Υπάρχει ένας καλός τρόπος για να μη λες την αλήθεια χωρίς να λες ψέματα.
Τον χρησιμοποίησε και ο πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του την περασμένη Δευτέρα στο υπουργείο Απασχόλησης. Η ανεργία μειώνεται, είπε, και είναι αλήθεια. Στο διάστημα Φεβρουαρίου-Ιουνίου 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη», το ισοζύγιο στις ροές μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα ήταν θετικό. Δημιουργήθηκαν 255.903 νέες θέσεις εργασίας, ενώ στο αντίστοιχο εξάμηνο του 2016 οι νέες θέσεις ήταν 234.664. Αν επικαλεστείς τα στοιχεία με αυτόν τον τρόπο (όπως το κάνουν και πολλά κυβερνητικά στελέχη), πράγματι πρόκειται για μια θετική εξέλιξη.
Ωστόσο, πρόκειται για τη μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι αυτή που λέει πως από αυτές τις θέσεις εργασίας το 51,74% είναι θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης. Οι περισσότερες από τις μισές δηλαδή, αφορούν σε δουλειές των 300 ή και λιγότερων ευρώ τον μήνα.
Αν υπήρξε δηλαδή μια μικρή μείωση της ανεργίας την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2016 (που επαναλαμβάνεται και φέτος), ήταν συγκυριακή και οφειλόταν, κατά κύριο λόγο, στην πρωτοφανή άνοδο του τουρισμού στην Ελλάδα. Ας είναι όμως.
Την ίδια ημέρα πάντως που ο πρωθυπουργός επισκεπτόταν το υπουργείο Απασχόλησης και δήλωνε ότι η πιο σημαντική θετική είδηση των τελευταίων χρόνων είναι η μείωση των ποσοστών ανεργίας και η αύξηση της απασχόλησης, δημοσιοποιούνταν στοιχεία έρευνας για την ανεργία αλλά και για τις προσδοκίες των νέων, που δίνουν μια σχεδόν εφιαλτική εικόνα. Μια εικόνα σαφώς αισθητή στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Η Eurostat καταγράφει αρνητικό ρεκόρ ανεργίας των νέων κάτω των 25 ετών, σε ποσοστό 47%. Οι άνεργοι στους καταλόγους του ΟΑΕΔ αυξήθηκαν σε σχέση με τον «σαμαρο-βενιζελικό» Απρίλη του ’14, από 828.299 σε 865.209 – αύξηση κατά 37.000. Το ίδιο διάστημα πήραν των ομματιών τους πάνω από 80.000, σε αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό (αν παρέμειναν και αυτοί, θα μιλούσαμε για μεγαλύτερους αριθμούς).
Η δεύτερη φορά που ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε τη μέθοδο της μισής αλήθειας είναι όταν αναφέρθηκε στην Επιθεώρηση Εργασίας και στην αναβάθμισή της επί των ημερών της σημερινής κυβέρνησης.
«Δεν φοβόμαστε να τα βάλουμε με εργοδότες που χωρίς πρόβλημα βιωσιμότητας έκαναν την κρίση ευκαιρία για να καταπατούν την εργατική νομοθεσία», είπε με σχεδόν ηρωικό τρόπο. Αυτή είναι η βολική ερμηνεία της αλήθειας από τον πρωθυπουργό, ο οποίος προηγουμένως υπέγραψε τις «ομαδικές απολύσεις» και άσκησε σφοδρή επίθεση στη Δικαιοσύνη.
Η μη βολική όμως αλήθεια για την υπόθεση που λέγεται Επιθεώρηση Εργασίας περιέχεται σε πρόσφατη (Ιούνιος 2017) έρευνα καθηγητών, που δείχνει μερικά αποκαλυπτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ανυπαρξία ελέγχων στην αγορά εργασίας. Η ανασφάλιστη εργασία αφορά σε 500.000 εργαζομένους, άλλοι 300.000 απασχολούνται ως μισθωτοί, αλλά στην πράξη είναι αυτοαπασχολούμενοι, περίπου 200.000 εργάζονται οκτάωρα και καταχωρούνται ως μερικά απασχολούμενοι και 900.000 μισθωτοί παίρνουν τις αμοιβές τους με καθυστέρηση από έναν έως δεκαπέντε μήνες!
