Της Ειρήνης Σαββοπούλου
«Η χώρα είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ, δεν ζητά ειδική μεταχείριση, αλλά ισότιμη μεταχείριση». Με αυτό το ισχυρό επιχείρημα προσέρχεται ο πρωθυπουργός στη συνάντησή του με τη Γερμανίδα καγκελάριο, όπως δηλώνει στο «Π» ο νεοεκλεγείς γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσος Κορωνάκης. Ο 39χρονος πολιτικός, στενός συνεργάτης και φίλος του Αλέξη Τσίπρα, απαντάει και στις επικρίσεις που δέχεται ο πρωθυπουργός όταν χαρακτήριζε τους προκατόχους του και ειδικά τον Αντώνη Σαμάρα «μερκελιστές».
«Η διαφορά είναι ότι κάποιοι άλλοι σε αυτού του τύπου τις συναντήσεις πήγαιναν με άδειες αποσκευές και επέστρεφαν με εντολές», τονίζει χαρακτηριστικά.
Ούτε δημοψήφισμα ούτε εκλογές, δηλώνει ο κ. Κορωνάκης, διευκρινίζοντας, όμως, ότι το περιεχόμενο της λαϊκής εντολής ήταν να απαλλαγεί η χώρα από τα μνημόνια, αλλά και να παραμείνει στο ευρώ. «Αυτό, όμως, είναι και το όριο», προειδοποιεί.
Παράλληλα, στρέφει τα πυρά του όχι μόνο εκτός συνόρων, αλλά και κατά «εγχώριων θιασωτών της λιτότητας», που δεν βλέπουν με καλό μάτι μια αριστερή κυβέρνηση και νομίζουν πως «θα επιστρέψουν στην καρέκλα της εξουσίας ποντάροντας στην αριστερή παρένθεση.
Ο Αλέξης Τσίπρας επανειλημμένα έχει χαρακτηρίσει τον Αντώνη Σαμαρά «μερκελιστή». Η συνάντηση με τη Γερμανίδα καγκελάριο την προσεχή Δευτέρα, στο Βερολίνο, θα μπορούσε να δώσει δικαίωμα για ανάλογους χαρακτηρισμούς; Τι προσδοκά η Αθήνα από αυτήν τη συνάντηση;
Και η συνάντηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης, που κάνει η κυβέρνηση από την πρώτη μέρα. Ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τη Γερμανίδα καγκελάριο για το σύνολο του ελληνικού ζητήματος, υπογραμμίζοντας ότι θα πρέπει να δοθεί πολιτική λύση. Η χώρα είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ, δεν ζητά ειδική μεταχείριση, αλλά ισότιμη μεταχείριση. Ο πρωθυπουργός της χώρας, ως ισότιμο μέλος, θα συναντήσει μία ομόλογό του. Η διαφορά με το χθες είναι ότι κάποιοι άλλοι σε αυτού του τύπου τις συναντήσεις πήγαιναν με άδειες αποσκευές και επέστρεφαν με εντολές. Σήμερα, η ελληνική πλευρά έχει να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, επιθυμεί και εργάζεται να βρεθεί λύση, αλλά δεν υπακούει σε εντολές. Από εμάς, ουδείς αναμάρτητος δεν θα ακουστεί.
