Αλήθεια, ποια είναι η κεντρική πολιτική της κυβέρνησης; Ποια ήταν τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Ποια μέχρι το καλοκαίρι του 2015, όταν η τύχη της χώρας είχε αφεθεί ουσιαστικά στα χέρια του Γιάνη (με ένα «ν») Βαρουφάκη;
Απάντηση: Ήταν και είναι και σήμερα η ίδια ακριβώς: Αυτή που πρότεινε ο πρωθυπουργός στον Βαρουφάκη, εμπνευσμένη από μια συνομιλία του με τον Γιάννη Δραγασάκη, όπως περιγράφεται στο βιβλίο του πρώην υπουργού Οικονομικών: «Να προχωρήσουμε με δύο τρόπους, έναν δημόσιο και έναν κρυφό. Δημοσίως να προσεγγίσουμε τους δανειστές με έναν δεξιό τρόπο, ότι τώρα είμαστε τα καλά παιδιά, και ταυτόχρονα, στο παρασκήνιο, να ετοιμάζουμε την αντεπίθεσή μας».
Αυτό το σύστημα «δύο τρόπων» ήταν και είναι η σημαία του ΣΥΡΙΖΑ και με αυτήν κυβερνάει τη χώρα. Άλλα λέμε για να ικανοποιούμε λαό, εταίρους, δανειστές, κεφάλαιο, φίλους και εχθρούς, και άλλα σχεδιάζουμε υπογείως. Και αυτό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ως κυβέρνηση, ταυτόχρονα, δύο γραμμές: Η χώρα φεύγει από το ευρώ και πάει στη δραχμή, όπως παραδέχθηκε τώρα ο κ. Λαφαζάνης. Η χώρα μένει στο ευρώ. Όλοι οι υπουργοί που ανήκαν στη μία ή στην άλλη γραμμή κυβερνούσαν ακολουθώντας τη γραμμή που πίστευαν! Δεν υπήρχε κεντρική πολιτική της κυβέρνησης!
Γράφει ο Βαρουφάκης, για να επανέλθουμε στα του βιβλίου και κυρίως σε όσα δεν έχουν γίνει ευρέως γνωστά: «Ρώτησα τον Τσίπρα πώς θα υπερασπιστώ το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης σαν υπουργός Οικονομικών αφού διαφωνώ μαζί του;». Κανένα πρόβλημα, του είπε ο τότε μέλλων πρωθυπουργός. Δεν είσαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και δεν έχεις υποχρέωση να το υπερασπιστείς!
Ακόμη: Τη νύχτα πριν κλείσουν οι τράπεζες ο Βαρουφάκης, στην ακαταλαβίστικη λογική «άλλα λέμε και άλλα κάνουμε», πρότεινε να μείνουν ανοιχτές οι τράπεζες και τη Δευτέρα να ξεμείνουν από λεφτά και να αναγκαστούν να τις κλείσουν οι τραπεζίτες! «Και τότε να βγούμε στους δρόμους να διαδηλώνουμε μαζί με τους πολίτες κατά της τρόικας»!
Με αυτήν τη νοοτροπία εξακολουθούν, σαν να μην πέρασε μια μέρα, να κυβερνούν και σήμερα τη χώρα; Δυστυχώς, δεν έχουμε κανένα δείγμα πως απέβαλαν την ιδεολογία τους, που καθορίζει και τις πολιτικές τους συμπεριφορές. Δεν είχαμε ούτε μια δημόσια αυτοκριτική για τα όσα έπραξαν το πρώτο εξάμηνο του 2015, ούτε μια «συγγνώμη» προς τον ελληνικό λαό για τα δύο μνημόνια που του φόρτωσαν στην πλάτη του, μαζί με τα 100 δισ. που κόστισε η μέχρι τώρα διακυβέρνησή τους.
Η αναγνώριση –για πρώτη φορά– από τον πρωθυπουργό ότι έκανε μεγάλα λάθη θα μπορούσε να ήταν μια πράξη γενναιότητας. Δυστυχώς, η αναγνώριση έρχεται με τεράστια καθυστέρηση και κυρίως κάτω από το βάρος των απίστευτων αποκαλύψεων Βαρουφάκη για τα όσα διαδραματίστηκαν τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Ανεξάρτητα από τις σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από τις εκμυστηρεύσεις του πρώην υπουργού Οικονομικών, η εικόνα που παρουσιάζεται για τον κ. Τσίπρα και μια σειρά κορυφαία κυβερνητικά στελέχη είναι πραγματικά τραγελαφική.
Εικόνα που εν πολλοίς επιβεβαιώνει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όταν ομολογεί στη συνέντευξή του στην «Guardian» ότι «όταν ήρθα σε αυτό το γραφείο, δεν είχα καμία εμπειρία ή αίσθηση πόσο μεγάλες θα ήταν οι καθημερινές δυσκολίες». Έτσι απλά. Στην αρχή, λέει, είχε απλώς ορισμένες «αυταπάτες», όπως τις χαρακτήριζε, χωρίς ποτέ να μας αποκαλύψει ποιες είναι αυτές και τώρα οι «αυταπάτες» αναβαθμίστηκαν και έγιναν λάθη, αλλά όχι όποια κι όποια. Λάθη στην επιλογή των ανθρώπων.
Μόνο που αυτή την τραγική επιπολαιότητα και την παντελή έλλειψη γνώσης τόσο της ελληνικής πραγματικότητας όσο και των διεθνών και ευρωπαϊκών συσχετισμών, αυτή την έλλειψη κεντρικής πολιτικής, την πλήρωσαν –και θα την πληρώνουν για πολύ καιρό ακόμα– οι Έλληνες πολίτες. Αλλά οποιοσδήποτε πολίτης κάνει κάποιο μεγάλο λάθος, είτε από άγνοια είτε από υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του, το πληρώνει ο ίδιος.
Τα μεγάλα λάθη που αναγνωρίζει εκ των υστέρων ο κ. Τσίπρας τα πλήρωσαν οι Έλληνες πολίτες, η οικονομία, οι τράπεζες, με νέα δυσβάστακτα βάρη, με νέες περικοπές, με κλείσιμο επιχειρήσεων και περισσότερη ανεργία.
Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι, παρά αυτή την καταστροφική πολιτική, συνεχίζουν με την ίδια αλαζονεία, τις ίδιες διχαστικές αντιλήψεις και με έλλειψη κεντρικής πολιτικής.
Ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε τα στελέχη του διανοήθηκαν να ζητήσουν, έστω και τώρα, μια «συγγνώμη» από τους πολίτες που εξαπάτησαν.
Είναι τραγικό να παραδέχεται ο πρωθυπουργός ότι έδωσε στους δανειστές «περισσότερα από όσα τους έδωσε ποτέ ο Σαμαράς», ότι οι πολίτες δικαιούνται να τους αποκαλούν ψεύτες, αλλά δίνοντάς τους το ελαφρυντικό ότι δεν είναι και διεφθαρμένοι. Αν αυτό το θεωρεί τιμητικό, τότε δεν αντιλαμβάνεται ακόμα πόσο κακό έχει προκαλέσει στη χώρα.
Δεν αντιλαμβάνεται ότι από τις τότε «αυταπάτες» στα τώρα «λάθη» δεν είναι παρά μόνο… μια ώρα δρόμος!
Του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 29/7
