Γράφει ο Φώτης Σιούμπουρας
Δεν είχαν περάσει παρά μόνον τρεις ημέρες από τη «Σύνοδο Κορυφής» στο Προεδρικό Μέγαρο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, «εκλιπαρούσε» τους πολιτικούς αρχηγούς για συναίνεση και επανήλθαμε στην…καθημερινότητα.Δημόσια επίθεση με βαριές εκφράσεις κατά των πολιτικών μας αντιπάλων, σκληρό και διχαστικό λόγο στην ΚΟ της κόμματος.
Αυτό που θέλαμε να πετύχουμε, να συσπειρώσουμε δηλαδή τους βουλευτές, αφού δεν μπορέσαμε να βάλουμε τους «άλλους» στο κάδρο των ευθυνών, κατά πώς δείχνουν τα πράγματα, το καταφέραμε. Και βέβαια ο πρωθυπουργός ενδεχομένως να συσπειρώσει το κόμμα του. Ο κίνδυνος, όμως, βάζοντας όλους τους υπόλοιπους απέναντι, είναι να συσπειρώνει όλο και λιγότερες δυνάμεις και στο τέλος ίσως μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ της Κουμουνδούρου.
Είναι γεγονός βέβαια πως ο πρωθυπουργός, προτού η κυβέρνησή του συμπληρώσει τρεις μήνες ζωής, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.Προσγειωμένος, έστω και φαινομενικά, στην πραγματικότητα, ζήτησε απεγνωσμένα στηρίγματα στην αντιπολίτευση, φοβούμενος ότι μπορεί να χάσει την ισχνή πλειοψηφία των 153 βουλευτών στην ψηφοφορία του επώδυνου νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό.
Όταν δεν εξασφάλισε την επιδιωκόμενη από αυτόν συναίνεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση εναντίον τους.Όσες όμως απειλές και αν εκτοξεύσει, σε όσες επικοινωνιακές πιρουέτες και αν προχωρήσει, θα αναγκαστεί επιτέλους να… κυβερνήσει.
Θα υποχρεωθεί να αναλάβει τις ευθύνες του για τη λαϊκίστικη πολιτική που άσκησε ως αντιπολίτευση και την –δυστυχώς μέχρι τώρα– καταστροφική πολιτική του ως κυβέρνηση.Θα αναγκαστεί και πάλι να προσγειωθεί στην πραγματικότητα. Όχι αυτήν που επιχειρεί να «πλασάρει» στην ελληνική κοινή γνώμη, αλλά σε αυτήν που γνωρίζει τόσο ο κ. Τσίπρας όσο –πλέον– και η πλειονότητα αυτών που τον ανέδειξαν πρωθυπουργό τον Ιανουάριο, ελπίζοντας σε ένα «παράλληλο πρόγραμμα» αποδυνάμωσης του μνημονίου.
Και η πραγματικότητα λέει ότι ο κ.Τσίπρας έχει δεσμευτεί με την υπογραφή του στο 3ο μνημόνιο τον περασμένο Ιούλιονα περικόψει τις ασφαλιστικές δαπάνες για την περίοδο 2015-2016 κατά 1% του ΑΕΠ – δηλαδή, κατά 1,8 δισ. ευρώ! Μία τέτοια γιγάντια περικοπή δεν μπορεί δυστυχώς να επιτευχθεί, εάν η κυβέρνηση δεν μειώσει σημαντικά τις συντάξεις εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων.