Ποιοι είναι οι κύκλοι, στους οποίους αναφέρονται πολλά στελέχη σας, οι οποίοι θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση;
Υπάρχει ένας σκληρός πυρήνας αμετανόητων υποστηρικτών της λιτότητας στην ΕΕ. Θα έλεγα πως η σύγκρουση δεν είναι μεταξύ χωρών, αλλά είναι μια πολιτική σύγκρουση για το μέλλον της Ευρώπης. Κάποιοι δεν είναι καθόλου ευτυχείς που υπάρχει μια αριστερή κυβέρνηση στη χώρα που επέλεξαν για πειραματόζωο. Μια κυβέρνηση, που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού της και στέκεται στην ακριβώς αντίθετη μεριά από το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού. Η επιτυχία αυτής της κυβέρνησης θα κρίνει εν πολλοίς και την πορεία της Ευρώπης. Ήδη, το μήνυμα του ελληνικού λαού φτάνει παντού και είναι θέμα χρόνου η αλλαγή στον ευρωπαϊκό Νότο και όχι μόνο. Έτσι, καταβάλλεται μια προσπάθεια από αυτόν τον συγκεκριμένο κύκλο στην Ευρώπη η ελληνική κυβέρνηση είτε να εκτεθεί και να συρθεί στην υπογραφή ενός νέου μνημονίου, είτε να πέσει.
Δεν είναι, όμως, απλώς μια εξωτερική απειλή, αλλά μετέχουν σε αυτήν και οι εγχώριοι θιασώτες της λιτότητας, εκείνοι που πέντε χρόνια εφάρμοζαν μνημόνια καταστρέφοντας τον λαό και σήμερα νομίζουν πως υπονομεύοντας την προσπάθεια της κυβέρνησης, επαναλαμβάνοντας ατόφιους τους εκβιασμούς των δανειστών, θα επιστρέψουν στην καρέκλα της εξουσίας. Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, θα τους στενοχωρήσει και δεν θα κάνει την επιθυμία τους πραγματικότητα.
Ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιηθεί μέχρι κεραίας και σε βάθος τετραετίας. Δεν το βάζει, όμως, υπό την αίρεση των δανειστών, όταν δηλώνει πως «ο τρόπος με τον οποίο θα κατανεμηθούν οι παρεμβάσεις μας στον χρόνο εξαρτάται σε κάποιον βαθμό και από την πορεία της διαπραγμάτευσης»;
Ούτε βήμα πίσω, είναι η φράση που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός κατά την παρέμβασή του στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης. Και έχουμε πια το πρώτο μέτρο, τον πρώτο νόμο αυτής της κυβέρνησης, που έρχεται να γιατρέψει τις πληγές των μνημονίων.
Έχουμε τον πρώτο αντιμνημονιακό νόμο, θα μπορούσαμε να πούμε. Το ίδιο γίνεται και με τη νομοθετική πρωτοβουλία ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων χρεών με 100 δόσεις. Και συνεχίζουμε. Τίποτα από το πρόγραμμά μας δεν μπαίνει υπό την αίρεση των δανειστών. Η Ελλάδα είναι μια κυρίαρχη χώρα και η κυβέρνησή της έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωρήσει στο έργο της. Μπορεί να φέρνει νομοσχέδια που έχουν γραφτεί και επεξεργαστεί εδώ και όχι κάπου αλλού. Στο πλαίσιο, όμως, της συνεχούς και ανοιχτής διαπραγμάτευσης, που ξεκίνησε με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου και έχει ως στόχο τη συνολική διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος, θα υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα. Θα είναι μια περίοδος που όλες οι πλευρές θα κρίνονται και για την αξιοπιστία τους.
Εκλογές ή δημοψήφισμα έχουν αποκλειστεί από τον πρωθυπουργό, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Πιστεύετε, ωστόσο, ότι θα έπρεπε να προσφύγει η κυβέρνηση στον λαό, είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις οδηγηθούν σε αδιέξοδο;
Το περιεχόμενο της λαϊκής εντολής είναι συγκεκριμένο: Η χώρα να απαλλαγεί από τα μνημόνια, να υπάρξει νέα συμφωνία με τους εταίρους σε αναπτυξιακή κατεύθυνση και να παραμείνουμε στο ευρώ. Το περιεχόμενο δεν έχει μεταβληθεί και παραμένει ισχυρό. Άρα, δεν χρειάζεται να συζητάμε ούτε για δημοψήφισμα ούτε για εκλογές. Αυτό είναι, όμως, και το όριο.
