Ποιοι είναι οι λόγοι των πιθανών αποβολών και πως μπορείτε να τους περιορίσετε;
Δεν είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν χάσει ένα ή περισσότερα έμβρυα σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Οι πολλαπλές αποβολές τριών ή περισσοτέρων κλινικά αναγνωρισμένων κυήσεων παραγωγικής ηλικίας ονομάζονται «καθ’ έξιν» ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές και συνήθως συμβαίνουν μέχρι την 20ή εβδομάδα της κύησης. Οι περιπτώσεις των αποβολών πλήττουν κατά μέσο όρο το 1-3% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας και συνήθως συμβαίνουν πρώτες 12 εβδομάδες της κύησης.
Σύμφωνα με το δρ. Ηλία Γάτο και το vita.gr οι λόγοι των συνεχών αποβολών είναι κατά κύριο λόγο πολυπαραγοντικοί. Το 70% των περιπτώσεων, σύμφωνα με μελέτες, αφορά γενετικές ανωμαλίες, διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών, ανατομικές ανωμαλίες, ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας, ανοσολογικούς, μολυσματικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, ενώ το υπόλοιπο 30% των αιτίων δεν έχει ακόμα επαληθευθεί επιστημονικά.
Σε ποσοστό 50% των περιπτώσεων δεν ανευρίσκεται μια ξεκάθαρη αιτία για τις αποβολές και οι εξετάσεις είναι φυσιολογικές.
Άλλοι παράγοντες που επιβαρύνουν την εγκυμοσύνη των γυναικών είναι το σωματικό βάρος (υπερβολικό ή πολύ χαμηλό), το κάπνισμα, η υπερκατανάλωση καφέ και αλκοόλ.
Πρόληψη των αποβολών
Η προεμφυτευτική γενετική διάγνωση (PGD) ανιχνεύει χρωμοσωματικές ανωμαλίες (συχνή αιτία καθ’ έξιν αποβολών) ή πιθανά γενετικά νοσήματα. Σήμερα για την πρόληψη των αποβολών υπάρχουν εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως:
Δεσμευτικά αντισώματα (αντιπατρικά αντισώματα): Οι ιστικές πληροφορίες (που προέρχονται αποκλειστικά από τον πατέρα του εμβρύου) κωδικοποιούμενες με γενετικές διαδικασίες καθορίζουν στον μόλις αρχόμενο πλακούντα έναν γενετικό τόπο που καλείται «HLA-G αντιγόνο». Η παραγωγή αυτού του τύπου αντισωμάτων από την υποψήφια μητέρα θεωρείται ότι είναι μια πολύ σημαντική λειτουργία για την επιβίωση του νεοσχηματισθέντος πλακούντα και κατ’ επέκταση για την εξέλιξη και ανάπτυξη του εμβρύου.
Φυσικά κυτταροκτόνα κύτταρα (Νatural Killer Cells): Ένας σημαντικός μηχανισμός προστασίας του εμβρύου είναι και η μερική καταστολή, από μέρους της μητέρας, ειδικών κυττάρων του ανοσολογικού της συστήματος που σκοπό έχουν να αντιδρούν αρνητικά απέναντι σε κάθε ξένο εισβολέα. Αυτά τα κύτταρα ονομάζονται φυσικά κυτταροκτόνα κύτταρα (ΝΚ) και χρησιμοποιούνται από τον οργανισμό μας ως πρώτη γραμμή άμυνας εναντίον ιογενών λοιμώξεων και καρκινικών κυττάρων. Είναι πρωταρχικής σημασίας η γνώση της λειτουργικής κατάστασης των ΝΚ-κυττάρων (δηλαδή εάν έχουν βλαπτικό δυναμικό εναντίον του εμβρύου) στις γυναίκες με αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης, παρά τις ιδανικές συνθήκες διέγερσης – γονιμοποίησης – εμφύτευσης.
Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα: Τα φωσφολιπίδια είναι ουσίες που αποτελούν ουσιώδες συστατικό στοιχείο πολλών κυττάρων του σώματός μας και μερικά από αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο ως μόρια συγκόλλησης, δηλαδή συμβάλλουν στη μετατροπή μέρους του εμβρύου που εμφυτεύουμε σε πλακούντα. Ο έλεγχος για αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα ενδείκνυται να γίνεται πριν από την αναμενόμενη κύηση, διότι η θεραπεία πρέπει να αρχίζει πριν από την εγκυμοσύνη, ώστε κατά το χρόνο της εμφύτευσης τα επίπεδα των αντισωμάτων να είναι χαμηλά.
Προληπτικός έλεγχος
Για έναν πλήρη έλεγχο, εκτός από τις αιματολογικές και τις ορμονολογικές εξετάσεις, διενεργούνται ακόμη: Έλεγχος των αντιπατρικών αντισωμάτων.
- Υστεροσκόπηση.
- Κολπικό υπερηχογράφημα.
- Έλεγχος του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου και της θρομβοφιλίας.
- Έλεγχος των φυσικών κυτταροκτόνων κυττάρων (Natural Killers).
- Διαγνωστική Λαπαροσκόπηση.
- Καρυοτυπικός έλεγχος ζεύγους.
