Θα πρέπει κάποιος να ενημερώσει τον πρωθυπουργό ότι η συμφωνία του Eurogroup της 15ης Ιουνίου προβλέπει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να καταγράφει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ για πέντε χρόνια, από το 2018 έως το 2022.
Εάν ο κ. Τσίπρας και οι σύμβουλοί του είχαν φροντίσει, ας πούμε, να ρωτήσουν τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γιώργο Χουλιαράκη, ο οποίος χειρίστηκε το όλο θέμα και είναι πολύ καλός με τα νούμερα, θα μάθαιναν πως η Ελλάδα δεσμεύτηκε μέσα σε 60 μήνες να καταγράψει αθροιστικά πλεονάσματα ύψους 35 δισ. ευρώ (6,5 δισ. ευρώ ετησίως)!
Για να καταστεί αυτό εφικτό, θα πρέπει είτε η οικονομία της Ελλάδας να επεκτείνεται με ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 3% στο διάστημα 2018-2022, είτε, εάν δεν συμβεί αυτό, η χώρα να δεσμευθεί σε νέα δημοσιονομικά μέτρα!
Το πόσο κοντά είμαστε στο δεύτερο σενάριο προκύπτει αβίαστα από το γεγονός ότι το ΔΝΤ αμφισβητεί ήδη ότι το 2018 η Ελλάδα θα καταγράψει πρωτογενές πλεόνασμα 6,6 δισ. ευρώ ή 3,5% του ΑΕΠ, που προβλέπει το μνημόνιο. Το ΔΝΤ θεωρεί ότι το πλεόνασμα θα κινηθεί στην περιοχή του 2,2% του ΑΕΠ, δηλαδή θα ανέλθει στα 4,1 δισ. ευρώ, ήτοι θα είναι 2,5 δισ. ευρώ μικρότερο του στόχου του προγράμματος.
Πώς θα καλυφθεί αυτό το κενό; Ασφαλώς με νέα μέτρα.
Βέβαια, τα θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα που συνομολόγησε η κυβέρνηση Τσίπρα έχουν εφαρμοστεί ήδη πριν από την ώρα τους (όπως έγινε το 2015). Κάτι για το οποίο ο πρωθυπουργός επιχαίρει, διότι μπορεί να μοιράζει «κοινωνικό μέρισμα», όπως είπε και στην τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Η πραγματικότητα είναι πως ο πρωθυπουργός μιλάει, το έκανε και στη ΔΕΘ, ανέξοδα για την περίοδο 2018-2022, διότι αυτά που υπέγραψε εκείνος φαρδιά-πλατιά θα πρέπει να τα υλοποιήσει ή να επαναδιαπραγματευτεί άλλη κυβέρνηση.
Όμως, η μεγαλύτερη τιμωρία για τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι να εφαρμόσει ο ίδιος τις «σφαγές» των συντάξεων και των μισθών και τις απολύσεις στο Δημόσιο και την ακόμα μεγαλύτερη κατάργηση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Τα οποία έχει υπογράψει και δεσμευτεί ότι θα εφαρμοστούν από το 2018 και μέχρι το 2022! Και τα οποία καθυστερεί να εφαρμόσει, ποντάροντας ότι θα τα εφαρμόσει η «δεξιά παρένθεση» του Κυρ. Μητσοτάκη. Την οποία και σχεδιάζει να ανατρέψει με την επόμενη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας! Και με την επακόλουθη απλή αναλογική!
Σχεδιάζει όμως, κατά πως φαίνεται, χωρίς τον ξενοδόχο. Που δεν είναι άλλος από τον Έλληνα ψηφοφόρο και φυσικά τον Κυρ. Μητσοτάκη. Ο οποίος, αν κάνουμε και μια αποτίμηση της παρουσίας των δύο στη ΔΕΘ, νίκησε τον κ. Τσίπρα σε έναν τουλάχιστον τομέα: Στην ειλικρίνεια.
Ο κ. Τσίπρας επέλεξε για άλλη μια φορά να υποσχεθεί ανάπτυξη και καλύτερη Ελλάδα, λέγοντας «συνειδητά ψέματα», κατά πως τον κατηγόρησε σύσσωμη η αντιπολίτευση, αν και γνωρίζει ότι τα πρωτοφανή πρωτογενή πλεονάσματα που αποδέχθηκε δεν τον αφήνουν να ανασάνει και οι δυνατότητες της χώρας να κινηθεί ελεύθερα είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας και της ανθρωπιάς και να πει τη σκληρή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας.
Μίλησε για άνοιγμα της οικονομίας, ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, μικρότερο κράτος, κίνητρα για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και. φυσικά, για επενδύσεις. Τόλμησε μάλιστα να πει ότι δεν μπορεί να είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία. Μίλησε ακόμη και για καυτά για τη ΝΔ θέματα, όπως η διάλυση, στην ουσία, της πρωτοπόρου ΔΑΠ με την παρούσα μορφή της, υποστηρίζοντας –και σωστά– ότι δεν μπορεί να είναι οι νέοι αφισοκολλητές στα πανεπιστήμια και στη συνέχεια να διεκδικούν θεσούλες στο Δημόσιο.
Σε κάθε περίπτωση, το ισοζύγιο της επίσκεψης του Κυριάκου στη ΔΕΘ είναι θετικό, αρκεί να μπορέσει να κεφαλαιοποιήσει την πρόθεσή του να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Και βεβαίως να αποδειχθεί ότι και ο ελληνικός λαός είναι έτοιμος να αποδεχθεί κάποιους που τουλάχιστον έχουν την πρόθεση να μιλήσουν με ειλικρίνεια, κόντρα στον λαϊκισμό.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 23/9