Ο κ. Τσίπρας, βλέποντας βέβαια το αδιέξοδο, ότι δηλαδή αυτό το πικρό ποτήρι θα το πιει ο ίδιος (μαζί με τον συγκυβερνήτη του, κ.Καμμένο), επιχείρησε αρχικώς να παγιδεύσει την αντιπολίτευση σε κοινά ανακοινωθέντα, που θα εξέφραζαν απλώς την ευχή για μη περικοπές στις συντάξεις (πράγμα που και τελικώς έγινε). Όμως, την ασφαλιστική μεταρρύθμιση εκείνος–μόνος του– διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με τους δανειστές. Μια μεταρρύθμιση βέβαια που θα ήταν πολύ λιγότερο επώδυνη, εάν ο κ.Τσίπρας δεν βιαζόταν να ανέλθει στην εξουσία και άφηνε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να ολοκληρώσει το έργο της. Και τώρα, αντιλαμβανόμενος ότι κανένας από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν «τσιμπάει» για να πέσει στην παγίδα (ούτε καν ο κ. Β.Λεβέντης), άρχισε να εκτοξεύει απειλές (και μέσω Καμμένου) για εξεταστική επιτροπή για το PSI, ενώ επιτέθηκε στα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι δήθεν «υπονομεύουν την αξιοπιστία της χώρας και αδυνατίζουν τη διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης».
Την αξιοπιστία,όμως,της χώρας δεν την υπονομεύουν όπως θέλει να πιστεύει η κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ούτε οι Ευρωπαίοι δανειστές μας με τις αντιρρήσεις και τις επιφυλάξεις τους.
Πρωτίστως,την υπονομεύει η κυβέρνηση που έχει την ευθύνη για την πορεία της χώρας. Είναι παράλογο να συγκαλείς συμβούλιο αρχηγών χωρίς στοιχειώδη προεργασία, να απαιτείς συναινέσεις άνευ όρων και προϋποθέσεων και, όταν οι άλλοι δεν συμφωνούν, να βγαίνεις αμέσως μετά και να τους καταγγέλλεις. Η συνεννόηση απαιτεί διάλογο,πειθώ, εμπιστοσύνη, αναγνώριση λαθών και, βέβαια, εκατέρωθεν συμβιβασμούς. Με ποια αξιοπιστία θα ζητήσει ξανά ο πρωθυπουργός συνεννόηση για οποιοδήποτε θέμα, όταν βγαίνει δημοσίως και γκρεμίζει κάθε γέφυρα διαλόγου;
Η αξιοπιστία της χώρας θα αποκατασταθεί, όταν πρωτίστως η κυβέρνηση, αλλά και η αντιπολίτευση, συνειδητοποιήσουν ότι με απειλές, ύβρεις και κοκορομαχίες και διαμοιρασμό των ιματίων ενός χρεοκοπημένου κράτους, θα βουλιάζουμε όλο και πιο βαθιά στην κρίση. Εντάξει, ο πρωθυπουργός με τα όσα είπε και έπραξε τις τελευταίες ημέρες κατάφερε να συσπειρώσει την κοινοβουλευτική ομάδα του και δείχνει να μην έχει πρόβλημα συνοχής.
Όμως, εκείνοι που την ψήφισαν άλλα περίμεναν και, τελικά, άλλα είδαν.Τώρα όλα δείχνουν ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αργά ή γρήγορα θα πληρώσει όχι μόνον για τις ανέφικτες αντιμνημονιακές υποσχέσεις της (αύξηση του βασικού μισθού, επαναφορά της 13ης σύνταξης, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, επαναπρόσληψη των απολυμένων στο Δημόσιο, κατάργηση των ιδιωτικοποιήσεων κ.λπ.), αλλά και για τη μέχρι τώρα ασκούμενη πολιτική της.
Αν ο κ. Τσίπρας θέλει να αναστρέψει το κλίμα (και βεβαίως γιατί να μη θέλει), αν θέλει και μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά, αλλά αποτελεσματικά, μόνον με τους ΑΝΕΛ,καιρός να σταματήσει να καθυβρίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να μεταθέτει τις ευθύνες στους άλλους. Καιρός να αναγνωρίσει και δικές του ευθύνες. Καιρός να αποκαταστήσει τη χαμένη αξιοπιστία της κυβέρνησής του. Καιρός να… κυβερνήσει. Καταστροφική θα είναι οποιαδήποτε άλλη επιλογή, τόσο για τον ίδιο όσο κυρίως για τη χώρα.
