Ο Τούρκος Πρωθυπουργός φαίνεται να επιθυμεί να θέλει να εκμεταλλευτεί την ρευστή κατάσταση στην Μέση Ανατολή και να γίνει πατερούλης των – ακραίων – του μουσουλμανικού κόσμου. Ήδη λοξοκοιτάει προς τους τρομοκράτες δολοφόνους του IS και επαναπροσδιορίζει την υστεροφημία του ως «Σουλτάνος των Μουσουλμάνων»
Ο Τούρκος πρωθυπουργός μάλιστα αμφισβήτησε τις «ιερείς χώρες». Συγκεκριμένα, σε ρόλο κατήγορου του Ισραήλ και προστάτη των Παλαιστινίων εμφανίστηκε για άλλη μια φορά χθες ο Ταγίπ Ερντογάν, δηλώνοντας ότι η αμφισβήτηση του καθεστώτος των ιερών χώρων, στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, ισοδυναμεί με επίθεση εναντίον της χώρας του.
Υπέρ των Παλαιστινίων- ισλαμικός άξονας
Μιλώντας σε φόρουμ Τούρκων και Αλγερινών επιχειρηματιών, στο Αλγέρι, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος έναντι των «προκλήσεων» του Ισραήλ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και της «δίκαιης υπόθεσης» των Παλαιστινίων. «Η βάρβαρη επίθεση του Ισραήλ στο τέμενος Αλ Ακσά ισοδυναμεί με επίθεση εναντίον της Τουρκίας και της Αλγερίας, γιατί το Αλ Ακσά ανήκει σε όλους μας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν. Τρίτος ιερότερος χώρος, μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα, για τους μουσουλμάνους όλου του κόσμου, το Αλ Ακσά βρίσκεται στο επίκεντρο των εντάσεων που κλιμακώνονται επικίνδυνα, από τον περασμένο Ιούλιο, στην Ιερουσαλήμ.
Ενιαίος «ζωτικός» μουσουλμανικός χώρος
Σε μια προσπάθεια δικαιολόγησης των πολιτικών του στη Μέση Ανατολή –πολιτικών που υφίστανται δριμεία κριτική από την τουρκική αντιπολίτευση– ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι τα προβλήματα της Αιγύπτου, της Λιβύης, του Ιράκ και της Συρίας, όπως και εκείνο της Παλαιστίνης, πρέπει να αντιμετωπιστούν «ως ενιαίο σύνολο» από τα μουσουλμανικά κράτη, σε «αδελφική ατμόσφαιρα». Επί πρωθυπουργίας Ερντογάν, η Τουρκία υποστήριξε ενεργά την κυβέρνηση των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο και την ισλαμική αντιπολίτευση εναντίον του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία, επιλογές που προκάλεσαν έντονες τριβές με χώρες της περιοχής.
Το μέλλον θα δείξει αν θα δικαιωθεί ο Ερντογάν. Το σίγουρο είναι ότι σε μια ρευστή πραγματικότητα όπως η σημερινή, οι τζογαδόροι της γεωπολιτικής πάντα κερδίζουν.
