Μπορεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να συμφώνησε τώρα και να είπε «ναι σε όλα» στις συναντήσεις που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τη διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ , προκειμένου να διασφαλίσει τη στήριξή τους για μια Ελλάδα «δυνατή, ισχυρή και αυτοδύναμη», κατά πώς υπογράμμισε στους ομογενείς, αλλά την επόμενη χρονιά θα βροντοφωνάξει, κατά πάσα πιθανότητα, ένα «όχι» στους δανειστές.
Και θα είναι η πρώτη φορά που θα το πει στους εταίρους μας, οι οποίοι, όπως δήλωσε πρόσφατα και ο Ντάισελμπλουμ, δεν θέλουν εκλογές πριν από τη λήξη της τετραετίας. Aν ο κ. Τσίπρας όμως θεωρήσει, και όλα δείχνουν πως θεωρεί, ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, οι επενδύσεις ρέουν και ξεπεράσαμε «μια για πάντα την κρίση» χάριν και της «στήριξης των ΗΠΑ», θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, κόντρα στην επιθυμία των εταίρων-δανειστών μας.
Tι συνηγορεί πως οδεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση; Όχι μόνο η μοιρασιά του πλεονάσματος φτώχειας που θα δοθεί στα τέλη της χρονιάς, αλλά και οι διάφορες παρεμβάσεις στην Παιδεία, την Υγεία ή σε θέματα που είναι αμφιλεγόμενα, όπως τα διεμφυλικά άτομα, η κάνναβη κ.λπ. Από την άλλη, ο κ. Τσίπρας υπόσχεται φοροελαφρύνσεις για το 2018, μείωση της ανεργίας, αύξηση των επενδύσεων και ο κ. Σκουρλέτης χιλιάδες προσλήψεις σε δήμους. Οι πλειστηριασμοί «παγώνουν» για ακίνητα κάτω των 300.000 ευρώ, ο κ. Παππάς αναφέρεται σε διεύρυνση των συμμαχιών και γενικώς ολόκληρη η κυβέρνηση ψάχνει αραχνιασμένα σε ντουλάπια νομοσχέδια για να τα φέρει στη Βουλή και για τα οποία θεωρεί ότι θα οριοθετηθεί και πάλι το δίπολο Αριστερά – Δεξιά. Όλα δείχνουν ότι υπάρχει συγκεκριμένος πολιτικός σχεδιασμός.
Οι πιο αισιόδοξοι στο Μαξίμου εκτιμούν πως έως του χρόνου το φθινόπωρο υπάρχουν πιθανότητες να αλλάξει η εικόνα των δημοσκοπήσεων και ο ΣΥΡΙΖΑ να ξαναβρεθεί στην πρώτη θέση. Είναι λίγοι αυτοί και κινούνται σε λογικές που δεν χωράνε πολλές ερμηνείες.
Οι πιο πολλοί όμως γνωρίζουν πως η πρώτη θέση έχει χαθεί και μόνο ένα θαύμα μπορεί ν’ αλλάξει αυτό το δεδομένο. Είναι αυτοί που έχουν μελετήσει τις επιμέρους παραμέτρους των δημοσκοπήσεων και γι’ αυτό έχουν τη λογική βεβαιότητα πως η πλειονότητα των ψηφοφόρων των τελευταίων εκλογών έχει κάνει οριστικές επιλογές. Και σ’ αυτές, παρότι οι μετακινήσεις σε άλλα κόμματα είναι σχετικά μικρές, δεν περιλαμβάνεται η επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ.
Τελευταία ο πρωθυπουργός προσπαθεί να μεταθέσει το πεδίο της αντιπαράθεσης από το οικονομικό-κοινωνικό στο θεσμικό, το οποίο όχι μόνον είναι ανώδυνο για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά μπορεί και να του δίνει κάποιους πόντους. Μέσα από όλη αυτή την πορεία των στοχευμένων νομοσχεδίων, που κατατίθενται στη Βουλή, θα προσπαθήσει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να υψώσει υψηλά τείχη μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΔΗ.ΣΥ. Να μεταθέσει το κεντρικό σημείο της αντιπαράθεσης στο δίπολο «πρόοδος – συντήρηση», «Δεξιά – Αριστερά», υπονομεύοντας έτσι την αντι-ΣΥΡΙΖΑ συμπόρευση της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.
Στρατηγικός στόχος του, η Νέα Δημοκρατία να μην αποκτήσει αυτοδυναμία στις εκλογές και να μην μπορέσει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο. Μόνο με την απλή αναλογική θα παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ βασικός παίκτης στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Και για να γίνει αυτό, δεν θα πρέπει να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ ή η ΔΗ.ΣΥ. με τη Νέα Δημοκρατία. Οι τακτικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι η κατάθεση νομοσχεδίων με το λεγόμενο «προοδευτικό» πρόσημο, που θα φέρουν εγγύτερα ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗ.ΣΥ.
Τι πρέπει να κάνει η Νέα Δημοκρατία; Το ακριβώς αντίθετο. Να αναδεικνύει κάθε μέρα με συντονισμένη δράση τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησε και δημιουργεί η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Και πάνω σε αυτή την πολιτική γραμμή να επιδιώξει να συμπορευθεί, κάτι βεβαίως που ήδη επιχειρείται, με τον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Αυτά που ενώνουν την Κεντροδεξιά με την Κεντροαριστερά είναι τα πεπραγμένα των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και τα δικά τους επιτεύγματα της περιόδου 2012-2014. Συνεπώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να επιβάλει την ατζέντα του και τα διλήμματά του, που αφορούν κυρίως την τσέπη των πολιτών και την καθημερινότητα.
Όλα τα άλλα είναι παντεσπάνι. Και κανένας δεν κέρδισε εκλογές τάζοντας παντεσπάνι, όταν λείπει το ψωμί.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε εκτάκτως την Παρασκευή 20/10