Εμείς δεν μπορούμε να πάμε πίσω από αυτό, να ερμηνεύσουμε το περιεχόμενο της λαϊκής εντολής κατά το δοκούν ή σύμφωνα με τις επιθυμίες των δανειστών. Ο λαός παραμένει κυρίαρχος σε αυτήν τη χώρα και οι αποφάσεις του είναι αυτές που καθορίζουν τον στόχο.
Δηλώσεις όπως για παράδειγμα οι κατά καιρούς τοποθετήσεις του Κ. Λαπαβίτσα για έξοδο από την ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή πιστεύετε ότι «θολώνουν» τη γραμμή όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ;
Δεν είναι μια καινούργια συζήτηση ούτε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε ανάμεσα στους οικονομολόγους. Είναι μια παλιά συζήτηση και μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη. Εμείς λέμε ότι το πεδίο σύγκρουσης στην Ευρώπη είναι πολιτικό και όχι οικονομικό. Δεν είμαστε με εθνικοκεντρικές λύσεις, που το μόνο που προσφέρουν είναι πάτημα για την Ακροδεξιά και τον λαϊκισμό. Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει δεν είναι αν η Ελλάδα και η κυβέρνηση θέλουν το ευρώ, αλλά ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί και της ΕΕ και του κοινού νομίσματος.
Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να ωριμάσει βίαια, όπως πολλοί εκτιμούσαν προεκλογικά;
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εμπνεύσει τον ελληνικό λαό και σήμερα να εμπνέει τους λαούς της Ευρώπης για τον άλλον, διαφορετικό δρόμο χωρίς λιτότητα, αλλά με δημοκρατία, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και ανάπτυξη. Όλα όσα έχουμε πει τα προηγούμενα χρόνια τα υλοποιούμε σήμερα. Αυτό το πολιτικό σχέδιο ξεδιπλώσαμε στην κοινωνία και τώρα το κάνουμε πράξη.
Είμαστε ένα κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τόπου για τις σταθερές του αξίες, την κοινωνική του γείωση και την καθημερινή δράση μαζί με τον λαό. Προχωράμε, όμως, με συναίσθηση της ευθύνης και της περιόδου και της απαίτησης στον εμπλουτισμό των θέσεων και στην οργανωτική μας ανασυγκρότηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα και από αυτήν τη διαδικασία πολιτικής ωρίμανσης, καταθέτει καινούργιες, φρέσκες ιδέες, που δεν θυμίζουν σε τίποτα το παλιό και εν πολλοίς σάπιο κατεστημένο, που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Σε αυτή την προσπάθεια χρειαζόμαστε πολλούς ακόμα μαζί μας.
Είστε από τους βασικούς εμπνευστές της επιτυχημένης προεκλογικής καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως όμως… «Η ελπίδα που έρχεται» δημιούργησε τόσες προσδοκίες στους πολίτες που κάτι τέτοιο μπορεί να σας γυρίσει μπούμερανγκ;
Δεν τάξαμε πολλά σε όλους. Δεν είπαμε ότι έχουμε ένα μαγικό ραβδί και όλα θα αλλάξουν κατευθείαν. Καταθέσαμε ένα πρόγραμμα με αυτά που μπορούμε να κάνουμε και όχι με όσα θα θέλαμε. Δεν καλλιεργήσαμε αυταπάτες, ο λαός πήρε την υπόθεση στα χέρια του και νίκησε, δίνοντας την εκλογική νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ και την εντολή να κυβερνήσει. Η ελπίδα ήρθε πραγματικά και αυτό δεν αποτυπώνεται μόνο στις δημοσκοπήσεις με τα πρωτοφανή ποσοστά στήριξης, αλλά και σε μια σειρά διαδικασιών από την καθημερινότητα μέχρι τις πολιτικές εκδηλώσεις, όπου η κοινωνία με ερωτήματα, αγωνία και εμπιστοσύνη στηρίζει την κυβέρνηση.
