Το ηχητικό ντοκουμέντο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, από μια συνέντευξή της που για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 40 χρόνια έρχεται στο φως χωρίς λογοκρισία, επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό: Τη μοναξιά της.
Ηταν το 1976 όταν η μεγάλη σταρ θέλησε να μιλήσει στην εκπομπή «Παρασκήνιο» για τη ζωή της, με ειλικρίνια. Ηταν, όμως, μια σκοτεινή περίοδος και για αυτό προβλήθηκε λογοκριμένη. Για πρώτη φορά φέτος, μετά από 39 χρόνια, προβλήθηκε ατόφια, χωρίς λογοκρισία στο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας».
Ένα απόσπασμα:
«Παίρνω υπνωτικά για να κοιμάμαι»
«Δεν έχω αυτές τις ψευτοσεμνοτυφίες και ψευτοσοβαρότητες. Είμαι βασικά ένας φιλόσοφος στη ζωή. Και έχω συνειδητοποιήσει ότι είμαι ένα καράβι με άγκυρες πολλές, αγκυροβολημένη, σχεδόν παροπλισμένη στη ζωή. Σαν ένα μεγάλο υπερωκεάνιο που το δέρνουν οι μεγάλες φουρτούνες. Και είναι εκεί σταματημένο. Λυπάμαι που δεν είμαι μία ψαρόβαρκα να φεύγω ή ένας γλάρος να πετάω. Λυπάμει γιατί κάθε τόσο μία επιτυχία είναι μία άγκυρα. Και άλλη μία άγκυρα. Στο τέλος θα μείνω αγκυροβολημένη. Στο λιμάνι της επιτυχίας, στο λιμάνι της δουλειάς, του καθήκοντος, της ευθύνης, του τίποτα. Γι΄αυτό σου είπα ότι είμαι τραγικό πρόσωπο. Παίρνω υπνωτικά για να κοιμάμαι!».
πηγή: iefimerida.gr
