Ο καλός μου φίλος, Μάκης Ανδρονόπουλος προσφάτως και ξαφνικά έγινε ΣΥΡΙΖΑ. Η βαθιά εκτίμησή μου προς τον παλιό μου φίλο και συνεργάτη, με κεντρίζει συχνά πυκνά ώστε να διαβάσω τα κείμενά του τα οποία κάποτε θαύμαζα.
H τελευταία πρόταση του Μάκη Ανδρονόπουλου είναι πρωτότυπη: «Στα Ασφαλιστικά Ταμεία οι τραπεζικές μετοχές του ΤΧΣ. Έτσι, ρεφάρουν τα ταμεία από το PSI και σώζεται το ασφαλιστικό σύστημα», (makisandronopoulos.blogspot.gr).
Ο φίλος μου, όχι μόνον απλοποιεί- με συνθήματα, όχι επιχειρήματα- την πραγματικότητα αλλά κυρίως καλλιεργεί την Αυταπάτη. Πιστεύει ότι οι λύσεις στα προβλήματα είναι εύκολες και απλώς απαιτούν «πολιτική βούληση» την οποία –προφανώς- μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει.
Θα παραθέσω ολόκληρο το κείμενο της πρότασης του Μάκη, ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει πλήρη εικόνα για τον κίνδυνο που διατρέχει κάθε φανατικός οπαδός της ουτοπίας να θεωρεί ότι αυτός μόνο ανακάλυψε τη «λύση στο πρόβλημα της χώρας» και όλοι οι άλλοι «απλώς εξυπηρετούν σκοτεινά συμφέροντα».
Η πρόταση του φίλου μου έχει ως εξής:
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) διέθεσε τα 50 δισεκ. ευρώ με τα οποία το προικοδότησε το κράτος, για να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες. Έτσι, σήμερα ελέγχει το 84,39% της Εθνικής, το 83,66% της Alpha Bank, το 98,56% Eurobank και το 81,01% της Πειραιώς.
Τα Ασφαλιστικά Ταμεία οδηγήθηκαν με μαρασμό από τις μνημονιακές κυβερνήσεις με το κούρεμα των ομολόγων τους (PSI) χωρίς να ανακεφαλαιοποιηθούν και καταρρέουν για τους γνωστούς λοιπούς λόγους.
Είναι μοναδική ευκαιρία για λόγους δημοσιονομικούς, κοινωνικούς και ηθικούς, το κρατικό ΤΧΣ να μεταβιβάσει τις μετοχές (ή το μεγαλύτερο μέρος αυτών) στα Ασφαλιστικά Ταμεία σε αντιστάθμισμα των ζημιών που έχουν υποστεί.
Έτσι, διασφαλίζεται η διάσωση του καταρρέοντος ασφαλιστικού συστήματος και ταυτόχρονα η απαλλαγή του προϋπολογισμού από την συνταγματική υποχρέωση της στήριξής τους. Ήδη το έλλειμμα των ταμείων εκτιμάται σε 3 δισεκ. ευρώ…
Αυτό θα εξασφαλίσει τη σταθερότητα των μετοχικών αξιών των τραπεζών, τον έλεγχο της ελληνικότητας του πιστωτικού συστήματος, την αποθάρρυνση των κερδοσκόπων και την εξυγίανση της διοίκησης και της δομής των τραπεζών.
Η σταδιακή πώληση πακέτων των εν λόγω μετοχών θα εξασφαλίσει μελλοντικά υπεραξίες για τα ταμεία.
Αυτά μπορεί να τα κάνει μια ριζοσπαστική κυβέρνηση της αριστεράς με όραμα και ρεαλισμό. Οι άλλοι θα ξεπουλήσουν τα πάντα για να σβήσουν κάποιες μονάδες χρέους … κι αν το πετύχουν αυτό.
ΕΥΡΗΚΑ! Ανεφώνησε ο φίλος μου! Το πρόβλημα λύθηκε!
Για να δούμε τώρα την πραγματικότητα.
Να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα ως έχουν και όχι όπως βολεύουν τη θεωρία ότι «εμείς μπορούμε, οι άλλοι δεν θέλουν».
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας δεν έχει δώσει 50 δις αλλά 42 δις Ευρώ.
Οι συστημικές τράπεζες πήραν 28 δις από το ΤΧΣ επειδή αυτά είναι κεφάλαια που έχασαν απο το PSI (το κούρεμα του χρέους).
Τα 28 δις είιναι χρήματα που έχασαν οι μέτοχοι των εμπορικών τραπεζών. Τα Ασφαλιστικά Ταμεία ήταν μέτοχοι των τραπεζών, όχι όμως οι μοναδικοί μέτοχοι.
Η κοινωνική δικαιοσύνη του μετόχου επιβάλλει, τα χρήματα να επιστραφούν σε όλους τους μετόχους.
Αν στόχος δεν είναι η δικαιοσύνη αλλά η αναδιανομή εισοδήματος με κοινωνικά κριτήρια, το σωστό είναι, τα 28 δις Ευρώ να δοθούν στους μελλοντικούς συνταξιούχους γιατί αυτούς αφορούν, π.χ. οι συνταξιούχοι από το 2022 και μετά.
Οι σημερινοί συνταξιούχοι θα πρέπει να εισπράττουν συντάξεις ανάλογες με τις κρατήσεις που έχουν καταβάλει στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Μια απλή διαίρεση θα οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι παροχές θα πρέπει να είναι υποπολαπλάσιες από τις σημερινές.
Από την εξίσωση λείπουν 14 δις Ευρώ. Αφού οι τράπεζες πήραν 28 δις, το ΤΧΣ έδωσε 42 δις άρα λείπουν 14 δις Ευρώ. Που πήγαν άραγε αυτά τα λεφτά;
Ας μετρήσουμε τα «κόκκινα δάνεια», τα φέσια της Αγροτικής Τράπεζας, των συνεταιριστικών τραπεζών, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και των υπολοίπων «υπό δημόσιο έλεγχο» τραπεζών. Δάνεια που πήγαν σε κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, σε αγρότες μαϊμού, σε προνομιακές χρηματοδοτήσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων και “παρεών”.
Φίλε Μάκη, ας μην ξαναγυρίσει η Ελλάδα σ’ εκείνο το φαύλο παρελθόν. Οι κρατικές τράπεζες πουθενά δεν έλυσαν το πρόβλημα.
Μετά την καταστροφή, ας προσπαθήσουμε να χτίσουμε ένα νέο μέλλον, ένα Ασφαλιστικό σύστημα στο οποίο ο καθένας θα απολαμβάνει προστασίας αλλά οι αποδοχές κάθε συνταξιούχου θα στηρίζονται στις εισφορές που καταβάλει στη διάρκεια του εργασιακού του βίου…. Αυτό απαιτεί η δικαιοσύνη…
