Μοιάζει να είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα η κυβερνητική διαβεβαίωση, ότι η αξιολόγηση είναι θέμα ημερών, καθώς και η υπογραφή «νέου μνημονίου» με τους δανειστές.
Το είχαν προαναγγείλει τόσες φορές, που δύσκολα σήμερα να τους πιστέψεις. Κι ας ήταν τόσοι ξεκάθαροι, για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο υπουργός Ενέργειας κ. Σταθάκης και ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομικών κ. Πιτσιόρλας, που ουσιαστικά αποδέχτηκαν το υπογεγραμμένο τουλάχιστον για την πώληση μονάδων της ΔΕΗ, και ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος για άλλα θέματα-αγκάθια. Φαίνεται πως, για να φτάσουμε στην αξιολόγηση, έπρεπε προηγουμένως να… πειστεί ο κ. Σκουρλέτης ότι θα ψηφίσει τα νέα μέτρα, συμμορφούμενος, όπως ο ίδιος είπε, με τη «συλλογική απόφαση», αλλά και η συνιστώσα των «53», καθώς και άλλοι βουλευτές, που απειλούσαν με «αντάρτικο», θέτοντας πάνω απ’ όλα την κυβερνητική ενότητα.
Βέβαια, η καθυστέρηση της αξιολόγησης μπορεί να θέτει εν αμφιβόλω όλους τους δημοσιονομικούς και αναπτυξιακούς στόχους, κατά πώς προειδοποίησε και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, αλλά η κυβέρνηση δείχνει να έχει άλλες προτεραιότητες. Πρέπει να ολοκληρώσει πρώτα την… εσωτερική της διαπραγμάτευση, για να μπορέσει μετά να ανακοινώσει τη συμφωνία με την τρόικα και το ΔΝΤ. Φαινομενικά, η κυβερνώσα παράταξη δείχνει να είναι, μπροστά στη δυνατότητα διατήρησης της εξουσίας, «γκρο μπετόν», αλλά στο… περιθώριο, πολλές οι συνιστώσες, πολλές και οι απόψεις, θέσεις και προβληματισμοί, όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση και τη συμφωνία με τους εταίρους.
Εν πρώτοις, κάποιοι μέσα στην κυβέρνηση σχεδίαζαν (και ελπίζουν ακόμη) να παρατείνουν τις διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση ακόμη και πέραν των γερμανικών εκλογών του φθινοπώρου, αναμένοντας εκλογή του Μ. Σουλτς και συνεπώς ευνοϊκότερη, όπως πιστεύουν, συμφωνία. Επειδή όμως ενδιάμεσα θα πρέπει το Δημόσιο να πληρώσει 7,4 δισ. ευρώ τοκοχρεολύσια που λήγουν τον Ιούλιο, σκέπτονται να «παγώσουν» από τώρα όλες τις πληρωμές, να αναστείλουν για αργότερα κάθε ταμειακή υποχρέωση και να «στεγνώσουν» τα κρατικά ταμεία και τα ταμεία των Οργανισμών, προκειμένου να εξασφαλισθούν τα απαραίτητα κεφάλαια και να αποτραπεί έτσι ένα πιστωτικό γεγονός. Που σημαίνει ότι εάν τεθεί ένα τέτοιο σχέδιο σε εφαρμογή, η οικονομία για ακόμα έξι έως οκτώ μήνες θα τελεί σε αναμονή, η αγορά θα υποστεί μια άνευ προηγουμένου πιστωτική ασφυξία, υγιείς επιχειρήσεις θα βρεθούν σε ταμειακό αδιέξοδο, καθώς θα έχουν «πεθάνει» πριν από τη… συμφωνία.
Άλλοι κυβερνητικοί βουλευτές με μεγάλη καθυστέρηση αντιλήφθηκαν ότι βρίσκονται μόνοι, ενώπιοι ενωπίοις. Τώρα, μετά την άρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν τα επερχόμενα μέτρα, μέλη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων των κυβερνητικών εταίρων αισθάνονται να τους βαραίνουν τα επίχειρα στη μακρόσυρτη και ατελέσφορη «ιστορία» της διαπραγμάτευσης.
Παράλληλα συνειδητοποιούν ότι οι ευθύνες της διακυβέρνησης δεν είναι μόνο ένα γοητευτικό παραμύθι επικής κενολογίας απέναντι στους «καταπιεστές», στους «νεοφιλελεύθερους» και στους «τοκογλύφους», αλλά και μια δυσβάστακτη πεζότητα ψήφισης επώδυνων μέτρων, που προκαλούν τη μήνιν εκείνων που τους χειροκροτούσαν. Αρχίζουν να κατανοούν ότι από το ωσαννά στο σταύρωσον αυτούς είναι μια… αξιολόγηση δρόμος.
Έτσι, οι περισσότεροι εκ των βουλευτών έχουν γίνει ένθερμοι θιασώτες του κλεισίματος της συμφωνίας, για «να τελειώνει ο βραχνάς». Ειδικά οι βουλευτές της επαρχίας, που αντιμετωπίζουν ιδίοις όμμασι την καθίζηση της αγοράς και γίνονται άμεσοι αποδέκτες της έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας.
Καθημερινά όμως τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε και τις αγωνιστικές εξάρσεις υπουργών και βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, που διαγκωνίζονται ποιος θα χαϊδέψει περισσότερο τα αφτιά της εκλογικής τους πελατείας. Όπως ο κ. Σκουρλέτης, για παράδειγμα, που παρεμβαίνει ως… σχολιαστής για να προτρέψει την κυβέρνησή του να «αντιταχθεί στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό της ΔΕΗ».
Ξεχνά βέβαια ότι ο ίδιος διετέλεσε πολιτικός προϊστάμενος της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας και την οδήγησε με την πολιτική του στη σημερινή, τραγική της κατάσταση. Με οριακή ρευστότητα, με 2,6 δισ. χρέη από καταναλωτές, με 900 εκατ. ανεξόφλητες οφειλές προς εργολάβους και με χρηματιστηριακή αξία μόλις 600 εκατ., από 2,5 δισ. στο τέλος του 2014. Τώρα παριστάνει τον σωτήρα, υψώνοντας αντιστασιακά λάβαρα κατά της τρόικας, αλλά θα πειθαρχήσει, λέει, στη συλλογική απόφαση για πώληση της ΔΕΗ, γιατί «έτσι έχει μάθει» (να πειθαρχεί).
Άλλος υπουργός, ο κ. Ζουράρις, δηλώνει ότι θα συσκεφθεί με τον εαυτό του για το αν θα ψηφίσει τα μέτρα, ενώ άλλοι βουλευτές (και των ΑΝΕΛ) προειδοποιούν ότι δεν περνά από τη Βουλή μείωση του αφορολόγητου. Περιμένοντας όμως την κυβερνητική πλειοψηφία να συμφωνήσει με τον… εαυτό της, η οικονομία βουλιάζει, οι τράπεζες αδειάζουν πάλι από καταθέσεις, ενώ η αβεβαιότητα κυριαρχεί. Οφείλουν ωστόσο να γνωρίζουν (και ασφαλώς το γνωρίζουν) ότι η χώρα δεν έχει άλλα περιθώρια αναμονής και αντοχής. Οι αυταπάτες πρέπει να τελειώνουν πριν είναι αργά για όλους.
Αρκετά πια με τις αποκλίνουσες απόψεις, τα αντιστασιακά λάβαρα, τις αγωνιστικές εξάρσεις και τα… πρωταπριλιάτικα ψέματα, μέρα πού είναι.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 1/4