Παρ’ όλα αυτά, το σημαντικό δεν είναι η παλαιοκομματική συμπεριφορά των κυβερνώντων και η προσπάθεια αλλοίωσης της αλήθειας. Το σημαντικό είναι πως οι νέοι άνθρωποι αυτής της χώρας διακατέχονται από δείκτες σχεδόν απόλυτης απαισιοδοξίας. Η μεγάλη πλειονότητα των νέων δεν δίνει πολλές ελπίδες στο ενδεχόμενο να βρει κάποια δουλειά τους επόμενους έξι μήνες, αφού οι ίδιοι βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να κινείται σε χειρότερα επίπεδα από εκείνο των γονιών τους και δηλώνουν σε μεγάλα ποσοστά διατεθειμένοι να φύγουν για το εξωτερικό προκειμένου να βρουν μια απασχόληση.
Γι’ αυτό και είναι προκλητικό ο πρωθυπουργός να πανηγυρίζει για τις… επιτυχίες της κυβέρνησης στην –υποτιθέμενη– μείωση του αριθμού των ανέργων, όταν οι μισοί νέοι 18-35 ετών δηλώνουν ότι συντηρούνται οικονομικά από τους γονείς τους ή άλλον συγγενή τους, ενώ μόλις το 15% προβλέπει ότι θα βρει δουλειά στους επόμενους έξι μήνες.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν έχει κάνει τίποτα απολύτως για τη
μείωση της ανεργίας. Το αντίθετο ακριβώς, μάλιστα. Εδώ πάμε στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση. Ή προχωράμε με τον αραμπά. Το Ελληνικό, π.χ., που θα δημιουργήσει 70.000 νέες θέσεις εργασίες και θα μεταμορφώσει το παραλιακό μέτωπο, έχει αποφασισθεί να προχωρήσει εδώ και έναν χρόνο και θα χρειασθούν ακόμη πολλοί μήνες, ώσπου η πρώτη μπουλντόζα να μπει στο παλιό αεροδρόμιο.
Για να πουληθεί ο ΟΛΠ στους Κινέζους και να λειτουργήσουν οι Σκουριές στη Χαλκιδική, χρειάσθηκαν δύο χρόνια αλλεπάλληλες παρεμβάσεις και απειλές της τρόικας. Για τις Σκουριές μάλιστα, ακόμη και σήμερα κυβερνητικοί καιροφυλαχτούν μήπως βρουν τρόπο να τινάξουν στον αέρα τη γιγαντιαία αυτή επένδυση. Και αυτό που συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας είναι πως για να μπορέσει να δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας –ώστε να υπάρξει κάποιος θετικός αντίκτυπος στον «ωκεανό» των ανέργων της ελληνικής κοινωνίας–, θα πρέπει να γυρίσει με πραγματική ορμή την παραγωγική ρόδα της οικονομίας.
Για την απογείωση της ελληνικής οικονομίας χρειάζεται συγκεκριμένο εμπνευσμένο σχέδιο, με επιθετική αναπτυξιακή εκστρατεία στο εξωτερικό, με την επιστράτευση γενναίων επενδυτικών κινήτρων για σημαντικές επενδύσεις στις τηλεπικοινωνίες, στον τουρισμό, στην Ενέργεια, στην αγροτική παραγωγή, στις τεχνολογίες αιχμής, στην Παιδεία! Δεν «παίρνει μπρος» η πραγματική οικονομία με νέα προπαγανδιστικά αφηγήματα του τύπου «βγαίνουμε τώρα στις αγορές» ή με το ενδιαφέρον μας για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων στους ΟΤΑ, την επέκταση των βαρέων και ανθυγιεινών στους κηπουρούς και την αύξηση στους διορισμούς των δημοσίων υπαλλήλων.
Για να γυρίσει ο τροχός της οικονομίας, θέλει δουλειά πολλή, κατά πώς λέει και ο ποιητής.
του Φώτη Σιούμπουρα
