Συγκλονιστικό είναι το κείμενο που έγραψε εθελοντής στην Ειδομένη. Την εμπειρία και τις σκέψεις του «μοιράστηκε» η ομάδα «Εθελοντές Κιλκίς-Θεσσαλονίκης Πρόσφυγες Ειδομένη», στο Facebook.
«Η φόρτιση των δύο τελευταίων ημερών είναι πάρα πολύ έντονη και με έχει καταβάλει. Γυρνώντας από την Ειδομένη τα ξημερώματα της Τετάρτης ήθελα να ουρλιάξω μέχρι να μην μπορεί να βγει φωνή. Η πιο δύσκολη ημέρα, η πιο άβολη όλων αυτών των μηνών που ανεβαίνω στην Ειδομένη ήταν αυτή της Τετάρτης. Αυτό που φοβόμουν, έγινε πραγματικότητα. Η διαλογή των ανθρώπων σαν να είναι εμπορεύματα Α και Β κατηγορίας. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Περνάνε μόνο συγκεκριμένες εθνικότητες. Τόσο απλά. Σε πολλούς ίσως να φαίνεται λογικό…» πόσους να αντέξει η Ευρώπη;», «Δίκιο έχουν.Ορθά πράττει η Ευρώπη. Αφού δεν έχουν πόλεμο»…και αναρωτιέμαι πράττει ορθά;……όταν αναγκάστηκα να εξηγήσω σε μία οικογένεια από την Βηρυτό τι συμβαίνει και ότι θα πρέπει αυτοί και τα τρία παιδιά τους να μείνουν εκεί εκτεθειμένοι στο κρύο, μου απάντησαν ότι πριν από μία εβδομάδα η Βηρυτός βομβαρδιζόταν. Όταν με ρωτούσαν πότε θα έρθει η σειρά τους, πότε θα περάσει το γκρουπ τους αναγκαζόμουν να τους ρωτάω από πού είναι. Αλήθεια, μήπως η Σομαλία δεν βρίσκεται σε πόλεμο;
Προχωρώντας μέσα στο καμπ πήρε το μάτι μου έναν νεαρό ο οποίος καθόταν σε ένα παγκάκι και έκλαιγε. Σαν παιδί που έχασε τους δικούς του. Πήγα κοντά του. Γιατί κλαις τον ρώτησα.Δεν θα περάσω, μου απάντησε. Τον ρώτησα από πού είναι…από την Περσία, μου απάντησε…Όλοι Πέρσες δεν είμαστε, με ρώτησε. Γιατί εγώ να μην περάσω;! Του πήγα ένα ζεστό τσάι και του είπα πως δεν είναι μόνος. Πως μπορεί να μείνει εδώ αν το θέλει.Εμείς θέλουμε να μείνεις εδώ, του είπα. Κλαίγοντας μου είπε πως δεν μπορεί να γυρίσει πίσω.Θα έχω πρόβλημα αν γυρίσω πίσω.Όταν αργότερα ρώτησα κάποιον άλλον τι είναι, μου απάντησε ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Είναι η πιο σκληρή απάντηση που δέχτηκα ποτέ στη ζωή μου.
Διαβάστε περισσότερα στο: karfitsa.gr
