Με Έλληνα τσίφτη παρομοιάζει τη στάση που έδειξε η κυβέρνηση στους Ευρωπαίους η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου.
«Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην επιζητεί ευνοϊκότερους όρους και απαλλαγή από τα μέτρα που έχουν πνίξει την πραγματική οικονομία. Αλλά, χρειάζεται διπλωματία και σεβασμός έναντι όσων βρίσκονται απέναντί μας: το ύφος του Έλληνα τσίφτη που θα στριμώξει τους κουτόφραγκους είναι, εκτός από γελοίο, εντελώς αναποτελεσματικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδεικνύει θράσος και αμετροέπεια επικαλούμενος τη « λαϊκή εντολή» που επιβεβαιώνεται καθημερινά μέσω της γενικής ευφορίας (ποδοσφαιρικού τύπου: κερδίζει η ομάδα μας, βάζουμε γκολ, οι αντίπαλοι σημειώνουν φάουλ) και των κινητοποιήσεων συμπαράστασης.», τονίζει η κα Τριανταφύλου.
Επιπλέον η συγγραφέας χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα πεζοδρομίου που δεν ξέρει να διαπραγματεύεται, επισημαίνοντας ότι: «Ο λαός θέλει, εκτός από εθνική υπερηφάνεια, ένα κράτος προνοίας, το οποίο απαιτεί χρήματα που δεν μπορούμε, προς το παρόν, να αποκτήσουμε παρά μόνον μέσω της Ευρώπης. Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι δομικής, ιδεολογικής φύσεως: ως κόμμα πεζοδρομίου, δεν μπορεί και δεν ξέρει, να διαπραγματεύεται: φωνασκεί, απειλεί, εκδηλώνει μαξιμαλισμό, τη γνώριμη αριστερή βουλησιαρχία, το γνώριμο αριστερό κοινωνικό μίσος.»
Εθνική υπερηφάνεια αλλά ταυτόχρονα και πείνα κρίνει η κα Τριανταφύλλου ότι θα φέρει η πολιτική που ακολουθεί μέχρι σήμερα η κυβέρνηση, καθώς υποστηρίζει ότι: «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την οικονομική και πολιτική θέση της Ελλάδας. Είναι αλλεργικός στις ευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις τις οποίες θεωρεί υποχωρήσεις με καπιταλιστική κατεύθυνση. Στην πραγματικότητα επιζητεί αλλαγή καθεστώτος – πλην όμως, δεν έχει ούτε τη δύναμη, ούτε τη μέθοδο για να σοσιαλιστικοποιήσει την ανύπαρκτη ελληνική οικονομία. αν οι σημερινοί πολιτικοί δεν αποδεχθούν το προτεινόμενο από την Ευρώπη οικονομικό σύστημα, και αν η πλειοψηφία των Ελλήνων επιμένει στον εθνολαϊκό προσανατολισμό πρέπει να αποσυρθούμε από την Ευρώπη και να πληρώσουμε το τίμημα αυτής της απόφασης. Κατά τη γνώμη μου, το τίμημα αυτό θα είναι η πείνα – η πείνα, όχι η φτώχεια. Αλλά ίσως η εθνική υπερηφάνεια να είναι πολυτιμότερη.»
Θείο με βαθιές τσέπες πιστεύει η συγγραφέας ότι πρέπει να βρει η κυβέρνηση προκειμένου να φτιάξει το κράτος πρόνοιας που ονειρεύεται, ενώ καταλήγει στο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Athens Voice ότι: «Ο ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει διαρκώς το ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε «ίσοι» με τους άλλους, άρα δεν θεωρεί την ισότητα αυτονόητη –μοιάζει να πιστεύει πως αν και μας λείπει η ισχύς, έχουμε περίσσεια σε νταηλίκι.»
