” Ήρθε η ώρα να ενώσω τη φωνή μου με τη δική σας ” είπε ο Κώστας Καραμανλής με το που ξεκίνησε την ομιλία του στους Δαπίτες της Πάτρας, απαντώντας έτσι και στο σύνθημα της προεκλογικής αφίσας της ΔΑΠ, ” Ήρθε η ώρα “, που τόσους συνειρμούς έχει δημιουργήσει..
Σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου έδωσαν το παρών πάνω από 800 νεολαίοι ο βουλευτής Σερρών έδωσε το έναυσμα για την νίκη της ΔΑΠ ενόψει των φοιτητικών εκλογών την επόμενη Τετάρτη. Ο Κώστας Καραμανλής όμως ο νεότερος δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην πολιτική επικαιρότητα.
” Ο πρώτος Δαπίτης πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής είχε χτυπήσει τον κώδωνα του κινδύνου το 2009 αλλά δυστυχώς δεν ακούστηκε αφού υπερίσχυσαν τα λεφτά υπάρχουν “, ανάφερε χαρακτηριστικά.
” Όταν ανέλαβε να αντιμετωπίσει αυτή την πρωτοφανή κρίση, η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να σωθεί η χώρα. Έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά, αξιοποιώντας τις μεγάλες θυσίες των πολιτών. Ισοσκέλισε προϋπολογισμούς, έκανε την οικονομία πιο ανταγωνιστική, έθεσε τις στέρεες βάσεις που σταδιακά οδηγούσαν στην οικονομική ανάταση. Αλλά η πορεία αυτή ανακόπηκε απότομα, όπως το 2009…
Βέβαια, δεν τα έκανε όλα τέλεια. Κι αν θέλουμε να πάμε ξανά μπροστά ως παράταξη, θα πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας.
Γιατί μπορεί να μειώθηκαν τα ελλείμματα στην οικονομία, αλλά δημιουργήθηκαν ελλείμματα στη σχέση της παράταξής μας με την κοινωνία. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν συνομιλούμε με πλατιά λαϊκά στρώματα. Έχουμε χάσει το συντονισμό μας με τον παλμό της κοινωνίας. Αν δεν τον ξαναβρούμε σύντομα, η Νέα Δημοκρατία δεν θα θυμίζει σε τίποτα τη μεγάλη παράταξη που γεννήθηκε το 1974 ” επισήμανε ο γαλάζιος βουλευτής ασκώντας ουσιαστικά κριτική στην σημερινή ηγεσία.
Ο Σύριζα ήταν απροετοίμαστος
Και συνεχίζει ” σήμερα, 100 μέρες μετά τις εκλογές, δυστυχώς ο φόβος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απροετοίμαστος έχει επαληθευτεί 100 φορές. Τι μας έχει δείξει η κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα; Έσκισε το μνημόνιο όπως έλεγε; Όχι. Κούρεψε το χρέος; Όχι. Χόρεψε τους δανειστές μας πεντοζάλη; Όχι. Μείωσε τους φόρους; Όχι. Κατήργησε, έστω, τον ΕΝΦΙΑ; Όχι. Όλα αυτά, όπως και όλα τα άλλα μεγάλα προεκλογικά λόγια, ξεχάστηκαν μέσα σε μόλις 100 μέρες…
Αντιθέτως… Η ελπίδα τελικά δεν ήρθε, ήρθαν όμως οι 4 πληγές της κυβέρνησης Τσίπρα:
Πρώτον, επικοινωνία. Τα πάντα γίνονται για την επικοινωνία και τις εντυπώσεις. Βάπτισαν το κρέας – ψάρι και την τρόικα – θεσμούς.
Δεύτερον, πολυφωνία. Αντί η κυβέρνηση να βαράει το νταούλι στους ξένους, όπως έλεγε, τελικά ο κάθε Υπουργός και το κάθε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ βαράει το δικό του νταούλι στην κυβέρνηση. Ό,τι θέλει ο καθένας λέει κι ό,τι θέλει κάνει.
Τρίτον, οπισθοδρόμηση. Επιστρέφουμε τρέχοντας στο αμαρτωλό παρελθόν. Οι μόνες αποφάσεις που έχει πάρει η κυβέρνηση είναι αυτές που μας γυρνάνε στο χτες. Από την ΕΡΤ και τον Ξηρό ως τα Πανεπιστήμια.
Και τέταρτον, καθυστέρηση. Όλη η δήθεν διαπραγμάτευση εξαντλείται τελικά στο να περνάει ο καιρός κι απλώς να ελπίζουμε ότι δεν θα τολμήσουν να μας καταδικάσουν σε ασφυξία ή και να μας αποβάλουν από τους μηχανισμούς της ΕΕ ».
Να στηρίξουμε την διαπραγμάτευση.
Ο Κώστας Καραμανλής όμως στέλνει και μήνυμα για το ποια στάση πρέπει να κρατήσει η Συγγρού σε σχέση με τη διαπραγμάτευση.
” Σε αυτή τη δύσκολη ώρα, όσες διαφωνίες και αν έχουμε με τη σημερινή κυβέρνηση, θέλουμε την επιτυχία της χώρας. Κι αν μπορούμε να βοηθήσουμε για την πατρίδα μας, ασφαλώς θα το κάνουμε και αυτό. Δεν μπορεί η παράταξή μας να περιμένει χαιρέκακα στη γωνία. Δεν της ταιριάζει. Δεν είναι αυτό το παράδειγμα της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή το 2004-2009. Δεν είναι αυτός ο ιστορικός μας ρόλος ” .
Συμφωνία ή απόλυτη καταστροφή
Κλείνοντας ο γαλάζιος βουλευτής ξεκαθάρισε ότι ” η πραγματικότητα σήμερα είναι πως για την Ελλάδα πλέον υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Ή μια συμφωνία, έστω και στο και 5, που θα μας διατηρήσει ζωντανούς αν και σε σαφώς χειρότερη κατάσταση από αυτήν που ήμασταν πριν τις εκλογές. Ή η απόλυτη καταστροφή. Όλοι μας ελπίζουμε στο πρώτο. Δεν επενδύουμε στην καταστροφή. Γιατί αυτό σημαίνει Νεοδημοκράτης, αυτό σημαίνει Δαπίτης, αυτό σημαίνει να είσαι αληθινός πατριώτης. Αυτή είναι άλλωστε η μεγάλη ιστορική παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή “.
