Γράφει ο Βαγγέλης Δουράκης
Ελπίδα: Μια έννοια, μια προσδοκία, που για κάθε άνθρωπο μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό. Και, βεβαίως, «μεταφράζεται» σε διαφορετική απαίτηση για τον καθένα, όταν την κάνει «σημαία» της μια νέα κυβέρνηση.
Για κάποιον μπορεί να είναι απλώς να βρει μια δουλειά, να ξεφύγει από την ανέχεια… Μια θέση, μια δουλειά και ας είναι και στο Δημόσιο, φτάνει να μπορεί να βγάζει ένα «κομμάτι» ψωμί: Τώρα, εάν προκύψει υπερ-στελέχωση του κράτους, κάτι που θα αναγκάσει τη χώρα να δανειστεί για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες ή η θέση του δεν είναι και ιδιαιτέρως παραγωγική –υπό την έννοια ότι θα προκύψει κάποιος πλούτος που θα μείνει «κληρονομιά» στις επόμενες γενεές– ποσώς τον ενδιαφέρει. Γιατί η δικιά του ελπίδα αυτή είναι… μια θέση στο Δημόσιο.
Για κάποιον άλλο είναι να «ψαλιδιστούν» οι βαρύτατοι φόροι που αναγκάστηκε να πληρώσει, γιατί δεν ήθελε ή δεν κατάφερε να «κρύψει» τα εισοδήματά του: Και κρυφή του προσδοκία να πιαστούν όλοι εκείνοι που δεν τα δηλώνουν, ώστε να μην είναι αναγκασμένος να καταβάλλει –για παράδειγμα– δύο «ενοίκια» για το σπίτι που έχει αγορασμένο με δανεικά. Ένα στο Κράτος και ένα στην τράπεζα.
Για άλλους, πάλι, ελπίδα είναι η σύγκρουση με τα συμφέροντα… και όχι η «δαιμονοποίηση» όσων μέχρι χθες σε δάνειζαν για να αφήνεις τους μεγαλοκαρχαρίες να αλωνίζουν και να προσλαμβάνεις σωρηδόν υπαλλήλους στο Δημόσιο για να εξασφαλίζεις το ψηφαλάκι τους.
Αυτή η κατηγορία πολιτών ακόμα περιμένει να ακούσει για παράδειγμα: «Πόσες λίστες με πιθανούς φοροφυγάδες έχουμε; Έξι, 7, 47; Παγώνουν τα πάντα στο υπουργείο Οικονομικών για δύο μήνες. Όλοι οι υπάλληλοι ασχολούνται με αυτές. Ποιο είναι το επόμενο ζήτημα; Ότι φρακάρουν οι σχετικές υποθέσεις στα δικαστήρια. Παγώνει, λοιπόν, για το ίδιο διάστημα κάθε εκδίκαση υπόθεσης. Και κατά προτεραιότητα γίνονται φορο-δίκες εξπρές. Στο τέλος του διμήνου, θέλω να ξέρω ονόματα, διευθύνσεις και το ποσό που θα πληρώσει ο κάθε φοροφυγάς».
Όμως, όπως όλα δείχνουν, στο κομμάτι της «σύγκρουσης» με συμφέροντα και φοροδιαφυγή η… ελπίδα ακόμη έρχεται …
*Άρθρο από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας το «Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 25 Απριλίου.
