Κάποτε ήταν πολυτελή ξενοδοχεία γεμάτα ζωή, όπου σύχναζε η υψηλή κοινωνία και όχι μόνο, τώρα είναι μόνο σκονισμένα παλάτια που η μπογιά τους πέρασε και μοιάζουν με μια ωχρή ανάμνηση της ξεθωριασμένης, μεγαλοπρεπής εικόνας τους. Οι άνθρωποι τα βαρέθηκαν ή δεν αντέχουν να συντηρούν πια και τώρα η φύση διεκδικεί το χαμένο έδαφος, για να το κάνει και πάλι μέρος του βασιλείου της.
Μονάχα η υγρασία, η σκόνη, η αυτοφυής βλάστηση οι αράχνες και τα φαντάσματα κατοικούν πια εκεί, αλλά αυτά είναι μόνο τα πρώτα σημεία της επέλασης της φύση, σε λίγο καιρό θα μοιάζουν σαν ακατοίκητα για αιώνες και αργότερα θα γίνουν ένα με τα δάση, σαν μην τα άγγιξε άνθρωπος ποτέ.
O Αυστριακός Τόμας Βίντιχ ξύπνησε ένα πρωί με ιδέα στο μυαλό. Ήθελε να δείξει τι γίνεται όταν ο άνθρωπος εγκαταλείπει τα πολυτελή ξενοδοχεία και η φύση τα διεκδικεί εκ νέου. Πήρε την φωτογραφική του μηχανή και ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, απαθανάτισε τα άλλοτε μεγαλόπρεποι ξενοδοχεία και μας παρουσιάζει μια ανεκτίμητη συλλογή φωτογραφιών.
Υπήρχαν πινακίδες που απαγόρευαν την είσοδο στα εγκαταλειμμένα ξενοδοχεία, ο Βίντιχ τις αγνόησε και συνέχισε τον δρόμο του. Άνοιξε πόρτες που έτριζαν, ταβάνια ραγισμένα, τζάμια σπασμένα και τοίχοι ετοιμόρροποι, ο Βίντιχ δεν έκανε πίσω, ήθελε να δείξει στο κόσμο τι γίνετε σε μέρη που έχουν ξεχαστεί και χαθεί στη λήθη.
Ο Βίντιχ αγνόησε τις πινακίδες που απαγόρευαν την είσοδο στα εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία για να μας ταξιδέψει στην παρακμή μερικών από τα πιο μεγαλοπρεπή ξενοδοχείων της Ευρώπης. Οι μεγαλοπρεπείς αίθουσες χορού, τα πολυτελή λόμπι και τα ευρύχωρα δωμάτια, που κάποτε φιλοξενούσαν την υψηλή κοινωνία της Ευρώπης, τώρα καλύπτονται από παχιά στρώματα σκόνης και βλάστησης.
Ο φωτογράφος ενθουσιάστηκε τόσο που ότι είδε θα μείνει για πάντα χαραγμένο στο νου του «Είχα δει ήδη κάποιες φωτογραφίες στο διαδίκτυο αλλά κάθε φορά που έμπαινα σε ένα χώρο έμενα σε ένα σημείο για μερικά λεπτά, λέγοντας στον εαυτό μου “αυτό είναι καταπληκτικό”. Ο συνδυασμός της φθοράς και της εκ νέου διεκδίκησης των κτιρίων από τη φύση πρόσθετε μια γοητευτική δόση σουρεαλισμού και μυστηρίου, η οποία καθιστούσε τους χώρους μοναδικούς».
Θαυμάστε το καταπληκτικό φαινόμενο της επανάκτησης της φύσης πάνω στα πολυτελή ξενοδοχεία:
