Σοβαρές επιφυλάξεις για το αφήγημα της κυβέρνησης περί επιστροφής στην κανονικότητα και στη σταθερότητα εκφράζει με συνέντευξή του στο «Π» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και βουλευτής Ρεθύμνου της ΝΔ Γιάννης Κεφαλογιάννης.
Συνέντευξη στον Γιώργο Ευγενίδη
Παράλληλα, τονίζει ότι με κυβέρνηση ΝΔ η πρακτική της «βροχής τροπολογιών» δεν θα επαναληφθεί, ενώ υπογραμμίζει ότι η ΝΔ επιθυμεί να πείσει ότι θα είναι μια πολύ καλή κυβέρνηση, όχι απλά καλύτερη του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Κεφαλογιάννη, η κυβέρνηση έχει ορίσει ως βασικό στόχο για το επόμενο διάστημα την επιστροφή στην κανονικότητα. Θεωρείτε πως αυτό είναι εφικτό;
Θα είχε ενδιαφέρον να μας εξηγήσει η κυβέρνηση πώς αντιλαμβάνεται την «κανονικότητα». Είναι κανονικότητα οι απροκάλυπτες παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης; Η ανοχή, αν όχι η επιβράβευση, της ανομίας; Η παρεμπόδιση του έργου της Αστυνομίας, όπως στην περίπτωση της μη προσαγωγής των μελών του Ρουβίκωνα που εισήλθαν στη Βουλή; Συνιστά μήπως κανονικότητα η επιστροφή της Παιδείας στη δεκαετία του ’80 ή η προώθηση δημοψηφίσματος για τη συνταγματική αναθεώρηση; Αν πάλι αναφέρονται στο πεδίο της Οικονομίας, αυτό μόνο ως αυτοτρολάρισμα μπορώ να το εκλάβω. Τι ακριβώς μας λένε; Ότι μετά από τρία χρόνια «αγωνιστικής» διαπραγμάτευσης που στοίχισαν στον ελληνικό λαό 100 δισ., δύο επιπλέον μνημόνια και την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, θα επιστρέψουμε σε μια κανονικότητα όπως αυτή που βίαια διέκοψαν τον Δεκέμβρη του 2014;
Πάντως, έγινε η πρώτη έξοδος στις αγορές και ετοιμάζονται κι άλλες. Αυτό δεν είναι ένα δείκτης σταθεροποίησης ή θεωρείτε πως πρόκειται αμιγώς για επικοινωνιακά τεχνάσματα;
Θα ήταν μια ένδειξη σταθερότητας αν είχε ενταχθεί σε ένα πλαίσιο συνεπούς και συνεκτικής πολιτικής για την έξοδο από την κρίση. Με προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, ορθολογική διαχείριση των δημοσίων δαπανών, υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της λειτουργικότητας της δημόσιας διοίκησης και της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας. Η απουσία ακριβώς αυτών των πολιτικών αντανακλάται στο υψηλό επιτόκιο με το οποίο δανείστηκε η χώρα. Αποτυπώνεται επίσης στο γεγονός ότι αν εξαιρέσουμε το 1 δισ. της προσφοράς των ελληνικών τραπεζών, οι υπόλοιποι 200 επενδυτές προσέφεραν κατά μέσο όρο λιγότερα από 30 εκατ. ο καθένας.
Τελικά για ποιον ήταν «δοκιμαστικός» ο χαρακτήρας της εξόδου στις αγορές; Για τους επενδυτές ή για τη χώρα μας; Νομίζω περισσότερο για τους πρώτους. Φοβάμαι πως το εγχείρημα της εξόδου στις αγορές θα μετατραπεί σε ένα νέο αφήγημα της κυβέρνησης που με περισσό κυνισμό θα αντικαταστήσει ένα προηγούμενο -αυτό της διευθέτησης του χρέους- στο βωμό της εκλογικής σκοπιμότητας. Επικοινωνιακά έχει μετατραπεί σε ένα διαβατήριο για την επαναπροσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ με τα, τσακισμένα οικονομικά, μεσαία στρώματα. Ταυτόχρονα, όμως, του προσφέρει βαθμούς ελευθερίας για νέες αγωνιστικές ασκήσεις το φθινόπωρο ώστε να συγκρατηθεί μέρος της αντιμνημονιακής εκλογικής του βάσης. Θα δούμε…
Είδαμε το τελευταίο διάστημα την πρακτική με τον ορυμαγδό τροπολογιών στη Βουλή. Επειδή, δεν είναι κάτι καινοφανές, η ΝΔ μπορεί να δεσμευθεί ότι δεν θα εφαρμόσει τέτοιες κοινοβουλευτικές πρακτικές ως κυβέρνηση;
Θα μου επιτρέψετε να πω ότι αυτό που συμβαίνει επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ δεν έχει προηγούμενο. Βιώνουμε μια νομοθετική παρακμή. Και είναι πραγματικά λυπηρό ότι αυτό γίνεται με την ανοχή του προέδρου της Βουλής. Στο τελευταίο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, σχεδόν ανά δέκα λεπτά η κυβέρνηση κατέθετε τροπολογίες. Ψηφίζονται νόμοι όπου τα άρθρα των τροπολογιών είναι περισσότερα από τα κύρια άρθρα του νομοσχεδίου. Κατατίθενται τροπολογίες ή ακόμη και ολόκληρα νομοσχέδια, όπως αυτό για τους ΟΤΑ, για τα οποία το ΓΛΚ δεν μπορεί να υπολογίσει τις δημοσιονομικές επιπτώσεις. Έρχονται προς ψήφιση τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που περνούν και κλείνουν το μάτι σε διάφορες κοινωνικές τάξεις με πολύ μεγάλο δημοσιονομικό κόστος, το οποίο κανείς δεν γνωρίζει – ούτε καν οι ίδιοι οι κυβερνώντες. Η πρακτική αυτή συνιστά ασέβεια προς τους βουλευτές όλων των κομμάτων και προς τη νομοθετική λειτουργία του Κοινοβουλίου. Ποτέ στο παρελθόν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο και ούτε υπάρχει περίπτωση να ξανασυμβεί επί ημερών ΝΔ.
