Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ανήκει σε μία νέα γενιά πολιτικών, 39 ετών σήμερα, με πολλά «επαγγελματικά και ακαδημαϊκά ένσημα».
Κατάγεται από τη Βέροια και ζει με τη σύζυγό του μόνιμα στην Αθήνα. Γεωπόνος στο επάγγελμα, γρήγορα τον κέρδισε η ακαδημαϊκή πορεία. Διδάκτωρ Αγροτικής Οικονομίας, σε ηλικία μόλις 28 ετών ξεκινάει να διδάσκει σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Συμμετείχε σε πλήθος ερευνητικών προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Περισσότερες από 60 επιστημονικές του εργασίες δημοσιεύονται σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια και επιστημονικά βιβλία.
Και ενώ όλα δείχνουν ότι θα μείνει αφοσιωμένος στην ακαδημαϊκή του πορεία, αποφασίζει να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική ζωή, σε μία δύσκολη εποχή για την Ελλάδα. «Τώρα είναι η ώρα να προσφέρεις και όχι να κερδίσεις από την πολιτική», εξομολογείται στο «Π».
Αναλαμβάνει τη θέση του ειδικού γραμματέα Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στην τρικομματική κυβέρνηση, το 2012-2013.
Η κατά γενική ομολογία επιτυχημένη θητεία του διακόπτεται ξαφνικά, καθώς το 2013 η Δημοκρατική Αριστερά αποχωρεί από την κυβέρνηση. Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος παραιτείται και επιστρέφει στη δουλειά του. Όχι όμως για πολύ, καθώς στη συνέχεια, σε δύο διαδοχικά Συνέδρια της ΔΗΜΑΡ, το 2ο και το 3ο, εκλέγεται γραμματέας του κόμματος. Στο 4ο Συνέδριο, τον Ιούνιο του 2015, εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 προχωρά με συλλογικές διαδικασίες μαζί με τη Φώφη Γεννηματά στη συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, κατόπιν προγραμματικής συμφωνίας. Εκλέγεται βουλευτής και αναλαμβάνει καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Ακριβώς δύο χρόνια μετά την εκλογή του στην προεδρία της ΔΗΜΑΡ, συναντηθήκαμε στο καφέ «Μusique» στο Παγκράτι και μας παραχώρησε μία συνέντευξη διαφορετική από τις άλλες.
Συμπληρώσατε αυτές τις ημέρες δύο χρόνια στην προεδρία της Δημοκρατικής Αριστεράς. Η αποτίμηση είναι θετική;
Η απάντηση είναι προφανώς θετική, αρκεί να αναλογιστεί κανείς σε ποια κατάσταση ήταν η ΔΗΜΑΡ τον Ιούνιο του 2015, εκτός Βουλής και χωρίς δυνατότητα να επηρεάζει τις εξελίξεις. Η εκλογή μου σηματοδότησε το μήνυμα για ανανέωση και μία προοδευτική πολιτική στραμμένη προς το μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, συμμετέχουμε σε ευρύτερες συνεργασίες με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Από τον Σεπτέμβριο του 2015, είμαστε με έναν συνασπισμό κομμάτων, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, στη Βουλή, παρόντες σε όλες τις πολιτικές εξελίξεις.
Ποιες ήταν οι πιο κρίσιμες και δύσκολες στιγμές στη διάρκεια αυτών των δύο χρόνων;
Η συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Απαιτούσε σχέδιο και όραμα. Υπήρχαν και διαφωνίες, που προέρχονται κυρίως από τη διαφορετική ανάγνωση του παρελθόντος. Όμως με ενδιαφέρει το παρόν και το μέλλον και όχι το παρελθόν. Επίσης, στη χώρα μας αντιμετωπίζεις συνεχώς τη δυσκολία ότι δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασιών. Η μεγαλύτερη δυσκολία όμως αυτά τα δύο χρόνια, αλλά και ταυτόχρονα πρόκληση για το μέλλον, είναι να πειστούν όλοι να προχωρήσουμε στις αναγκαίες υπερβάσεις με στόχο μία ισχυρή, ενωμένη και ανανεωμένη Κεντροαριστερά.
Πιστεύετε ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι για αυτόν τον στόχο;
Ο κόσμος της Κεντροαριστεράς είναι έτοιμος εδώ και καιρό, απαιτεί να υπερβούν όλοι τις κομματικές περιχαρακώσεις και τους εγωισμούς. Δεν είναι δυνατόν σήμερα, το 2017, να μένουμε προσκολλημένοι σε σύμβολα και στερεότυπα του παρελθόντος, σε δεκαετίες και πρότυπα πολιτικής που έχουν οριστικά ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι αφετηρία για τη δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου. Για αυτό προχωράμε στο πολιτικό και προγραμματικό Συνέδριο στις 30 Ιουνίου – 2 Ιουλίου. Τώρα όμως έφθασε η ώρα για γενναίες αποφάσεις από όλους, μακριά από αλαζονείες και τάσεις ηγεμονισμού. Να σηματοδοτήσουμε το νέο σε πρόσωπα, σύμβολα, ιδέες και προγράμματα.
