«Εκλογές μπορεί να γίνουν τον Μάιο του 2019 μαζί με τις ευρωεκλογές. Αλλά με αυτά που συμβαίνουν ή θα συμβούν με το Σκοπιανό κ.ά., δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή».
Αυτά φέρεται να είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων Βασίλη Λεβέντη κατά τη συνάντησή τους το περασμένο Σάββατο στο Προεδρικό Μέγαρο, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτικών αρχηγών για το Σκοπιανό. Ή τουλάχιστον αυτά υποστηρίζει ο κ. Λεβέντης ότι ελέχθησαν. Και αν πράγματι είναι αληθή, σημαίνει ότι το θέμα των εκλογών είναι ανοιχτό και ότι από τώρα και στο εξής (ή από τον Ιούνιο και μετά) μπορεί ανά πάσα στιγμή να στηθούν κάλπες.
Αν και επισήμως ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει πως η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία, όλοι, και πρώτος ο ίδιος, διαβλέπουν ή δεν αποκλείουν εξελίξεις νωρίτερα. Και η απάντηση στο ερώτημα «πόσο νωρίτερα;» συναρτάται, όπως και ο πρωθυπουργός φέρεται να ομολογεί, από την πορεία των πραγμάτων όχι μόνον στην οικονομία, όπως μέχρι τώρα εικαζόταν, αλλά και στα εθνικά θέματα, τα οποία άνοιξε πατώντας το… γκάζι η κυβέρνηση, αρχής γενομένης από την ονομασία της ΠΓΔΜ.
Μία ακόμη σημαντική παράμετρος, που ενδεχομένως θα παίξει ρόλο στο θέμα πρόωρες εκλογές, αποτελεί και η κυβερνητική συνύπαρξη με τους ΑΝΕΛ. Ο ισχυρός δεσμός Τσίπρα – Καμμένου δεν ευνοεί βέβαια την ευόδωση σεναρίων διάλυσης του κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά το Σκοπιανό αποτελεί απρόβλεπτο παράγοντα. Η άρνηση του υπουργού Άμυνας να συναινέσει σε χρήση του όρου «Μακεδονία» και οι λεκτικές ακροβασίες της κυβέρνησης για ευρείες συναινέσεις στη Βουλή, ακόμη κι αν διαχωρίσουν τη θέση τους οι ΑΝΕΛ, θεωρητικά περιπλέκουν την κατάσταση. Οι χαμηλοί τόνοι, ωστόσο, που διατηρεί το Μαξίμου και η εκτίμηση ότι ο Καμμένος «δεν θα σταθεί εμπόδιο» μαρτυρούν μάλλον πως πρόκειται για παιχνίδι τακτικής.
Έτσι, όλες οι ενδείξεις συντείνουν στο ότι αυτήν τη στιγμή στο τραπέζι υπάρχουν τρία σενάρια για τις εκλογές.
Κάλπες τον προσεχή Ιούνιο. Το σενάριο μπορεί να γίνει πράξη εύκολα, εάν ο «λογαριασμός» ψήφιση λύσης για το Σκοπιανό δεν βγαίνει. Εάν δηλαδή κόμματα της αντιπολίτευσης θέσουν ως προϋπόθεση παροχής ψήφου την ύπαρξη ενιαίας κυβερνητικής θέσης και δεν βρεθούν «πρόθυμοι» ανεξάρτητοι βουλευτές.
Εκλογές το φθινόπωρο. Η εκδοχή αυτή προϋποθέτει ότι το πρόγραμμα στήριξης θα έχει ολοκληρωθεί με επιτυχία, θα έχει προχωρήσει η διευθέτηση του χρέους και η κυβέρνηση θα έχει πετύχει την έξοδο στις αγορές, επιχειρώντας παράλληλα να δώσει ή να υποσχεθεί νέες παροχές, μετατρέποντας τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης σε προεκλογική φιέστα.
Εκλογές τον Μάιο του 2019, δηλαδή, ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές, σενάριο που, όπως αποκάλυψε ο κ. Λεβέντης, υιοθετεί ο πρωθυπουργός.
Πολλοί μάλιστα, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, ποντάρουν πως ο Τσίπρας θα τραβήξει αυτό το χαρτί, ακόμη κι αν έχει τη δυνατότητα εξάντλησης της τετραετίας. Η επιλογή αυτή, λένε, θα ενισχύσει και το σενάριο της «δεξιάς παρένθεσης» που ακούγεται πέριξ του Μαξίμου, με ορίζοντα την προεδρική εκλογή του 2020 και μια ενδεχόμενη αδυναμία της Βουλής να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Προσπαθώντας πάντως να μαντέψουμε πότε θα γίνουν εκλογές, ίσως χρειαστεί να αξιολογήσουμε όχι μόνον τις διαρροές του Λεβέντη, μετά τις συναντήσεις του με τον Τσίπρα και τις σκέψεις Καμμένου για την ονομασία της FYROM, αλλά και κάτι ακόμη, ίσως το σπουδαιότερο: Τα ΣΥΡΙΖΑϊκά διαδικτυακά σποτάκια με τα… ρυζόγαλα και το σποτ της «Ελληνικής κυβέρνησης» (με αισθητική τηλεμάρκετινγκ), με πρωταγωνιστές τον συντονιστή Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτ. Μακεδονίας του ΣΥΡΙΖΑ και τη μητέρα νεαρού, διορισμένου στο Μαξίμου, οι οποίοι μας διαβεβαιώνουν πως «Με το παλιό ξεμπερδέψαμε. Ανοίγουμε καινούργιους λογαριασμούς, καθαρούς και δίκαιους…».
Άρθρο του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 3/2