Επιμένετε στα αιτήματα για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το Noor 1 και τη διαπραγμάτευση του 2015. Το Μαξίμου, όμως, αντιτείνει ότι πρόκειται απλά για αντιπερισπασμό…
Αντιπερισπασμό από τι; Από την… πρώτη δόση της βαριάς φορολογίας που πληρώνουν αυτές τις μέρες οι Έλληνες και θα πληρώνουν μέχρι το τέλος του χρόνου; Ας σοβαρευτούμε. Μπορεί να μην ενδιαφέρει τον κ. Καμμένο να αποκαταστήσει τα κίνητρά της και την έκταση της εμπλοκής του στην υπόθεση του Noor 1, ενδιαφέρει όμως τους Έλληνες πολίτες. Όσο για τη διαπραγμάτευση του 2015, η σιωπή του κ. Τσίπρα, μετά τα όσα του καταλογίζει ο κ. Βαρουφάκης, συνιστά πια απόδειξη ενοχής. Είναι πια ξεκάθαρο σε όλους ότι υπήρχε σχέδιο εξόδου από την Ευρωζώνη. Εγκαταλείφθηκε μετά το δημοψήφισμα, όταν ο κ. Τσίπρας αντιλήφθηκε ότι θα προκαλούνταν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, φοβήθηκε παραπομπή στη Δικαιοσύνη και μιλούσε για νέο «Γουδή». Οι Έλληνες δικαιούνται να μάθουν ποιοι είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι των σχεδίων που οδήγησαν σε κλειστές τράπεζες, δύο αχρείαστα μνημόνια, 100 δισ. ζημιά στην ελληνική κοινωνία και ενεχυρίαση του μέλλοντος της χώρας για πολλά χρό- νια. Και θα το μάθουν είτε το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι.
Το επόμενο διάστημα, με ορόσημο τη ΔΕΘ, αναμένεται περαιτέρω κωδικοποίηση του προγράμματος της ΝΔ. Προς ποια κατεύθυνση θα είναι αυτή;
Στην κατεύθυνση της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς το πολιτικό σύστημα. Να ξεκαθαρίσω όμως κάτι: η αξιοπιστία της πολιτικής δεν αποκαθίσταται με πολιτικά προ- γράμματα όπως το «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του ΣΥΡΙΖΑ.
Όσοι περιμένουν από τη ΝΔ κάτι αντίστοιχο, μάλλον θα απογοητευτούν. Δεν διαμορφώνουμε ένα πρόγραμμα για να κερδίσουμε τις εκλογές αλλά για να κυβερνηθεί η χώρα. Για να βγούμε οριστικά από την κρίση. Δεν αρκεί σε κανέναν να κερδίσουμε τις εκλογές επειδή ο κόσμος έχει αποφασίσει να διώξει τη σημερινή κυβέρνηση. Ούτε θέλουμε να πείσουμε ότι απλώς δεν θα είμαστε χειρότεροι από τον ΣΥΡΙΖΑ – σιγά το κατόρθωμα εξάλλου. Θέλουμε να πείσουμε ότι θα είμαστε μία πολύ καλή κυβέρνηση. Γι’ αυτό και η σύνταξη των θέσεων και των προτάσεών μας δεν είναι μια στατική, μια one-off διαδικασία.
Είναι μια απολύτως δυναμική διαδικασία, που εξελίσσεται καθημερινά από την επαφή με χιλιάδες πολίτες, που αντιλαμβάνεται τις πραγματικές ανάγκες τους και που αποτυπώνεται στις μάχες που δίνουμε στη Βουλή και την κοινωνία. Τέλος, υπάρχει ο διακηρυγμένος στόχος της διεύρυνσης του κόμματος. Με τι όρους, όμως, και προς ποια κατεύθυνση;
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ που κυκλοφόρησε το Σάββατο 5/8
