαϊκών ομολόγων και στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Φαίνεται πως διαψεύδονται οι ελπίδες για την ανάκαμψη της Ευρωζώνης, αφού ακόμη και η ατμομηχανή της, η γερμανική οικονομία, δείχνει σημάδια κόπωσης.
Στο εσωτερικό της Ευρωζώνης οι κυβερνήσεις να ετοιμάζονται για ανοιχτή σύγκρουση όσον αφορά το μοντέλο της ακολουθητέας οικονομικής πολιτικής. Οι αγορές θέλουν να δοκιμάσουν τη βούληση και τις δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να εφαρμόσει την πολιτική νομισματικής χαλάρωσης που έχει ανακοινώσει.
Ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη διαμορφώθηκε τον Σεπτέμβριο μόλις στο 0,3%, ενώ τα μέτρα που πήρε πρόσφατα η ΕΚΤ (στοχευμένα δάνεια, αγορές τιτλοποιημένων δανείων και καλυμμένων ομολόγων, αρνητικά επιτόκια δανεισμού για τράπεζες) προς το παρόν δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα, αφού ούτε ο τραπεζικός δανεισμός έχει ενισχυθεί ούτε οι επενδύσεις ούτε η κατανάλωση ούτε φυσικά ο πληθωρισμός.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν συμβεί μερικούς μήνες αργότερα, αφού δηλαδή η Ελλάδα θα είχε «σκίσει τα Μνημόνια» και θα ήταν εκτεθειμένη στις αγορές για τη χρηματοδότηση του Κράτους και των επιχειρήσεών της.
Τότε, ακόμη και οι φανατικότεροι «αντιμνημονιακοί» θα νοσταλγούσαν την «εποχή των Μνημονίων»…