Αυτό σημαίνει ενιαίο κόμμα και όχι ομοσπονδιακός και πολυκομματικός συνασπισμός με συνιστώσες;
Ενιαίο προοδευτικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, με υπέρβαση των υφιστάμενων κομμάτων και κινήσεων και της μεταβατικής ομοσπονδιακής πολυκομματικής δομής, μέσα από ένα Ιδρυτικό Συνέδριο και εκλογή επικεφαλής του από τη βάση εντός του 2017. Τόσο απλό και ξεκάθαρο.
Παρακολουθώ ότι καθημερινά ασκείτε σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Γιατί;
Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα ήρθε στην εξουσία καβαλώντας το κύμα του λαϊκισμού και κυβερνά με ιδεολογικές εμμονές και ψέματα. Η διαπραγμάτευσή της οδηγεί σε πανωλεθρία. Νέα απαράδεκτα μέτρα 5 δισ. ευρώ, συμφωνία σε υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια, μη άμεση ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση, μη ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους. Δεσμεύουν τη χώρα για πολλά χρόνια, υπονομεύοντας την πιθανότητα εξόδου από την κρίση. Πρόκειται για απαράδεκτους ερασιτεχνισμούς στις «πλάτες» μιας ολόκληρης χώρας. Δυστυχώς, οι αυταπάτες έχουν επώδυνες συνέπειες για την κοινωνία.
Ποια πολιτική πιστεύετε ότι χρειάζεται ο τόπος σήμερα;
Μία πολιτική με σταθερή προσήλωση στο κράτος δικαίου, στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, που δεν θα λαϊκίζει, δεν θα υπόσχεται εύκολες λύσεις, δεν θα φοβάται το πολιτικό κόστος, επιδιώκοντας παντού προοδευτικές τομές και ανατροπές, με σύγχρονες υπηρεσίες κοινωνικής πολιτικής και ανάπτυξη της υγιούς και όχι της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας.
Δώστε μας ένα παράδειγμα από έναν χώρο που τον γνωρίζετε καλά… την αγροτική ανάπτυξη. Τι πρέπει να γίνει;
Πρόκειται για έναν από τους ελάχιστους τομείς που υπάρχουν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι στη χώρα μας. 19 δισ. ευρώ κοινοτικοί πόροι εξασφαλίστηκαν για αυτή την επταετία, με επίπονες διαπραγματεύσεις το 2013. Παραμένουν όμως σήμερα αναξιοποίητοι. Απαιτείται άμεσα ένα νέο σχέδιο εθνικής αγροτικής ανάπτυξης. Με έμφαση στα ποιοτικά αγροτικά προϊόντα, στους νέους αγρότες, στη δημιουργία ενός νέου συστήματος συμβουλευτικών υπηρεσιών, στις επενδύσεις. Είναι ένας τομέας που μπορεί να δώσει νέες θέσεις εργασίας μειώνοντας την ανεργία και να παράγει πλεονάσματα και όχι ελλείμματα. Η ανεπάρκεια όμως της σημερινής κυβέρνησης και σε αυτόν τον τομέα δείχνει ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα σχέδιο εξόδου από την κρίση.
Γιατί να ψηφίσουν εσάς οι πολίτες στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση;
Όλοι όσοι θέλουν την απομάκρυνση αυτής της κυβέρνησης δεν είναι συντηρητικοί, δεξιοί και νεοφιλελεύθεροι. Είναι οι προοδευτικοί και κεντροαριστεροί πολίτες που απογοητεύθηκαν και τώρα επιδιώκουν μία σοσιαλδημοκρατική πρόταση. Σήμερα η ΝΔ συνεχίζει να είναι προσκολλημένη στις παραδοσιακές λογικές των πελατειακών σχέσεων και σε συντηρητικές αντιλήψεις. Η χώρα μας έχει πληρώσει τη λογική των μονοκομματικών κυβερνήσεων της αλαζονείας. Η υπέρβαση της κρίσης δεν μπορεί να γίνει επιστρέφοντας στα λάθη του παρελθόντος.
Θα συμμετάσχετε μετά τις εκλογές σε μια κυβέρνηση με τη ΝΔ;
Η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση όλων των δυνάμεων που θέλουν τη χώρα εντός ΕΕ και Ευρωζώνης, με στόχο την έξοδο από τα μνημόνια, την πολιτική σταθερότητα και την εθνική συνεννόηση. Τα σημερινά μεγάλα προβλήματα της χώρας δεν λύνονται με οριακές πλειοψηφίες. Η ενίσχυση του χώρου μας απαιτείται, ώστε με την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών να έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε τις θέσεις μας και την εθνική συνεννόηση.
Ορισμένα πράγματα για εσάς δεν είναι ευρέως γνωστά, δεν μιλάτε συχνά για τη ζωή σας και σαφώς επικεντρώνεστε πια στην πολιτική επικαιρότητα. Πού μεγαλώσατε, πού ζήσατε;
Μεγάλωσα στη Βέροια, η οποία είναι μία πανέμορφη πόλη με πλούσια ιστορία. Έφυγα για σπουδές στη Γεωπονική στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέρασα ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου. Εργάστηκα σε αρκετές πόλεις, όπως στη Θεσσαλονίκη, στη Φλώρινα και στην Κέρκυρα. Πλέον, εδώ και πέντε χρόνια ζω μόνιμα στην Αθήνα.
Ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας όμως είναι η ακαδημαϊκή σας σταδιοδρομία, εξάλλου είστε διδάκτωρ Αγροτικής Οικονομίας, με πλούσιο επιστημονικό βιογραφικό…
Πράγματι, ασχολήθηκα από πολύ νωρίς με το γνωστικό μου αντικείμενο, αυτό της Αγροτικής Οικονομίας, στο οποίο απέκτησα μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Στα 28 μου ξεκίνησα να διδάσκω στα Ανώτατα Ιδρύματα της χώρας. Εργάστηκα σε ερευνητικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μοίραζα τον χρόνο μου ανάμεσα σε διαλέξεις και έρευνα. Αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό για τους νέους επιστήμονες στο εξωτερικό, αλλά όχι στη χώρα μας, όπου οι συντηρητικές νοοτροπίες είναι διάχυτες παντού…
Και πώς αποφασίσατε να αφήσετε τη δουλειά σας και την ακαδημαϊκή πορεία και να ασχοληθείτε ενεργά με την κομματική ζωή του τόπου, χωρίς να είστε από πολιτικό τζάκι;
Αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με τα κομματικά στα χρόνια της κρίσης, όταν η πολιτική δεν ήταν και πολύ δημοφιλής. Όμως θεώρησα ότι τώρα είναι η ώρα για να βγούμε μπροστά οι άνθρωποι της γενιάς μου που θέλουμε να προσφέρουμε και όχι να κερδίσουμε από την πολιτική. Για το γεγονός ότι δεν προέρχομαι από τον κομματικό σωλήνα και από πολιτικό τζάκι, έχετε δίκιο, θέλει και τόλμη και τύχη, γιατί δεν υπάρχουν ίσες ευκαιρίες…
Είχε περάσει από το μυαλό σας παλαιότερα ότι μια μέρα θα μπορούσατε να γίνετε πρόεδρος κόμματος;
Δεν σκέφτομαι στη ζωή μου θέσεις και αξιώματα, αλλά το πώς θα προσφέρω στην κοινωνία, μόνο αυτό με απασχολεί.
Τι σας ενοχλεί περισσότερο στη χώρα μας;
Ότι μέσα στην περίοδο της κρίσης διευρύνεται επικίνδυνα η νοοτροπία «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» και διευρύνονται οι λογικές κοινωνικού αυτοματισμού. Η συμπεριφορά αυτή κυριαρχεί, δυστυχώς, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο και πρέπει άμεσα να την ανατρέψουμε.
Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι γρήγορες αποδράσεις στη χώρα μας, που έχει υπέροχα μέρη, αρκούν για να αλλάξεις παραστάσεις. Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω στον κινηματογράφο και κυρίως στο θέατρο, σε ταβέρνες με φίλους, να δω ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου στο γήπεδο.
Ποια θεατρική παράσταση είδατε τελευταία που σας άρεσε;
Τη «Λαμπεντούζα», ένα έργο του Άντερς Λουστγκάρτεν σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Μια ανθρώπινη ματιά πάνω στο θέμα του αδικαιολόγητου ρατσισμού και της προσφυγιάς, με φόντο το νησί της Ιταλίας που συνδέθηκε με το Προσφυγικό.
Πώς φαντάζεστε σε δέκα χρόνια από σήμερα τη ζωή σας;
Να συνεχίσω να ασχολούμαι με πράγματα που μου αρέσουν και να είμαι χρήσιμος στην κοινωνία. Να είμαι με την οικογένειά μου και να έχω μία ισορροπημένη ζωή σε όλα τα επίπεδα. Αυτό που με ανησυχεί όμως είναι το πώς θα είναι η χώρα σε δέκα χρόνια από σήμερα. Γι’ αυτό χρειάζεται να ανατρέψουμε τις σημερινές αδιέξοδες πολιτικές, για να μην έρθουν πολύ δύσκολα χρόνια με ακραίες καταστάσεις.
Έχετε φίλους; Ασχολείστε με τον αθλητισμό; Βγαίνετε ή σας απορροφούν τα κοινοβουλευτικά σας καθήκοντα;
Έπαιζα βόλεϊ παλαιότερα σε αθλητικό σύλλογο, δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι μόνο ως θεατής. Τώρα όσον αφορά τους φίλους, αυτοί είναι ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της ζωής. Οι πραγματικοί μου φίλοι είναι λίγοι αλλά καλοί και οι περισσότεροι είναι εκτός της κομματικής καθημερινής ενασχόλησης. Δυστυχώς, δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο να τους/μας αφιερώσω, αλλά σε κάθε ευκαιρία βγαίνουμε, τα λέμε και αναπληρώνουμε τον χαμένο χρόνο.
Συνέντευξη στη Χρύσα Σαραντοπούλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 10/6
