Της Μαρίνας Πρωτονοταρίου
Την τράπουλα στην αγορά της Ενέργειας καλείται να ξαναμοιράσει ο υπουργός ΠΑΠΕΝ, κ. Λαφαζάνης, και… κανείς δεν θέλει να μείνει με τον… μουτζούρη
Σήμερα τον «μουτζούρη» του αυξημένου ενεργειακού κόστους πληρώνει η βιομηχανία. Αν το μέτρο της διακοψιμότητας είχε εφαρμοστεί τον Οκτώβριο, όταν το ενέκρινε η Κομισιόν, το κόστος του μέτρου, ύψους 150 εκατ. ευρώ, θα το πλήρωναν οι ανανεώσιμες πηγές. Τώρα ο κ. Λαφαζάνης μελετά και πάλι τον τρόπο εφαρμογής του μέτρου και το πώς θα χρηματοδοτηθεί, χωρίς βέβαια να επιβαρύνει το κράτος και να αποτελεί κρατική ενίσχυση.
Στην άμεση εφαρμογή του μέτρου της διακοψιμότητας, που αναμένεται να εξοικονομήσει κόστη 150 εκατ. ευρώ από τις ελληνικές βιομηχανίες, εναποθέτει τις ελπίδες του ο κλάδος της βαριάς βιομηχανίας, αλλά και οι εργαζόμενοι. Με στόχο την υλοποίηση αυτού του μέτρου, άλλωστε, ο υπουργός ΠΑΠΕΝ, κ. Λαφαζάνης, ζήτησε από τη διοίκηση της Χαλυβουργικής να αναστείλει την απόφαση της εθελουσίας για 100 εργαζομένους.
Μάλιστα, στη συνάντηση που είχε με τη διοίκηση της Χαλυβουργικής ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, κ. Σκινδήλιας, εξέφρασε την πρόθεση όχι μόνο να μην κάνει απολύσεις, αλλά να κάνει και προσλήψεις, αν λυθεί το πρόβλημα του ενεργειακού κόστους που τα τελευταία χρόνια έχει καταδικάσει τη Χαλυβουργική στην υπολειτουργία και σε χρόνιες ζημιές. Μάλιστα, θέλοντας να δώσει έμφαση στη μόνιμη ζημιογόνο πορεία της εταιρείας, είπε χαρακτηριστικά στον υπουργό: «Αν εμφανίσουμε κέρδη, φορολογήστε μας 100%».
Ωστόσο, εξέφρασε και την απογοήτευσή του, αφού, όπως είπε, τα τελευταία πέντε χρόνια έχουν αλλάξει πέντε κυβερνήσεις και καμιά δεν κατάφερε να λύσει το μεγάλο πρόβλημα για την ελληνική βιομηχανία, το ενεργειακό κόστος, που την κάνει μη ανταγωνιστική και την αποκλείει από τις αγορές του εξωτερικού. Ο τζίρος της εταιρείας το 2014 ήταν 12,5 εκατ. ευρώ, όταν το 2010 ήταν 250 εκατ. ευρώ, ενώ οι εξαγωγές έχουν σταματήσει από το 2011.
Τεράστιες οι ζημίες
Εκτιμάται ότι οι ζημίες του κλάδου της Χαλυβουργίας, την τελευταία πενταετία, ξεπερνούν τα 750 εκατ. ευρώ, ενώ οι εξαγωγές χαλυβουργικών προϊόντων, από την τρίτη θέση των ελληνικών εξαγωγών τα τελευταία χρόνια, οδηγούνται σε μηδενισμό, δημιουργώντας ένα κενό 500 εκατ. ευρώ στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, στο πρώτο εξάμηνο του 2014, οι ελληνικές εξαγωγές χάλυβα έπεσαν στους 67.121 τόνους (μερίδιο 3,3%), καταγράφοντας μείωση συγκριτικά με το 2013 σχεδόν 120.000 τόνους. Τις μεγαλύτερες εξαγωγές, με μερίδιο 43,7%, εμφανίζει η Ιταλία, η Ισπανία με μερίδιο 36,3% και ακολουθεί η Πορτογαλία με μερίδιο 16,4%.
Επίσης, σύμφωνα με τη μελέτη της Roland Berger –μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες συμβούλων στρατηγικής στον κόσμο– για λογαριασμό της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), οι ελληνικές επιχειρήσεις πληρώνουν ένα από τα ακριβότερα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος στην Ευρώπη. Ειδικότερα, η τελική τιμή για τη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων των επίσημων εκπτώσεων των διμερών συμβάσεων και των συμβάσεων διακοψιμότητας, είναι 48 ευρώ η μεγαβατώρα, όπως επίσης και για την Ισπανία, 52 ευρώ η μεγαβατώρα στην Ιταλία και 62 ευρώ η μεγαβατώρα στην Ελλάδα.
Τι είναι η διακοψιμότητα
Τι είναι, όμως, η διακοψιμότητα και γιατί δεν έχει ήδη εφαρμοστεί; Η διακοψιμότητα είναι η δυνατότητα διακοπής ή μείωσης της παροχής ρεύματος σε μια βιομηχανία κατά τις ώρες αιχμής, έναντι μίας αποζημίωσης, όταν ο διαχειριστής του Συστήματος Μεταφοράς (ΑΔΜΗΕ) κρίνει ότι αυτό είναι αναγκαίο.
Το θέμα συζητούσε επί έναν και πλέον χρόνο η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου με την Κομισιόν και την τρόικα, με την τελευταία να το έχει μπλοκάρει για μήνες, καθώς το είχε χαρακτηρίσει ως «κατάφωρη κρατική ενίσχυση». Ωστόσο, αν και εδώ και πέντε μήνες οι Βρυξέλλες άναψαν το «πράσινο φως» για το μέτρο, η υπουργική απόφαση δεν υπεγράφη, καθώς η εφαρμογή τους θα σήμαινε ότι το κόστος του μέτρου θα επιβάρυνε τους υπόλοιπους ενεργειακούς παίκτες και ειδικά τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά.
Σήμερα, η ηγεσία του υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης είναι έτοιμη να υπογράψει την υπουργική απόφαση, προκειμένου όσες βιομηχανίες το επιθυμούν να περιορίζουν τη λειτουργία τους το πρωί και το μεσημέρι και αντί αυτού να δουλεύουν τα βράδια, απορροφώντας την περίσσεια ενέργεια που παράγουν οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ, η οποία ούτως ή άλλως μένει ανεκμετάλλευτη. Το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει το κόστος του μέτρου και την απάντηση πρέπει να τη δώσει ο κ. Λαφαζάνης.
