«Καμία σχέση, οποιαδήποτε, μεταξύ μαθητών διένεξη, επιθετικότητα, τσαμπουκάς, ποιος έχει το πάνω χέρι, σφαλιάρα, ότι θέλετε, με το να πάρεις ένα κουζινομάχαιρο και να πας να κόψεις την καρωτίδα κάποιου, καμία σχέση. Θέλει μια ψυχική προδιάθεση, ότι μπορώ να το κάνω, θέλω να το κάνω και ταυτόχρονα ότι ξέρω να το κάνω… Εδώ έχουμε ένα παιδί, το οποίο έχει την ψυχική δύναμη και την τεχνική να κόψει την καρωτίδα ενός παιδιού. Τι σχέση έχει τώρα αυτό με τον εκφοβισμό το σχολικό; Καμία. Διότι εάν είσαι θύμα κυρίως φοβάσαι, το λες… αποφεύγεις, δε βγαίνεις, πώς να το πούμε με το δήμιο σου έξω… εάν είσαι δράστης δε μπορεί να επικαλείσαι τη θυματοποίησή σου», ανέφερε ο καθηγητής εγκληματολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Πανούσης, σχολιάζοντας την υπόθεση της δολοφονίας του 14χρονου στη Γέφυρα Θεσσαλονίκης.
Μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9 fm» ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη υποστήριξε ότι πρόκειται για ένα ασυνήθιστο και «πρωτόγνωρο» για τα ελληνικά δεδομένα έγκλημα, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή σχέση με άλλα περιστατικά βίας, που απασχόλησαν τη δημοσιότητα, με θύματα παιδιά, ή νεαρούς, όπως η περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη ή του Άλεξ στη Βέροια.
Ο γνωστός εγκληματολόγος ερωτηθείς για το ποια ποινική αντιμετώπιση προβλέπεται για τον ανήλικο δράστη δήλωσε ότι: «Δεν είναι και το καλύτερο να πάει σε μια φυλακή για να είμαστε ειλικρινείς, δηλαδή εκεί θα τύχει μιας μεταχείρισης από άλλους έγκλειστους που δεν ξέρουμε ποιας μορφής θα είναι και ο ίδιος πόσο μπορεί να αντέξει, δε μπορεί να μείνει και ελεύθερος όμως, δηλαδή, με πολύ απαλά αναμορφωτικά, ή θεραπευτικά μέτρα. Τώρα θα δούμε στην πορεία και τι λέει η ανάκριση, κ.τ.λ.».
Σχετικά με το πώς μπορεί να εκδηλωθεί η βία σε ένα παιδί και εάν υπάρχουν σημάδια που προειδοποιούν, ο κ. Πανούσης, επικαλούμενος τη σχετική επιστημονική βιβλιογραφία σημείωσε ότι: «Πάντα αυτά τα σημάδια υπάρχουν, απλώς κάποιοι τα παίρνουν στα αστεία, κάποιοι τα περνάνε κάτω από το χαλί, κάποιοι λένε εντάξει είναι η εφηβεία, αλλά πρέπει να δεις πότε κάποιος ξεπερνάει ακόμη και την κακοήθη επιθετικότητα που λέμε, και πάει σε μία βία. Τα παιδιά μέσα έχουν επιθετικότητα άλλοτε καλοήθη, άλλοτε κακοήθη, έχουν μια σκληρότητα, κ.λ.π. αλλά για να φτάσεις στη βία και σε τέτοια βία, αποκλείεται ένα στιγμιαίο γεγονός».
